Badanie ultrasonograficzne, jako technika diagnostyki obrazowej, ma wiele zalet, takich jak łatwość obsługi, wysoka klarowność obrazu, nieinwazyjność i możliwość powtarzania. Jednak obrazy ultrasonograficzne mogą być złożone, a umiejętności i doświadczenie lekarzy są bardzo zróżnicowane, co prowadzi do odsetka błędnych diagnoz sięgającego nawet 9,1%.Obraz wewnątrzmaciczny: brak worka ciążowego, zarodka lub pierwotnego bicia serca płodu w jamie macicy. Jednak w około 20% przypadków występują echa pseudocystyczne, wynikające ze zmian endometrium i błony śluzowej macicy podczas ciąży oraz niewielkiego zatrzymania krwi w macicy. Zazwyczaj mają one niewyraźne kontury, niekompletną stratyfikację, nieregularne brzegi i nie powiększają się wraz z postępem ciąży, a czasami nawet zmniejszają się. Dokładna obserwacja pozwala na rozróżnienie.Charakterystyka mas przydatków i/lub płynu maciczno-pęcherzowego: Masy przydatków składają się zazwyczaj z worka ciążowego, krwiaka i otaczających go przylegających pętli jelitowych.
1. Przed pęknięciem ciąży pozamacicznej widoczny jest nieregularny, słabo zarysowany obszar hipoechogeniczny w okolicy macicy. W miarę rozwoju worka ciążowego w tej strefie hipoechogenicznej można dostrzec okrągły lub owalny hipoechogeniczny worek ciążowy. W rzadkich przypadkach w worku można nawet dostrzec zarodek i pierwotne bicie serca płodu, co stanowi ostateczny dowód na rozpoznanie ciąży pozamacicznej.Raporty wskazują, że pierwsze zjawisko obserwuje się w 20% przypadków, a bicie serca płodu wykrywa się w 12%.
2. Podczas poronienia ciąży jajowodowej krew wypływa z końcówki jajowodu. Niewielka ilość wolnego płynu pojawia się jako obszar bezechowy lub hipoechogeniczny w obrębie masy okołokolowej i woreczka maciczno-pęcherzowego.
3. W przypadkach pęknięcia ciąży jajowodowej, we wczesnym stadium wydalenia worka ciążowego przez pęknięcie jajowodu, w jamie otrzewnej może być widoczna masa hiperechogeniczna z zaburzonym rozkładem echa wewnętrznego i zwiększoną echogenicznością spowodowaną krwawieniem. Worek ciążowy jest otoczony krwiakiem. W niezwykle rzadkich przypadkach można zaobserwować echogeniczność worka ciążowego, a nawet widoczne mogą być pączki embrionalne i pierwotne bicie serca płodu.
Jeśli pęknięcie nastąpiło jakiś czas wcześniej, nawracające krwawienie w miejscu pęknięcia tworzy powiększoną masę przyszyjkową z nieuporządkowanymi echami wewnętrznymi, zmienną intensywnością odbicia i pogrubionymi brzegami, co klinicznie objawia się przewlekłą ciążą pozamaciczną. W przypadku ciąż śródmiąższowych jajowodów, przed przeniknięciem zapłodnionej komórki jajowej do warstwy mięśniowej, worek ciążowy może być widoczny w pogrubionej mięśniówce macicy. Jego wygląd sonograficzny przypomina ciążę rogową, co utrudnia rozróżnienie między nimi.
II. Pomiar gonadotropiny kosmówkowej
Techniki pomiaru gonadotropiny kosmówkowej znacznie się rozwinęły w ciągu ostatniej dekady. Test radioimmunologiczny dla podjednostki β hCG umożliwia dokładne wykrycie wczesnej ciąży i stanowi niezawodną metodę diagnozowania ciąży pozamacicznej.
Komórki syncytiotrofoblastu w kosmkach wydzielają gonadotropinę kosmówkową. Ze względu na niezwykle cienką błonę śluzową i warstwę mięśniową jajowodu, które nie są w stanie odpowiednio dostarczać składników odżywczych do komórek kosmków, ciąże pozamaciczne charakteryzują się niższym stężeniem β-hCG w osoczu. Test radioimmunologiczny β-hCG pozwala wykryć obecność żywotnego zarodka już w dziewiątym dniu.We wczesnym okresie prawidłowej ciąży poziom β-hCG podwaja się co 1,2 do 2,2 dnia. Jednak w 86,6% ciąż pozamacicznych czas podwojenia jest wolniejszy, a bezwzględne wartości β-hCG są niższe niż w przypadku prawidłowej ciąży.
III. Aspiracja tylnego sklepienia pochwy
Jest to obecnie najczęściej stosowana metoda diagnostyczna w przypadku ciąży pozamacicznej. Aspiracja ropnego lub surowiczego płynu wyklucza ciążę jajowodową. Jednak brak płynu aspirowanego nie wyklucza ciąży jajowodowej.