Wraz z postępem technik chirurgii plastycznej, pielęgnacja i konserwacja okolic intymnych stały się coraz bardziej kompleksowe. Stanowi to znaczący postęp dla osób z nieprawidłowościami narządów płciowych. Czym więc dokładnie jest chirurgia rekonstrukcyjna narządów płciowych? Przyjrzyjmy się temu szczegółowo. Czym jest chirurgia rekonstrukcyjna narządów płciowych? Chirurgia rekonstrukcyjna narządów płciowych polega na naprawie i rekonstrukcji wrodzonych nieprawidłowości lub nabytych wad narządów płciowych w celu przywrócenia lub zbliżenia się do normalnej funkcji fizjologicznej i wyglądu.
Ogólnie rzecz biorąc, niektóre wady wrodzone mają wpływ wyłącznie na płodność, np. izolowane wady nasieniowodów. Inne mogą również wpływać na funkcje fizjologiczne mężczyzn. Niektóre deformacje mogą wydawać się nieznaczne, ale niewłaściwe postępowanie może prowadzić do poważnych konsekwencji.
Chirurgia rekonstrukcyjna narządów płciowych jest podzielona według płci na chirurgię rekonstrukcyjną narządów płciowych kobiet i chirurgię rekonstrukcyjną narządów płciowych mężczyzn.
1. Rekonstrukcja narządów płciowych u kobiet
Rekonstrukcja narządów płciowych u kobiet obejmuje cztery podstawowe zabiegi: plastykę błony dziewiczej, plastykę pochwy, plastykę warg sromowych i plastykę łechtaczki. Zabiegi te są często wykonywane po porodzie w przypadku zmniejszonej satysfakcji seksualnej lub rozluźnienia pochwy powodującego nietrzymanie moczu.Niewielkie uszkodzenia błony dziewiczej można naprawić za pomocą prostych zabiegów, natomiast rozległe lub długotrwałe uszkodzenia wymagają rekonstrukcji, aby osiągnąć pożądany efekt.
Zacieśnienie pochwy:
Kobiety po porodzie, zwłaszcza te, które rodziły drogą pochwową, często doświadczają rozluźnienia pochwy. Ma to wpływ nie tylko na stosunki seksualne, ale może również prowadzić do takich schorzeń, jak nietrzymanie moczu. Zabieg chirurgiczny może zwęzić rozluźniony kanał pochwy do odpowiedniej szerokości lub można zastosować leki, aby pobudzić skurcze mięśni pochwy i przywrócić ich siłę. Zabieg ten ma na celu przede wszystkim poprawę rozluźnienia pochwy po porodzie, poprawę jakości stosunków seksualnych i zwiększenie harmonii małżeńskiej.Plastyka warg sromowych:
Większość osób wykazuje asymetrię lub nieregularność w wielkości warg sromowych mniejszych i większych. Podczas operacji chirurg zaznacza pożądany naturalny kontur warg sromowych mniejszych lub projektuje kształt wyciętego płata skóry. Plastyka warg sromowych polega na zmianie kształtu warg sromowych w celu uzyskania symetrii i regularności lub zwiększenia pełności dla zwiększenia atrakcyjności seksualnej.
Plastyka łechtaczki:
W normalnej anatomii kobiety tylko część łechtaczki jest pokryta napletkiem, a żołądź jest odsłonięta na długości 6-8 milimetrów. Bogata w zakończenia nerwowe, może stać się wyprostowana i wrażliwa na stymulację, co jest ściśle związane z reaktywnością seksualną kobiet.Korekcja zrostów łechtaczki polega na wycięciu w znieczuleniu miejscowym nadmiaru napletka otaczającego łechtaczkę i uwolnieniu zrostów między łechtaczką a napletkiem lub wargami sromowymi mniejszymi, co pozwala na pełne odsłonięcie żołędzi łechtaczki.
2. Rekonstrukcja męskich narządów płciowych
Rekonstrukcja męskich narządów płciowych obejmuje przede wszystkim wydłużenie prącia, obrzezanie i korekcję deformacji cewki moczowej. Zabiegi te dotyczą takich problemów, jak nadmierna napletek, stulejka, wnętrostwo, wodniak, żylaki powrózka nasiennego, wrodzony mikropenis, wady prącia i usuwanie blizn krocza.
Wydłużanie prącia:
Wydłużanie prącia polega na chirurgicznym przecięciu powierzchownego więzadła podtrzymującego i części głębokiego więzadła podtrzymującego. Uwalnia to segment prącia, który wcześniej był przymocowany do spojenia łonowego i przedniej części dolnych gałęzi łonowych, zwiększając w ten sposób długość prącia o 3–5 cm.Ponieważ integralność głębokiego więzadła podtrzymującego i ciał jamistych jest częściowo zachowana, sztywność i stabilność prącia podczas erekcji pozostają niezmienione.
Obrzezanie:
Obrzezanie polega na wycięciu nadmiaru napletka pokrywającego penisa w celu odsłonięcia żołędzi. Jest to skuteczna metoda leczenia stulejki, nadmiernego napletka i zapobiegania związanym z tym powikłaniom. Ten niewielki zabieg chirurgiczny trwa zazwyczaj 20–30 minut, nie wymaga hospitalizacji i wiąże się z minimalnym ryzykiem.Istnieje wiele technik obrzezania, z których najczęstszą jest jednoetapowe obrzezanie zarówno wewnętrznej, jak i zewnętrznej warstwy napletka, a następnie oddzielne obrzezanie warstw wewnętrznej i zewnętrznej. Ten otwarty zabieg chirurgiczny ma na celu całkowite odsłonięcie żołędzi prącia, eliminując w ten sposób potencjalne ogniska infekcji spowodowane zatrzymanymi fałdami.
Operacja wad rozwojowych cewki moczowej:
Niedrożność dróg moczowych utrudnia przepływ moczu, powodując jego zastój, który sprzyja namnażaniu się bakterii. Takich przypadków nie można odpowiednio leczyć samymi antybiotykami; konieczna jest interwencja terapeutyczna w celu złagodzenia niedrożności dróg moczowych. W przypadku stulejki spowodowanej zwężeniem tkanki bliznowatej, wstępne leczenie polega na podaniu leków przeciwzapalnych.
Korekcja spodziectwa:
Spodziectwo zazwyczaj wymaga interwencji chirurgicznej. Celem zabiegu jest: korekcja deformacji prącia i wyprostowanie prącia; rekonstrukcja cewki moczowej; wycięcie nadmiaru napletka; oraz wykonanie plastyki żołędzi w celu uzyskania optymalnych rezultatów kosmetycznych. Zabieg przywraca normalne oddawanie moczu i funkcję ejakulacji.
W odniesieniu do chirurgii rekonstrukcyjnej narządów płciowych należy unikać pewnych błędnych przekonań lub pułapek terapeutycznych:
1. Opóźnianie operacji spodziectwa do okresu dojrzewania
Dzieci z spodziectwem nie mogą oddawać moczu na stojąco, co ma poważny wpływ na ich samopoczucie psychiczne. Korekcja chirurgiczna jest niezbędna, aby zapobiec zaburzeniom oddawania moczu i nieprawidłowemu rozwojowi narządów płciowych, które mogą prowadzić do bezpłodności w wieku dorosłym.
2. Odłożenie operacji w przypadku wnętrostwa w oczekiwaniu na samoistne opadnięcie jądra. Wnętrostwo oznacza nieopadnięcie jąder w momencie urodzenia. Nieleczone przypadki mogą prowadzić do zaniku jąder, co wpływa na płodność, zwiększa podatność na urazy lub skręcenie i znacznie zwiększa ryzyko nowotworów jąder w porównaniu z normalnie opadającymi jądrami.Pacjentów można obserwować przez 10 miesięcy; jeśli jądra nadal nie opadną, skuteczna może okazać się terapia hormonalna. Jednak w przypadku niezstąpionych jąder po ukończeniu pierwszego roku życia konieczna jest interwencja chirurgiczna, a optymalny okres na zabieg to okres przed ukończeniem drugiego roku życia. Zabiegi polegają głównie na fiksacji jąder.
3. Stulejka niemowlęca zazwyczaj ustępuje samoistnie bez interwencji
Zasadniczo, w miarę rozwoju narządów płciowych i erekcji, napletek może się naturalnie cofać u niemowląt i małych dzieci.