Dodatkowe piersi po porodzie są poważnym problemem dla wielu kobiet. Wiele młodych matek doświadcza tego stanu po porodzie, któremu często towarzyszy znaczny dyskomfort. Zjawisko to nazywa się rozwojem dodatkowych piersi po porodzie. Jak do tego dochodzi?Eksperci wskazują, że wiele kobiet po porodzie zauważa bolesne guzki pod pachami. Guzki te, zazwyczaj wielkości jajka, nie występowały przed porodem, ale pojawiają się wraz z obrzękiem piersi po porodzie. Nie są to normalne tkanki piersi, ale raczej wrodzone niedorozwinięte tkanki piersi, określane jako dodatkowe piersi poporodowe.
Ponieważ gruczoły te zazwyczaj nie wydzielają mleka, pozostają bezobjawowe. Jednak tkanka piersi po porodzie staje się aktywna, wytwarzając duże ilości mleka, które może gromadzić się w postaci stwardniałych guzków, powodując napięcie i ból. Ten dyskomfort zwraca uwagę matki, co prowadzi do odkrycia guzka pod pachą. Miejscowe stosowanie ciepłych okładów może złagodzić bolesne napięcie.
Poniższe metody chirurgiczne stosuje się w przypadku dodatkowej tkanki piersiowej po porodzie:
1. Zabiegi są zazwyczaj wykonywane w ciągłym znieczuleniu zewnątrzoponowym lub dożylnym, a znieczulenie miejscowe stosuje się tylko w rzadkich przypadkach. Znieczulenie miejscowe utrudnia elektrochirurgiczne rozcięcie płata skóry i komplikuje rozróżnienie między tkanką tłuszczową a dodatkową tkanką piersiową.
2. Przy wyborze nacięcia priorytetem jest estetyka i ukrycie. W przypadku dodatkowych piersi pachowych zaleca się ukośne nacięcie eliptyczne wzdłuż brzegu mięśnia piersiowego większego. Zapewnia to, że blizna pozostaje niewidoczna pod odzieżą bez rękawów po operacji. Minimalizuje to również napięcie podczas ruchu kończyn górnych, ułatwiając gojenie się rany i mobilność.Ukośne nacięcie eliptyczne wykonuje się wzdłuż bocznej krawędzi mięśnia piersiowego większego lub nad masą pachową. Po całkowitym wycięciu ranę opatruje się gumowymi rurkami drenażowymi i stosuje się ssanie podciśnieniowe. Rurki drenażowe usuwa się po 72 godzinach. 3. Gruczoły piersiowe dodatkowe nie mają torebki. Podczas operacji płat skóry należy rozciąć do krawędzi masy, zapewniając wystarczające marginesy wycięcia, aby zagwarantować skuteczność terapeutyczną.Tkankę piersi dodatkowej należy wyciąć en bloc, aby zapobiec nawrotom. W przypadku piersi dodatkowych przedniej części mostka resekcja powinna sięgać zewnętrznej krawędzi powięzi mięśnia piersiowego większego, a jej podstawa powinna sięgać głębokiej powięzi podskórnej. W przypadku piersi dodatkowych pachowych resekcja powinna sięgać przednio do okolicy mięśnia piersiowego większego, a tylnie do okolicy tylnej krawędzi pachy, a jej podstawa powinna również sięgać głębokiej powięzi podskórnej.
4. W leczeniu nowotworu piersi dodatkowej podczas operacji piersi dodatkowej po porodzie margines resekcji powinien sięgać co najmniej 5 cm poza margines guza. Jednocześnie należy wyciąć powiązaną tkankę mięśniową i usunąć ipsilateralne węzły chłonne pachowe. Pozostałe metody leczenia są takie same jak w przypadku raka piersi.
5. W chirurgii dodatkowej piersi po porodzie stosuje się gumowe rurki drenażowe i ssanie podciśnieniowe w miejscu rany, aby ułatwić przyleganie i wzrost płata skóry. Rurki drenażowe są usuwane po 72 godzinach w zależności od objętości drenażu. Przedwczesne usunięcie może prowadzić do gromadzenia się płynów podskórnych lub krwi.