Imbir zawiera unikalne gingerole, które stymulują błonę śluzową przewodu pokarmowego, poprawiając trawienie i lecząc różne dolegliwości. Dlatego często dodajemy imbir do potraw. Jednak wiele osób nie lubi jego ostrych smaku. Dzisiaj przyjrzyjmy się bliżej imbiru. Czy można spożywać kiełkujący imbir? Kiedy rośliny napotykają niekorzystne warunki środowiskowe podczas wzrostu, niektóre z nich tymczasowo zatrzymują rozwój — zjawisko to nazywa się spoczynkiem.Na przykład po osiągnięciu dojrzałości warzywa takie jak bulwy, cebulki i kłącza gromadzą znaczne ilości składników odżywczych. Ich protoplazma ulega zmianom, aktywność metaboliczna spada, wzrost ustaje, transpiracja wody zmniejsza się, a oddychanie zwalnia. Wszystkie funkcje życiowe przechodzą w stan względnego spoczynku, zwiększając odporność na niekorzystne warunki.
Warzywa z okresem spoczynku kiełkują po zakończeniu tego okresu i pojawieniu się odpowiednich warunków wzrostu. Powoduje to utratę wagi i pogorszenie jakości ich bulw. Na przykład, gdy ziemniaki wychodzą ze stanu spoczynku i zaczynają kiełkować, nie tylko powierzchnia bulw staje się pomarszczona, ale także wytwarzają one alkaloid, który jest szkodliwy dla ludzi po spożyciu.Podobnie kiełkująca cebula, ząbki czosnku i imbir powodują, że miąższ staje się pusty i suchy. Ząbki czosnku zazwyczaj przechodzą w stan spoczynku na 2-3 miesiące po zbiorach. Po okresie spoczynku, w odpowiedniej temperaturze, ząbki czosnku szybko kiełkują i rozwijają liście, wyczerpując składniki odżywcze łodygi. Prowadzi to do kurczenia się cebulek, wysychania i znacznego obniżenia wartości jadalnej, co może skutkować gniciem.Dlatego też, chociaż kiełkujący czosnek i imbir pozostają jadalne, ich wartość odżywcza znacznie spada, co znacznie obniża ich wartość kulinarną. Inne środki ostrożności 1. Nie obierać. Niektóre osoby wolą usuwać skórkę imbiru, ale praktyka ta ogranicza pełną skuteczność korzenia. Świeży imbir należy dokładnie umyć przed pokrojeniem lub starciem.
2. Osoby cierpiące na niedobór yin z nadmiernym ciepłem, czerwonymi oczami lub wewnętrznym ciepłem, a także osoby cierpiące na ropnie, czyraki, zapalenie płuc, ropnie płuc, gruźlicę, wrzody żołądka, zapalenie pęcherzyka żółciowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, cukrzycę lub hemoroidy powinny unikać długotrwałego spożywania imbiru.