Özetle: Pişirmek tamamen kabul edilebilir bir yöntemdir.
İlk olarak, beslenmeyle ilgili temel endişe C vitamini üzerinedir. Ancak, meyveler başlangıçta nispeten düşük düzeyde besin maddesi, özellikle C vitamini içerdiğinden, meyveleri pişirmek besin maddelerinin emilimini önemli ölçüde bozmaz.Elmaları örnek olarak alalım: Çiğ olarak yenildiğinde bile, günde bir elma tüketmek vücudun günlük C vitamini ihtiyacının %10'undan azını karşılar. Elmalardaki potasyum, magnezyum, pektin ve lif gibi diğer besinler ısıya dayanıklıdır. Yararlı polifenoller de pişirme sırasında sadece kısmen kaybolur.
Bu nedenle, bu anlamda meyveler, çiğ olarak tüketildiğinde bile C vitamininin birincil kaynağı olmadıkları için kesinlikle pişirilerek yenebilir. Aynı durum, nispeten düşük düzeyde C vitamini içeren armut ve şeftali gibi kolayca pişirilebilen meyveler için de geçerlidir. Dolayısıyla, bu meyveleri pişirmek sorun teşkil etmez.
Ancak, pişirilmiş elmaların daha kolay emildiği ve şekerlerinin kan şekerinde dalgalanmalara neden olabileceği dikkate alınmalıdır.Çiğ olarak yenildiğinde, elmanın bozulmamış hücre duvarları şeker emilimini bir miktar geciktirir ve böylece kan şekeri düzeyleri üzerindeki etkisini en aza indirir. Bu ilke, şeker hastalarının yulaf lapası tüketimini en aza indirmeleri gerektiğinin nedenine benzer. Çiğ ve pişmiş elma arasındaki fark, pirinç ve yulaf lapası arasındaki farka benzer: hem pişmiş elma hem de yulaf lapası kan şekerinin daha hızlı yükselmesine neden olur.