Kora korzenia drzewa Sophora japonica, rośliny strączkowej, ma gorzki i neutralny smak. Jest skuteczna w usuwaniu wiatru i wilgoci, zmniejszaniu obrzęków i łagodzeniu bólu. Korzeń zawiera flawon sophora, glukozyd i racemiczny flawon sophora. Jest wskazany w przypadku sztywności spowodowanej udarem, drętwienia skóry, owrzodzeń jamy ustnej, bólu zębów i krwawienia z odbytu. Zwykle stosowana dawka to 6–15 gramów, wywar z wody.Stosowany zewnętrznie w leczeniu oparzeń, poparzeń i hemoroidów. Korzeń Toona sinensis Korzeń Toona sinensis to kora korzenia drzewa Toona sinensis, gatunku z rodziny Meliaceae. Ma gorzki, zimny smak. Oczyszcza ciepło, usuwa wilgoć, ściąga jelita, aby zatrzymać krwawienie, oraz zabija pasożyty i świerzb. Medyczna pieczęć leśna ziół leczniczych stwierdza:„Odprowadza ciepło z płuc, osusza wilgoć z śledziony, eliminuje ciepło centralne, leczy biegunkę, przewlekłą czerwonkę, krwawienia jelitowe, krwawienia maciczne i częste ciemne oddawanie moczu”. Kompendium chińskich ziół leczniczych stwierdza: „Leczy przewlekłą biegunkę, uporczywą czerwonkę, krwawienia jelitowe z krwią w stolcu, krwawienia maciczne, upławy, wytrysk nasienia, mętne wydzieliny, niedożywienie, zarażenie glistami i owrzodzenia skóry”. Zawiera azadirachtynę i garbniki.Wskazany w przypadku czerwonki, przewlekłej biegunki, krwawienia z jelit, krwawienia z macicy i glistnicy. Korzeń jujuby Korzeń jujuby to kora korzenia rośliny jujuby (rodzina Rhamnaceae). Ma słodki smak i ciepłą naturę. Działa ściągająco na jelita, zatrzymując biegunkę, oraz zwęża rany, hamując krwawienie. Odpowiedni w przypadku biegunki, czerwonki, krwiomoczu i krwotoku pourazowego.
Korzeń wiązu
Korzeń wiązu to kora korzenia drzewa wiązu (gatunek Ulmus) z rodziny Ulmaceae. Ma słodki smak i neutralny charakter. Nawilża jelita, łagodząc zaparcia, wspomaga diurezę, zmniejszając obrzęki, oraz oczyszcza organizm z toksyn. Jest odpowiedni w przypadku wzdęć brzucha, zaparć, obrzęków i trudności w oddawaniu moczu.
Korzeń morwy
Korzeń morwy to kora korzenia drzewa morwy (Morus alba), niewielkiego drzewa z rodziny Moraceae. Ma słodki smak i właściwości chłodzące. Oczyszcza płuca, łagodząc astmę, oraz wspomaga diurezę, zmniejszając obrzęki. Kompendium Materia Medica stwierdza: „Usuwa zatrzymanie wody w płucach, krwawą plwocinę, pragnienie spowodowane gorącem, obrzęki kończyn i ułatwia oddawanie moczu”.Kompendium Materia Medica stwierdza: „Odpowiedni w przypadku nadmiaru wody qi w płucach i nadmiernego ognia płucnego”. Współczesne badania wskazują na działanie uspokajające, przeciwdrgawkowe, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe na układ nerwowy. Wskazany w przypadku kaszlu i świszczącego oddechu spowodowanego gorącem płuc, obrzękowego zapalenia nerek, zapalenia płuc i zapalenia oskrzeli.
Korzeń moreli
Korzeń moreli (Prunus armeniaca), rośliny dwuliściennej z rodziny różowatych. Ma gorzki smak i ciepłą naturę. Wykazuje działanie pobudzające krążenie qi, wywołujące poronienie, wspomagające trawienie i detoksykację. Kompendium Materia Medica stwierdza: „Stosuje się go głównie do wywoływania poronienia”. Ma zastosowanie w przypadku zatrzymania łożyska i śmierci płodu. W przypadku zatrucia spowodowanego nadmiernym spożyciem pestek moreli należy podać 1-2 liang (około 50-100 g) wywaru z korzenia.
Korzeń wierzby
Korzeń wierzby to kora drzewa wierzby. Ma właściwości rozpraszające wiatr i moczopędne. Aby pobudzić oddawanie moczu i złagodzić dysurię, należy wypić 15–30 gramów wywaru z korzenia lub korzeni wierzby. Aby rozproszyć wilgoć i poprawić ruchomość stawów, należy wypić 15–30 gramów wywaru na dawkę; alternatywnie można gotować z winem i stosować do zewnętrznego przemywania dotkniętych obszarów.