Ministerstwo Edukacji wydało niedawno „Komunikat w sprawie wsparcia dla usług opieki letniej”. W odpowiedzi na to Komitet Edukacji Miasta Pekin polecił okręgowym władzom oświatowym zorganizowanie programów opieki letniej dla uczniów szkół podstawowych w klasach od 1 do 5.Chociaż pilotażowe programy publicznej opieki letniej częściowo rozwiązują problem opieki nad dziećmi podczas wakacji, usługi te są wciąż stosunkowo nowe. Z jednej strony priorytetem jest bezpieczeństwo fizyczne dzieci, z drugiej strony wielu rodziców poszukuje alternatywnych placówek opieki nad dziećmi lub placówek edukacyjnych, aby zapewnić dzieciom dostęp do różnorodnych zasobów edukacyjnych. Co jednak należy zrobić, gdy pojawiają się sytuacje zagrażające bezpieczeństwu osobistemu lub mieniu?
Przypadek pierwszy
Złamany przedni ząb podczas zabawy w centrum opieki
Xiao Mei, uczennica drugiej klasy szkoły podstawowej, nie miała nikogo, kto mógłby się nią opiekować podczas wakacji letnich, ponieważ jej rodzice byli bardzo zajęci pracą.Dzięki rekomendacji matka Xiao Mei odkryła lokalną placówkę opieki pozaszkolnej (z rejestracją działalności gospodarczej), która nadzorowała odrabianie zadań domowych i zapewniała dzieciom miejsce do zabawy. Bliskość domu i rozsądne opłaty zadowoliły ją, co skłoniło ją do szybkiego zapisania Xiao Mei.
Pewnego dnia nauczycielka Xiao Li zabrała uczniów na zajęcia na świeżym powietrzu na terenie osiedla mieszkaniowego.Dzieci bawiły się hałaśliwie. Po ustnym upomnieniu przez nauczycielkę Li zignorowały ją i kontynuowały szaleństwa. Xiao Yong, inny uczeń, gonił Xiao Mei. Kiedy dotarli do ściany, Xiao Yong popchnął Xiao Mei, powodując uderzenie jej twarzą o ścianę i odniesienie obrażeń. Następnego dnia Xiao Mei została poddana leczeniu szpitalnemu, gdzie zdiagnozowano u niej wieloodłamowe złamanie korzenia siekacza. W konsekwencji wymagała wielu kolejnych wizyt w szpitalu.
Matka Xiao Mei pozwała Xiao Yong i placówkę opieki pozaszkolnej, domagając się odszkodowania za koszty leczenia, cierpienie psychiczne i koszty opieki nad córką. Sąd orzekł, że Xiao Mei i Xiao Yong ponoszą po 20% odpowiedzialności, a placówka opieki pozaszkolnej – 60%.
Interpretacja prawna sędziego: odpowiedzialność dzielona przez ucznia i placówkę opieki
Yang Jie, asystent sądowy w sądzie Yajuncun w dzielnicy Chaoyang w Pekinie, wyjaśnił, że art. 7 interpretacji Najwyższego Sądu Ludowego w sprawie kilku kwestii dotyczących stosowania prawa w sprawach dotyczących odszkodowań za szkody osobowe stanowi: „Szkoły, przedszkola lub inne instytucje edukacyjne, które ponoszą prawne obowiązki w zakresie edukacji, zarządzania i ochrony małoletnich, ponoszą odpowiedzialność proporcjonalną do stopnia winy, jeżeli nie wypełnią odpowiednich obowiązków w ramach swojego zakresu odpowiedzialności, powodując obrażenia ciała małoletniego lub jeżeli małoletni spowoduje obrażenia ciała innym osobom”.Artykuł 1199 Kodeksu cywilnego Chińskiej Republiki Ludowej wyraźnie ustanawia domniemanie odpowiedzialności za winę instytucji edukacyjnych w przypadku, gdy osoby nieposiadające zdolności do czynności cywilnoprawnych doznają obrażeń ciała. W przypadku gdy osoby takie doznają obrażeń ciała podczas nauki lub codziennych zajęć w przedszkolach, szkołach lub innych instytucjach edukacyjnych, instytucje te ponoszą odpowiedzialność deliktową; nie ponoszą jednak takiej odpowiedzialności, jeżeli mogą udowodnić, że wypełniły swoje obowiązki edukacyjne i nadzorcze.
W niniejszej sprawie zarówno Xiao Mei, jak i Xiao Yong byli osobami nieposiadającymi zdolności do czynności cywilnoprawnych w momencie odniesienia obrażeń. Podczas gonitwy i szamotaniny w miejscu publicznym, popchnięcie Xiao Mei przez Xiao Yong było bezpośrednią przyczyną złamania jej siekacza.Oboje uczniowie zlekceważyli nadzór nauczyciela i swoim zachowaniem przyczynili się do szkodliwego wyniku. Przed zdarzeniem Xiao Mei i Xiao Yong wielokrotnie wdawali się w bójki. Nauczyciel Xiao Li, jako członek personelu nadzorującego, nie dochował należytej staranności i nie interweniował w odpowiednim czasie. W związku z tym placówka opieki pozaszkolnej, jako strona odpowiedzialna, ponosi główną odpowiedzialność za poniesioną szkodę. W związku z tym ustalono, że Xiao Mei i Xiao Yong ponoszą po 20% odpowiedzialności, a placówka opieki pozaszkolnej ponosi 60% odpowiedzialności.
Przypomnienie sędziego: Kluczowe znaczenie ma nadzór rodziców
Chociaż profesjonalni, licencjonowani opiekunowie dzieci muszą wypełniać swój obowiązek opieki nad zapisanymi dziećmi, zapewnienie ich bezpieczeństwa fizycznego nie może opierać się wyłącznie na personelu. Rodzice muszą również uczyć swoje dzieci w życiu codziennym, aby zachowywały odpowiednie granice podczas zabawy z rówieśnikami i chroniły swoje bezpieczeństwo.
Przypadek drugi
Wybór nielicencjonowanej placówki opieki dziennej
Pani Zhou prowadziła niezarejestrowaną placówkę opieki dziennej w budynku mieszkalnym, zapewniając obiady, zajęcia po posiłkach lub okresy odpoczynku i pobierając opłaty od kilku uczniów szkół podstawowych podczas wakacji szkolnych. Pewnego lata otrzymała 2300 jenów od pani Chen, matki siedmioletniego Xiao Yu, za te usługi.Pewnego dnia w południe, po obiedzie, Xiao Yu bawił się bez nadzoru na parterze, kiedy przypadkowo upadł i doznał urazu. Tego samego dnia trafił do szpitala, gdzie zdiagnozowano złamanie szyjki lewego ramienia.
Rodzice Xiao Yu pozwali panią Zhou do sądu, domagając się odszkodowania za koszty leczenia, posiłki szpitalne, koszty żywienia, opłaty za opiekę, odszkodowanie z tytułu niepełnosprawności, zadośćuczynienie za cierpienia psychiczne, koszty transportu i opłaty za badania.Sąd przyjął sprawę, orzekając, że jako tymczasowy opiekun Xiao Yu, pani Zhou ponosiła odpowiedzialność i obowiązek ochrony jego osoby, mienia oraz innych praw i interesów zgodnych z prawem. Ponieważ Xiao Yu doznał obrażeń podczas zabawy bez nadzoru, pani Zhou nie wywiązała się odpowiednio ze swojego obowiązku opieki i powinna ponieść 90% odpowiedzialności za odszkodowanie. Opiekunowie Xiao Yu, którzy nie zweryfikowali referencji przedszkola, również ponoszą 10% odpowiedzialności za zaniedbanie przy wyborze placówki opieki nad dziećmi.
Sędzia wyjaśnia: rodzice również ponoszą odpowiedzialność za wypadki
Yang Jie wyjaśnił, że prawa obywateli do życia i zdrowia są chronione przez prawo, co uprawnia ich do odszkodowania w przypadku ich naruszenia. Artykuł 27 Kodeksu cywilnego Chińskiej Republiki Ludowej stanowi, że rodzice są opiekunami swoich małoletnich dzieci. Opiekunowie mogą przekazać część lub całość swoich obowiązków opiekuńczych innym osobom.W tym przypadku Xiao Yu był osobą nieposiadającą zdolności do czynności cywilnoprawnych. Pani Chen, opiekunka Xiao Yu, powierzyła pani Zhou odpowiedzialność za lunch, zajęcia i przerwy Xiao Yu. W rezultacie między panią Chen a panią Zhou powstała relacja delegowanego opieki.
Poprzez to delegowanie pani Chen przeniosła część swoich obowiązków opiekuńczych na panią Zhou na określony czas.Jako tymczasowa opiekunka Xiao Yu, pani Zhou miała obowiązek chronić jego bezpieczeństwo fizyczne. Uraz Xiao Yu podczas zabawy bez nadzoru wskazuje, że pani Zhou nie wywiązała się odpowiednio ze swojego obowiązku opieki, ponosząc tym samym odpowiednią odpowiedzialność. Pani Chen, opiekunka Xiao Yu, również ponosi pewną odpowiedzialność za nie sprawdzenie referencji przedszkola.
Sędzia apeluje o zachowanie czujności przy wyborze akredytowanych placówek
Biorąc pod uwagę obecną zróżnicowaną jakość placówek edukacyjnych, wiele placówek opieki nad dziećmi nie posiada odpowiednich licencji na prowadzenie działalności. Niektóre z nich znajdują się w dzielnicach mieszkalnych, w ciasnych, prymitywnych lokalach, które nie spełniają odpowiednich wymogów bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Kwalifikacje personelu są bardzo zróżnicowane, zwłaszcza w przypadku, gdy jedna lub dwie opiekunki są odpowiedzialne za nadzorowanie kilkudziesięciu dzieci, co utrudnia zapewnienie im bezpieczeństwa.
Yang Jie przypomina rodzicom, że placówki opieki nad dziećmi nie zajmują się wyłącznie opieką nad dziećmi; ważne jest, aby wybierać placówki o ścisłym zarządzaniu i odpowiednich kwalifikacjach.
Przypadek trzeci
Opłacone kursy letnie, nagłe przerwanie szkolenia
Pani Wang z Pekinu wykupiła dla swojego dziecka letnie kursy szkoleniowe w instytucji edukacyjnej. Po przeprowadzeniu części zajęć instytucja ta zaprzestała działalności z powodu trudności finansowych. Pani Wang wniosła następnie pozew przeciwko instytucji, domagając się rozwiązania umowy szkoleniowej i zwrotu 20 000 jenów za niewykorzystane zajęcia.Sąd uwzględnił wszystkie roszczenia pani Wang. Interpretacja prawna sędziego: pozostałe opłaty podlegają zwrotowi w drodze postępowania sądowego Yang Jie wyjaśnił, że w tej sprawie pani Wang opłaciła z góry opłaty za szkolenie swojego dziecka – uregulowała całość kosztów przed zakończeniem kursu.Wiele placówek edukacyjnych lub opieki nad dziećmi promuje obecnie takie systemy przedpłat wśród rodziców, a jednym z powodów, dla których rodzice decydują się na duże przedpłaty, są znaczne rabaty. Jednak w przypadku zamknięcia placówki rodzice, którzy dokonali przedpłaty, ponoszą znacznie większe straty.W przypadku konsumpcji przedpłaconej często to sytuacja samej instytucji uniemożliwia wykonanie umowy. Jako strona niewinna, rodzice lub dzieci mogą zażądać rozwiązania umowy i zwrotu niewykorzystanej części opłaty. Sędzia radzi instytucjom wykupienie ubezpieczenia komercyjnego w celu ograniczenia ryzyka Yang Jie zwrócił uwagę, że w praktyce nawet legalne instytucje opieki nad dziećmi lub szkoleniowe mogą napotkać trudności operacyjne uniemożliwiające dalsze świadczenie usług.Aby zabezpieczyć swoje uzasadnione prawa, rodzice powinni: - zebrać dowody, takie jak umowy szkoleniowe, pokwitowania płatności i rejestry ukończonych/nieukończonych sesji; - zapewnić odpowiednią reprezentację procesową: jeśli stroną umowy jest dziecko, to ono musi być powodem, a rodzice pełnią rolę przedstawicieli prawnych lub opiekunów.Yang Jie zalecił, aby placówki opieki nad dziećmi lub instytucje szkoleniowe złożyły kaucję zabezpieczającą w odpowiednich organach lub wykupiły ubezpieczenie komercyjne. W przypadku wystąpienia kryzysu płynności finansowej można by wykorzystać środki z kaucji lub roszczenia ubezpieczeniowe w celu zrekompensowania konsumentom, którzy dokonali przedpłaty.