W dużych miastach, takich jak Pekin, Szanghaj i Kanton, wysokie ceny nieruchomości, problemy z zatrudnieniem i intensywna presja związana z przetrwaniem skłoniły wielu pracowników umysłowych do rozważenia przeniesienia się do miast drugiego lub trzeciego rzędu lub powrotu do swoich rodzinnych miast. Czy należy zostać, czy się przeprowadzić? Jak podjąć tę decyzję?
[Dylemat pracowników umysłowych] Związki zewnętrzne i ograniczenia środowiskowe
Fred, 29 lat, pracuje w Pekinie od pięciu lat
Po pięciu latach spędzonych w Pekinie Fred wyznał, że podczas niedawnego spotkania z okazji Święta Wiosny opisy życia jego kolegów z klasy wzbudziły w nim zazdrość:Malownicze miasteczko Jiangnan, dwupoziomowe mieszkanie o powierzchni 230 metrów kwadratowych, 15 minut dojazdu autobusem do pracy i regularne wizyty w domu rodziców na posiłkach... Nie mógł powstrzymać się od pytania, czy jego decyzja o pozostaniu w Pekinie nie była błędem. Ostra konkurencja w miejscu pracy, codzienne dojazdy do pracy trwające od trzech do pięciu godzin i pokonujące dziesiątki kilometrów oraz niebotyczne ceny nieruchomości!Fred przyznał, że rozważał powrót do znanej mu ojczyzny Jiangnan, ale co z jego dziewczyną, z którą był w związku od trzech lat w Pekinie? Co z nadziejami jego rodziny, że osiedli się w stolicy i powróci do domu w chwale? „Czy moja kariera zawodowa mogłaby trwać dalej, gdybym opuścił Pekin? Kiedy pojawiają się te myśli, jestem zmuszony porzucić wszelkie pomysły ucieczki”.
„Wiele osób decyduje się na rozwój w dużych miastach ze względu na bogate i szybko zmieniające się informacje, stosunkowo uczciwe środowisko konkurencyjne, większą swobodę i większe szanse na sukces, a także siłę przyciągania, która popycha cię do „postępu lub zagłady” w zaciekłej konkurencji na rynku pracy” – zauważa doradca zawodowy Yan Ling. „Niewątpliwie przeprowadzka do miast drugiego lub trzeciego rzędu nieuchronnie wiąże się z ograniczeniami ze strony partnerów, rodziny, rozwoju kariery i innych czynników”.
Presja jest ogromna i trudna do zniesienia
Mary, lat 30, pracuje w Szanghaju od sześciu lat
Na początku 2008 roku Mary i jej mąż kupili dwupokojowe mieszkanie poza obwodnicą Szanghaju za 820 000 juanów jako wspólne gniazdko. Zapłacili 300 000 juanów zaliczki i od tego czasu spłacają ponad 4000 juanów miesięcznie kredytu hipotecznego, stając się „niewolnikami kredytu hipotecznego”.Mieli nadzieję, że będą „żyć długo i szczęśliwie”, ale jej mąż, zatrudniony w instytucie projektowania architektonicznego, był niemal przytłoczony wymaganiami swojej dobrze płatnej pracy. Nadmierne obciążenie pracą i napięcie psychiczne odbiły się na jego zdrowiu; nie śmiał brać zwolnienia lekarskiego, nawet gdy był chory, co doprowadziło do rozłamu w związku.
W połowie 2009 roku firma informatyczna w Suzhou złożyła mężowi Mary ofertę pracy, obiecując wysokie wynagrodzenie i wysokie stanowisko. Chociaż ceny nieruchomości w Suzhou również były wysokie, pozostawały one bardziej przystępne niż w Szanghaju, a kwestie związane z rejestracją gospodarstwa domowego były łatwiejsze do rozwiązania. Po dokładnym rozważeniu i wielokrotnych rozmowach z rodzicami, po świętach wiosennych w tym samym roku sprzedali swój dom w Szanghaju i przenieśli się do Suzhou. Mary zauważyła, że od czasu przeprowadzki do Suzhou jakość ich życia znacznie się poprawiła w porównaniu z Szanghajem, a relacje rodzinne również znacznie się wzmocniły.Zdecydowana większość pracowników umysłowych przenoszących się w celu rozwoju kariery niechętnie rezygnuje z osiągnięć zdobytych przez lata ciężkiej pracy w Szanghaju. Jednak pozostanie w tym mieście stało się dla nich nie do utrzymania. [Zalecenia dotyczące planowania] Wybór między pozostaniem w dużym mieście a przeprowadzką do miasta drugiego lub trzeciego rzędu jest rzeczywiście trudny.Osoby stojące przed tym dylematem powinny rozważyć trzy następujące aspekty przed podjęciem decyzji:
Dokładnie rozważ korzyści i straty związane z przeprowadzką w porównaniu z pozostaniem w dotychczasowym miejscu zamieszkania.
Intensyfikacja urbanizacji przyciągnęła rzesze ludzi do Pekinu, Szanghaju i Kantonu. Jednak ilu z nich przed przeprowadzką dokładnie oceniło, czy te miasta naprawdę im odpowiadają? Ilu racjonalnie dostosowało swoje przyszłe perspektywy zawodowe do trajektorii rozwoju tych dużych miast?Aby obliczyć zyski i straty związane z przeprowadzką lub pozostaniem w dotychczasowym miejscu, najbardziej intuicyjnym sposobem wizualizacji wyników jest „tabela oceny zysków i strat”, powszechnie stosowana w konsultacjach dotyczących planowania kariery.
Weź czystą kartkę papieru i zapisz dwie lokalizacje (A i B), które wymagają rozważenia. Ustal ranking czynników, które uważasz za ważne, w kolejności według priorytetów, takich jak środowisko życia, możliwości zatrudnienia, warunki pracy, wynagrodzenie, perspektywy awansu, możliwości szkolenia, samorealizacja, czas spędzany z rodziną, wpływ współmałżonka, wykorzystanie zasobów, czas wolny, wyzwania i poczucie spełnienia. Przeprowadź samoocenę „zysków” i „strat” dla każdego z nich.Na podstawie subiektywnej oceny przypisz punkty od -5 do 5 dla każdego kryterium w obu miastach. Na przykład, porównując Szanghaj i Suzhou: Suzhou może otrzymać 5 punktów za warunki życia, a Szanghaj 3 punkty. Po ocenie wszystkich elementów oblicz łączną liczbę punktów dla każdej lokalizacji. Wyższa liczba punktów oznacza silniejsze subiektywne preferencje dotyczące zalet danej lokalizacji.
Określ swoje osobiste cele rozwojowe
Niezależnie od miasta wybranego do podjęcia pracy, ostatecznym celem jest zapewnienie sobie stabilnego rozwoju kariery. Przed wyborem miasta do pracy konieczne jest ustalenie jasnego planu i kierunku kariery. Zadaj sobie pytanie: „Jaką osobą chcę się stać?”.„jaką pracę chcę wykonywać?” oraz „w którym mieście łatwiej osiągnę swoje cele i zapewnię sobie najszybszy i najkorzystniejszy rozwój kariery?”, czy nie podchodzilibyśmy do wyboru miasta rozwoju w sposób bardziej naukowy, rozważny i krytyczny?
Stwórz fundamenty przed planowaniem przyszłości
Z punktu widzenia rozwoju kariery zawodowej zaleca się, aby na początkowym etapie kariery priorytetowo traktować stanowiska oferujące największy rozwój zawodowy. Szukaj stanowisk zgodnych z celami zawodowymi w regionach o bardziej rozwiniętych możliwościach zatrudnienia.Osoby poszukujące pracy na tym etapie powinny unikać częstych przeprowadzek do innych miast, ponieważ sieci kontaktów zawodowych nawiązane w jednym miejscu stopniowo tracą na wartości wraz ze zmianami geograficznymi. Jednocześnie dostosowanie się do nowych kultur i środowisk stanowi poważne wyzwanie. W połowie kariery, gdy doświadczenie zawodowe, umiejętności i stabilność finansowa są już ugruntowane, odpowiednie możliwości mogą pozwolić na przeprowadzkę do preferowanych miast, zarówno pod względem pracy, jak i życia. Poprawia to samopoczucie i jakość życia.