Mislukte neuscorrecties kunnen het gevolg zijn van onvoldoende overleg met de chirurg, een ondermaatse chirurgische techniek, een gebrek aan esthetisch inzicht of implantaten/kraakbeen van slechte kwaliteit met een onvoldoende vorm. Mocht er een complicatie optreden, dan hoeft u zich geen zorgen te maken – uw chirurg beschikt over methoden om het probleem op te lossen.
Wat te doen als een neuscorrectie mislukt?
1. Mislukte injecteerbare neuscorrectie
Mislukte injecteerbare ingrepen kunnen roodheid, ontsteking, infectie en verbreding van de neusbrug veroorzaken. In dergelijke gevallen is een ziekenhuisopname noodzakelijk. Er wordt een incisie gemaakt aan één kant van het neusgat, het neusweefsel wordt ontleed en met behulp van instrumenten wordt de eerder geïnjecteerde stof verwijderd, waarbij de verspreiding ervan tot een minimum wordt beperkt.Het is essentieel dat alle vreemde stoffen volledig uit de neusholte worden verwijderd. Na de extractie kan een prothese opnieuw worden ingebracht.
2. Zichtbare randen van de prothese Bij personen met een dunne huid kan de huid verder dunner worden of kan de prothese zelfs zichtbaar worden als er inferieure of slecht passende implantaten worden gebruikt. In dergelijke gevallen moet de prothese worden verwijderd en moeten geschikte materialen worden gekozen. Als de prothese aanvankelijk niet correct was geplaatst, kan een extra dissectie nodig zijn.
3. Verplaatsing van het implantaat
In sommige gevallen kunnen implantaten die bedoeld zijn om de neusbrug te verhogen, naar boven verschuiven of scheef komen te staan, wat resulteert in een onnatuurlijk uiterlijk. Het implantaat moet worden verwijderd en vervangen door een implantaat met de juiste kromming, terwijl de ontstane opening als gevolg van de verplaatsing moet worden hersteld.Vervolgens moet het nieuwe implantaat subperiostaal worden geplaatst en stevig worden vastgezet. Als er een neusafwijking optreedt, kan een osteotomie nodig zijn voor correctie.Als dit gebeurt, moet het siliconenimplantaat onmiddellijk worden verwijderd en moet een alternatieve neuscorrectiemethode worden gekozen die geschikt is voor de persoon in kwestie, zoals autologe vettransplantatie of botulinetoxine-injecties.
5. Postoperatieve infectie
Als de patiënt roodheid, zwelling en vochtophoping bij de neuswortel ontwikkelt, maar de chirurgische incisie en de algehele toestand gunstig blijven, kan lokale irrigatie in combinatie met anti-infectieuze therapie de symptomen verlichten.Als de incisieplaats geïnfecteerd raakt of de huid geperforeerd is, moet het implantaat onmiddellijk worden verwijderd. De wond moet worden opengesneden voor drainage, in combinatie met systemische anti-infectieuze therapie. Infectiebeheersing wordt doorgaans binnen ongeveer vijf dagen bereikt. 6. Verplaatsing van het implantaat Als er na een neuscorrectie binnen twee weken na de operatie een lichte verplaatsing optreedt aan de bovenkant van de neus, kan worden geprobeerd het implantaat met de hand aan te drukken en te corrigeren aan de andere kant.Als er lang na de operatie nog steeds sprake is van een aanzienlijke afwijking, moet het implantaat worden verwijderd, gecorrigeerd en opnieuw worden ingebracht. Vriendelijke herinnering Door een gerenommeerd ziekenhuis en een chirurg met uitgebreide klinische ervaring te kiezen, is het succespercentage van neuscorrecties meer dan 90%. Ook nazorg is essentieel. De neus is een kenmerk van vrouwelijke schoonheid, omdat de prominentie ervan een grote invloed heeft op de esthetiek van het gezicht. Een brede neusbrug is een veelvoorkomend probleem bij vrouwen.