Wiele osób zakłada, że jeśli po upadku można stać i chodzić, to nic się nie stało. Eksperci ostrzegają przed natychmiastowym zmuszaniem się do wstania po upadku. Zamiast tego przed wstaniem należy najpierw delikatnie poruszyć kończynami, aby ocenić uraz i zapobiec możliwości wystąpienia złamania z przemieszczeniem.
Dr Tang Xiaoguang, ordynator chirurgii ortopedycznej w Centralnym Szpitalu Czerwonego Krzyża w Harbinie, wyjaśnia, że zimą obserwuje się wzrost liczby wizyt w poradniach ortopedycznych, szczególnie po deszczu lub śniegu, kiedy powierzchnie stają się śliskie. Do typowych urazów należą skręcenia w okolicy nadgarstka i stawów biodrowych, a w ciężkich przypadkach dochodzi do złamań kompresyjnych kręgów szyjnych lub lędźwiowych. Cztery grupy są szczególnie narażone na upadki: osoby starsze, dzieci, kobiety noszące wysokie obcasy i rowerzyści.Spośród nich osoby starsze, które mają bardziej porowate kości, są narażone na większe ryzyko złamań niż osoby młodsze. „Próba wstania lub chodzenia po złamaniu może pogorszyć uraz” – ostrzegł Tang. Kiedy dwa złamane końce są mocno „zablokowane” przez siłę zewnętrzną, chodzenie może początkowo wydawać się możliwe, ale zazwyczaj w ciągu dziesięciu do trzydziestu minut pojawia się silny ból.
Dr Tang odradza samodzielne stosowanie leków poprawiających krążenie krwi lub stosowanie ciepła po upadku, ponieważ może to pogłębić obrzęk. Zamiast tego należy zastosować lód lub środki przeciwbólowe. Ponadto należy unikać manipulowania złamanym obszarem, ponieważ grozi to pogorszeniem urazu i potencjalnym przebiciem naczyń krwionośnych lub nerwów przez fragmenty kości. Należy unieruchomić dotkniętą kończynę za pomocą książek, szalików lub podobnych przedmiotów lub natychmiast zgłosić się do najbliższego szpitala.