Çocuklar genellikle ebeveynlerine şu soruyu sorar: Ben nereden geldim? Birçok ebeveyn bu soruya cevap vermekten utanır veya belirsiz cevaplar verir. Bazı ebeveynler ise çocuklarının çok erken olgunlaşmasından korktukları için onları sert bir şekilde azarlar. Aslında, çocukların cinsellikle ilgili sorularını uygun bir şekilde ele almak ve onları bu konuyu anlamaları için yönlendirmek, onların sağlıklı gelişimine katkıda bulunur.
I. Cinsel eğitim neden gereklidir?
Çocukların cinselliğe ilişkin erken farkındalıkları rehberlik gerektirir. Cinsel eğitim, çocukların fiziksel ve psikolojik gelişimlerinde belirli bir yaşa geldiklerinde bir gerekliliktir.Erken çocukluk, yaşamın çok önemli bir dönemidir. Bu aşamadaki cinsel eğitim, çocuğun yaşam boyu sürecek "cinsiyet kimliğini" önemli ölçüde şekillendirir ve gelecekteki cinsiyetle ilgili davranışları ve cinsel yönelim tercihlerini etkiler.
Sağlıklı ve uygun bir cinsiyet kimliği duygusu, beslenmeye ihtiyaç duyar. Çocuklar, günlük akran etkileşimleri yoluyla "erkek" ve "kız" kavramlarını geliştirir ve bu da vücut organlarına merak duymak da dahil olmak üzere belirli cinsel davranışlara yol açar.Bu, tek başına veya aynı cinsiyetten akranlar arasında, cinsel organları karşılıklı olarak görme, dokunma veya doktorculuk oynamak veya etek kaldırmak gibi taklit oyunları oynamak şeklinde gerçekleşebilir. İnsan cinsel psikolojisinin gelişimi ve cinsiyet rollerinin oluşumu belirli kalıpları izler. Genel olarak, bunun doğal bir şekilde gelişmesine izin vermek normal kabul edilir; ancak, uygun olmayan eğitim yöntemleri, özellikle küçük çocuklar için çarpık sonuçlara yol açabilir.Çocuklar, çevrelerindeki kişilerle etkileşimler yoluyla, bir erkek çocuğun nasıl davranması gerektiğini ve bir kız çocuğun nasıl davranması gerektiğini yavaş yavaş anlarlar. Ayrıca, toplum erkek ve kadınlardan beklenen roller ve davranışlar için farklı cinsiyet gereklilikleri belirlediğinden, aynı cinsiyetten ve karşı cinsten çocuklar arasındaki etkileşimler bir dizi normatif beklentiye tabidir. Bu uygun cinsiyet psikolojisinin oluşması, buna uygun cinsel eğitimi gerektirir.
II. Cinsel Eğitimle İlgili Ebeveynlerin Yanlış Algıları
Liangliang sık sık komşusu Tingting ile evcilik oynamayı severdi. Bir keresinde, oyun sırasında Liangliang Tingting'e "Sen benim karımsın" dedi ve onu ciddiyetle "düğün odasına" götürdü.Yatağa uzandıklarında, ne yapacaklarını bilemeyen Liangliang aniden eğilip Tingting'i öptü. Beklenmedik bir şekilde, Tingting hemen ağlayarak Liangliang'ın annesine koştu ve onun kendisine zorbalık yaptığını iddia etti. Sonuç olarak, Liangliang annesinden birkaç tokat yedi ve teselli edilemeyecek şekilde ağladı.
Ebeveynler cinsellikten bahsedildiğinde genellikle yüzleri sararır ve çocuklarını azarlar. Çocuklar doğal olarak erkek ve kızların arasındaki farkları merak ederler ve ebeveynleri banyo yaparken gizlice bakmaya çalışabilirler. Gerçekte, ebeveynler çocukları bu tür konulara maruz bırakma konusunda çok temkinlidir. Bu nedenle, çocuklar öpüşme veya sarılma gibi yetişkinlerin samimi davranışlarını taklit ettiklerinde, bazı anneler öfkeyle onları durdurur: "Sakın yapma!" "Ne utanç verici!" diye bağırır ya da onları zorla ayırır, hatta fiziksel cezaya başvururlar. Bu yaklaşım, çocuklara yanlış bir fikir aşılar: karşı cinsten arkadaşlarla samimi davranışların yanlış ve utanç verici olduğu ve bu tür davranışların bastırılması ve cezalandırılması gerektiği.Annesi telaşla onu sakinleştirirken, "Büyükannen haklı. Seni gerçekten çöp yığınında buldular. Büyüyüp evlendiğinde sana doğru düzgün açıklayacağım" dedi. Jingjing anaokuluna başladığında, bir gün babası onu almaya geldi. Jingjing, "Baba, neden bazı çocuklar tuvalete giderken ayakta duruyorlar da ben çömeliyorum?Xiao Hu'yu gözetliyorum ve biz farklı görünüyoruz. Neden böyle?" Babası cevapladı: "Büyüdüğünde anlayacaksın. Ayrıca tuvaleti kullanırken dikkatli ol. Başkalarına bakma, iyi bir çocuk böyle davranmaz."
Cinsellikle ilgili bilimsel bilgileri tartışmaktan kaçınmak. Geleneksel eğitimde, ebeveynler genellikle çocuklarıyla "seks" hakkında konuşmaktan çekinir ve çocukların kendi başlarına anlamalarını bekler. Bu durum, birçok çocuğun cinselliğe olan geçici merakları nedeniyle hatalar yapmasına neden olur. Aslında, çocuklarla küçük yaşlardan itibaren doğal bir şekilde "seks" hakkında konuşmak mümkündür.Ayrıca, ebeveynler evde kendi davranışlarına ve mahremiyetlerine dikkat etmeli, çocukların iyi alışkanlıklar geliştirmelerine yardımcı olmalıdır. Ayrıca, kötü insanlardan zarar görmemeleri için çocuklara kendilerini nasıl koruyacaklarını düzenli olarak hatırlatmalıdırlar. III. Ebeveynler Cinsel Eğitime Nasıl Yaklaşmalıdır? Çocukların yaşamın kökenleri hakkındaki bilimsel bilgileri anlamalarına yardımcı olun. Ebeveynler, çocuklarıyla cinsellik ve cinsel organlar hakkındaki temel bilgileri açıkça tartışabilir, yetişkinlerin bu konulara karşı tutumlarını onlara anlatabilir.Cinsel organların, diğer tüm vücut organları gibi, sağlıklı bir insanın vazgeçilmez bileşenleri olduğunu açıklayın. Cinsel organlar hayati fizyolojik işlevler yerine getirir ve onlara iyi davranmak ve onları korumak bizim sorumluluğumuzdur. Çocuklar, yetişkinlerin ses tonu, bakışları ve ifadeleriyle, yetişkinlerin hayata duydukları saygı ve özeni algılamalıdır.
Ebeveynler, çocukların cinsiyet kimliklerini fark etmelerine, erkek mi kız mı olduklarını anlamalarına ve cinsiyetler arasındaki farkları temel düzeyde kavramalarına rehberlik ederek, kendilerini koruma bilincini geliştirmelerine yardımcı olmalıdır. Ebeveynler, çocukların bu farkları doğru bir şekilde anlamalarına, birbirlerinin bedenlerine saygı duymayı öğrenmelerine ve tatmin ve güvenlik duygusu geliştirmelerine yardımcı olabilir. Bu, çocuklarda sağlıklı bir cinsel bilinç oluşması için çok önemlidir.
Vücut temizliğini korumak ve iyi alışkanlıklar geliştirmek.
Kişisel hijyen de cinsel eğitimin bir parçasıdır.Buna tuvalet kağıdının doğru kullanımı, doğru silme teknikleri ve iç çamaşırı hijyeni dahildir. Örneğin, kızlar genital iltihaplanmayı önlemek için önden arkaya doğru silmelidir, asla tersini yapmamalıdır; erkekler ise bu "en önemli bölgeyi" "zarar vermemek" için oyuncakları elledikten sonra ellerini cinsel organlarına dokunmamalı, cinsel organlarını oyun veya eğlence amacıyla açığa çıkarmamalı veya elle oynamamalıdır.Sağlıklı hijyen ve yaşam tarzı alışkanlıkları geliştirin: iç çamaşırlarını sık sık değiştirin, aşırı dar pantolonlardan kaçının, aşırı sıcak yatak takımları kullanmayın, doğru uyku pozisyonlarını benimseyin (yüzüstü uyumaktan kaçının) ve doğru tuvalet kullanımını öğrenin.
Bir çocuk "mastürbasyon" hareketleri sergilerse, ebeveynler dikkatlerini dikkatlice başka yöne çekebilirler. Eğitim amaçlı görseller (bakteri veya virüs resimleri gibi) kullanarak çocuğun cinsel organlarıyla oynamasının çeşitli dezavantajlarını yavaş yavaş anlamasına yardımcı olun. Çocuğun eylemlerinin cinsel organlarına olan merakından kaynaklandığını tam olarak kabul edin. Sevgi ve sabırla, çocuğu bu alışkanlığı bilinçsizce bırakması için yönlendirin.
Ebeveynler örnek olmalı ve çocuklarına rol model olmalıdır.
Ebeveynlerin rehberliği, çocukların cinsel eğitiminde çok önemlidir, çünkü ebeveynlerin sözleri ve davranışları çocukları üzerinde sürekli bir etkiye sahiptir. Babalar, anneler gibi, hem oğulları hem de kızlarıyla eşit şekilde ilgilenmeli ve çocukların her iki ebeveyn figüründen de olumlu özellikleri özümsemelerini sağlamalıdır. Bu, "çift yönlü yönelim" ve ebeveyn özelliklerinin sağlıklı bir şekilde özümsenmesini teşvik eder ve çocuğun sağlıklı gelişiminin temelini oluşturur.
Ebeveynler, günlük etkileşimler yoluyla da çocuklarını teşvik edebilirler. Örneğin, bir erkek çocuk cesurca bir görevi tamamladığında, onu övün: "Sen çok cesur bir çocuksun!" Bu, onun gelişen cinsiyet rolünü fark etmesine, ilerlemesini gözlemlemesine, kendini değerli hissetmesine ve özgüvenini geliştirmesine yardımcı olur.