Niech sztuka uleczy Twoje problemy psychiczne. Sztuka jako terapia oznacza, że sam akt tworzenia artystycznego ma właściwości terapeutyczne. Jednak ze względu na różnice w wykształceniu terapeutów i dojrzałości psychicznej klientów, atmosfera i konotacje związane z „sztuką jako terapią” również się różnią. „Sztuka jako terapia” obejmuje cztery poziomy, z których każdy wnika głębiej w psychikę niż poprzedni.Przechodząc od „formy życia” do „bezkształtnego życia” (uwaga: cytat z czterowierszowego wersetu Sutry Diamentowej: „Nie ma formy człowieka, nie ma formy istot czujących, nie ma formy życia”. Tutaj „życie” oznacza czas; „bezkształtne życie” oznacza brak „istnienia czasu”, pozostawiając tylko chwilę obecną) oraz od „zjawisk uwarunkowanych” do „zjawisk nieuwarunkowanych”, stopniowo schodzi się w głąb i jeszcze głębiej do wnętrza życia.
Arteterapię można podzielić na pięć rodzajów:
Tradycyjna – projekcja i interpretacja jaźni poprzez twórczość artystyczną.
Terapeutyczna – odzyskiwanie i przywracanie jaźni poprzez twórczość artystyczną.
Wellness – doświadczanie i cieszenie się jaźnią poprzez twórczość artystyczną.
Duchowa – rozpuszczanie i przekraczanie jaźni poprzez twórczość artystyczną.
Integrująca – (1) Integracja zadań związanych z rozwojem osobistym. (2) Integracja holistycznych celów w ramach modułów.
Podczas gdy podejście tradycyjne jest zgodne z psychoanalityczną terapią sztuką, typy lecznicze, wellness i duchowe mieszczą się w „humanistycznych” i „transpersonalnych” ramach psychologicznych „sztuki jako terapii”. Typ integracyjny obejmuje oba te podejścia.
Sztuka jako terapia stanowi „wewnętrzną” podróż i eksplorację. Poprzez twórczość artystyczną jednostki wkraczają w swoją istotową naturę. Od spotkania z jaźnią, odzyskania jaźni i doświadczenia jaźni, przechodzi się do przekraczania jaźni. W tym momencie sztuka „jest” terapią; sztuka jest „samoleczeniem”.