Fobia społeczna, znana również jako zaburzenia lękowe, to schorzenie psychiczne charakteryzujące się intensywnym strachem lub niepokojem w sytuacjach społecznych lub publicznych. Coraz częściej spotykane, wiele osób lekceważy je jako zwykłą nieśmiałość, nie dostrzegając ich powagi i nie szukając pomocy medycznej w odpowiednim czasie. Samoocena może pomóc w rozpoznaniu fobii społecznej.
Aby ocenić, czy cierpisz na zaburzenia lękowe, skorzystaj z poniższych trzech punktów samooceny: 1. Czy unikasz rozmów z innymi lub powstrzymujesz się od pewnych czynności, ponieważ boisz się, że poczujesz się nieśmiały lub zawstydzony w obecności innych? 2. Czy nie lubisz być w centrum uwagi?3. Czy obawiasz się, że inni uznają Cię za głupiego lub martwisz się, że będziesz postrzegany jako zbyt nieśmiały? Jeśli dwa z tych trzech punktów dotyczą Ciebie, możesz cierpieć na fobię społeczną. Jeśli te uczucia zmuszają Cię do izolowania się w domu i unikania kontaktu z nieznajomymi, wskazane jest skorzystanie z pomocy psychologa lub podjęcie leczenia.Chociaż większość ludzi odczuwa lekkie zdenerwowanie przed uczestnictwem w spotkaniach lub innych sytuacjach publicznych, nie przeszkadza im to w uczestnictwie. Prawdziwe zaburzenia lękowe wywołują nie do zniesienia strach, co prowadzi osoby cierpiące na nie do długotrwałej izolacji w domu. Zaburzenia lękowe częściej występują u kobiet. Zaburzenia te często pojawiają się nagle i częściej dotykają kobiety.Badania wskazują na rodzinne predyspozycje genetyczne, podczas gdy inne badania wykazały podwyższony poziom adrenaliny w osoczu podczas epizodów paniki, potencjalnie związany z dysfunkcją noradrenaliny. Psychologowie sugerują, że nasilenie i utrzymywanie się objawów paniki wynika z powtarzającego się narażenia na lęk, a zachowania unikowe utrudniają wygaszenie tego uwarunkowania.
Główną przyczyną zaburzeń lękowych często są traumatyczne lub wstydliwe wydarzenia z okresu dojrzewania. W miarę dojrzewania zmienia się światopogląd i system wartości, co może powodować konflikt z przeszłymi doświadczeniami i uniemożliwiać bezpośrednią konfrontację z nimi. Prowadzi to do głębokiego poczucia niższości i unikania.
Metody radzenia sobie z zaburzeniami lękowymi
Wykonuj ćwiczenia pomagające przezwyciężyć nieśmiałość.Na przykład: Stań stabilnie, opierając obie stopy płasko na podłożu, a następnie delikatnie unieś pięty. Wytrzymaj kilka sekund, a następnie opuść je. Powtórz ten ruch trzydzieści razy podczas jednej sesji, wykonując ćwiczenie dwa lub trzy razy dziennie, aby złagodzić uczucie niepokoju.
Nieśmiałość często powoduje przyspieszony oddech. Dlatego świadomie ćwicz wykonywanie kilku głębokich, rytmicznych oddechów. Technika ta pomaga złagodzić napięcie i stanowi podstawę do budowania pewności siebie.
W towarzystwie, zarówno podczas formalnych, jak i nieformalnych spotkań, zacznij od trzymania czegoś w dłoni – książki, chusteczki lub innego małego przedmiotu. Dla osoby nieśmiałej zapewnia to komfort i poczucie bezpieczeństwa.
Naucz się patrzeć na innych bez strachu, z pełną uwagą. Oczywiście na początku jest to trudne dla osoby nieśmiałej, ale konieczne jest ćwiczenie.Zastanów się: jeśli ciągle unikasz kontaktu wzrokowego, wpatrując się zamiast tego w meble lub odległy kąt, czy nie wygląda to raczej dziecinnie? Czy nie jesteś na równi z drugą osobą? Dlaczego nie zebrać się na odwagę i nie patrzeć na innych śmiało i pewnie? Czasami nieśmiałość nie wynika wyłącznie z nadmiernej nerwowości, ale z wąskiej wiedzy lub niewystarczającej znajomości aktualnej sytuacji.Jeśli regularnie czytasz książki, gazety i czasopisma, aby poszerzyć swoje horyzonty i wzbogacić doświadczenia, przekonasz się, że w sytuacjach towarzyskich możesz bez trudu wyrażać swoje opinie. Znacznie wzmocni to Twoją pewność siebie i pomoże przezwyciężyć nieśmiałość.