Zaburzenia lękowe w sytuacjach społecznych to nerwica charakteryzująca się nadmiernym lękiem przed sytuacjami społecznymi. Osoby cierpiące na tę dolegliwość zdają sobie sprawę, że ich lęk jest irracjonalny, ale nie potrafią go kontrolować, odczuwając silny niepokój i objawy ze strony autonomicznego układu nerwowego. Wytrwale unikają kontaktów społecznych lub znoszą je z lękiem, co utrudnia im normalne funkcjonowanie. Do głównych objawów należą: lęk przed byciem obserwowanym, niechęć do publicznego przemawiania, unikanie miejsc w pierwszym rzędzie podczas spotkań oraz celowe wycofywanie się z interakcji społecznych.
Psychologowie dzielą osobowość na dwa typy: introwertyczną i ekstrawertyczną. Introwertycy preferują kontemplację, mają głębsze emocje, ostrożnie podchodzą do interakcji i wolą pracę w samotności. Często brakuje im zdecydowania z powodu nadmiernych obaw i mniej elastycznie dostosowują się do nowych środowisk, ale wykazują zdolność do samoanalizy i samokrytyki.
Zaburzenia lękowe w sytuacjach społecznych dotykają głównie kobiety.
Fobie często pojawiają się nagle i częściej występują u kobiet.Badania wskazują na rodzinne predyspozycje genetyczne, podczas gdy inne badania ujawniają podwyższony poziom adrenaliny w osoczu podczas epizodów paniki, potencjalnie związany z dysfunkcją noradrenaliny. Psychologowie przypisują nasilenie i utrzymywanie się objawów paniki warunkowemu lękowi wynikającemu z powtarzającej się ekspozycji, a zachowania unikowe utrudniają wygaszenie tego warunkowania.
Główną przyczyną zaburzeń lękowych często są traumatyczne lub wstydliwe wydarzenia z okresu dojrzewania. W miarę dojrzewania zmienia się światopogląd i system wartości, co może powodować konflikt z przeszłymi doświadczeniami i uniemożliwiać bezpośrednią konfrontację z nimi. Prowadzi to do głębokiego poczucia niższości i unikania.
Metody radzenia sobie z zaburzeniami lękowymi
Wykonuj ćwiczenia pomagające przezwyciężyć nieśmiałość.Na przykład: Stań stabilnie, opierając obie stopy płasko na podłożu, a następnie delikatnie unieś pięty. Wytrzymaj kilka sekund, a następnie opuść je. Powtórz ten ruch trzydzieści razy podczas jednej sesji, wykonując ćwiczenie dwa lub trzy razy dziennie, aby złagodzić uczucie niepokoju.
Nieśmiałość często powoduje przyspieszony oddech. Dlatego świadomie ćwicz wykonywanie kilku głębokich, rytmicznych oddechów. Technika ta pomaga złagodzić napięcie i stanowi podstawę do budowania pewności siebie.
W towarzystwie, zarówno podczas formalnych, jak i nieformalnych spotkań, zacznij od trzymania czegoś w dłoni – książki, chusteczki lub innego małego przedmiotu. Zapewnia to osobom nieśmiałym komfort i poczucie bezpieczeństwa.
Naucz się patrzeć na innych bez strachu, utrzymując skupioną uwagę. Oczywiście na początku jest to trudne dla osób nieśmiałych, ale opanowanie tej umiejętności jest niezbędne.Zastanów się: jeśli ciągle unikasz kontaktu wzrokowego, wpatrując się zamiast tego w meble lub odległy kąt, czy nie wygląda to raczej dziecinnie? Czy nie jesteś na równi z drugą osobą? Dlaczego nie zebrać się na odwagę i nie patrzeć na nią śmiało i pewnie? Czasami nieśmiałość nie wynika wyłącznie z nadmiernej nerwowości, ale z wąskiej wiedzy lub niewystarczającej znajomości aktualnej sytuacji.Jeśli regularnie czytasz książki, gazety i czasopisma, aby poszerzyć swoje horyzonty i wzbogacić doświadczenia, przekonasz się, że w sytuacjach towarzyskich możesz bez trudu wyrażać swoje opinie. Pomoże ci to znacznie zbudować pewność siebie i przezwyciężyć nieśmiałość.