Życie przypomina cztery pory roku:
Delikatne pędy wiosny symbolizują nasze dzieciństwo,
Gorąca pasja lata odzwierciedla nasze młodzieńcze wysiłki,
Obfite zbiory jesieni odzwierciedlają nasze osiągnięcia w średnim wieku,
Ciężki płaszcz zimy uosabia nasz spokój w podeszłym wieku.
Życie jest ulotne,
Życie płynie łagodnie przez te zmiany pór roku.
Życie przynosi również wiele bólu i trudności.
Ale kto nie zaznał smutku?
Kto nie spotkał się z przeciwnościami losu?
Kto nie doświadczył goryczy rozstania?
Kto nie zaznał bólu porażki?
To, co pokonujemy, staje się mądrością; to, czego nie możemy znieść, staje się doświadczeniem.
Niezależnie od tego, jak długie są trudności, nie mogą one trwać dłużej niż samo życie,
niezależnie od tego, jak długotrwały jest ból, nie może on trwać dłużej niż samo istnienie.
Musimy iść naprzód bez zatrzymywania się,
ponieważ sam czas popycha nas do przodu,
i choć może się to wydawać daremne, taka jest natura życia.
Życie zależy od naszego nastawienia.
Nic na tym świecie nie jest idealne; niektóre rzeczy po prostu nie są warte rozmyślania.
Nie kłócąc się z innymi, zarówno oni, jak i ty odnajdujecie radość;
nie kłócąc się z samym sobą, życie staje się piękne.
Rozejrzyj się – ten świat kryje w sobie niezliczone szczęśliwe chwile, które na nas czekają.
Nie wyolbrzymiaj smutku, nie ignoruj radości.
Życie jest ulotne; wystarczy zadowolenie.
Istnienie przypomina sztukę teatralną, w której jesteś zarówno scenarzystą, jak i głównym aktorem.
Charakter Twojej gry zależy wyłącznie od Twojej reżyserii.
Radość jest sztuką teatralną; smutek jest sztuką teatralną.
Powinniśmy jednak starać się wypełnić naszą scenę śmiechem,
gdzie wszyscy odnajdują spełnienie – dlaczego nie?