I. Küflü Meyveler Tüketilmemelidir
Meyvelerde en yaygın olarak görülen küfler Penicillium, özellikle Penicillium citrinum türüdür. Bu küflerin ürettiği patulin, hayvanlarda gastrointestinal fonksiyon bozukluğuna ve böbrek ödemine neden olabilir. Ayrıca, patulinin hücre zarlarına bağlanma süreci geri dönüşsüz olduğundan, uzun vadede hücrelere zarar verebilir ve hatta kanserojen olabilir.Farelerde oral medyan öldürücü doz (LD₅₀): erkeklerde vücut ağırlığının kilogramı başına 46,3 mg, dişilerde ise kilogram başına 29-48 mg'dır. Küflü kısımların tüketilmeden önce çıkarılmasının güvenliği garanti etmediğini belirtmek özellikle önemlidir, çünkü küfün ürettiği patulin meyvenin diğer kısımlarına da yayılabilir.Çin Önleyici Tıp Akademisi tarafından yapılan bir araştırma, küflü elmaların görsel olarak etkilenmemiş bölgelerindeki patulin içeriğinin, etkilenen bölgelerdeki içeriğin %10 ila %50'si arasında değiştiğini ortaya koymuştur. Görünüşte normal görünen kısımlardaki patulin seviyeleri kilogram başına 3 miligrama kadar çıkabilmektedir.Örneğin, uzun süre depolanan elmalar şarap benzeri bir koku geliştirebilir. Bu, uzun süre depolanan meyvelerin (özellikle elmaların) oksijen yoksunluğu nedeniyle anaerobik solunuma geçmesi ve iç şekerleri alkole dönüştürmesi nedeniyle meydana gelir. Belirgin bir dış anormallik yoksa ve tadı kabul edilebilir düzeydeyse, bu tür elmalar yine de tüketilebilir. Ancak, yumuşamış, kararılmış ve şarap benzeri bir koku yayan elmalar muhtemelen başka zararlı bakteriler barındırmaktadır. Bu tür meyveler küflü ürünler gibi değerlendirilmelidir.
II. Arsenikle Karşılaştırılabilir On Yaygın Tüketilen Meyve
1. Armutlar: Erken Olgunlaşma için Büyüme Düzenleyiciler
Armutlar, olgunlaşmayı hızlandırmak için büyüme düzenleyiciler ve olgunlaşma maddeleri ile işlenir, ardından ağartma tozu ve renklendiriciler (tartrazin gibi) kullanılarak ağartılır ve renklendirilir. İşlenmiş armutlar daha az meyve suyu verir ve tadı yavan olur, bazen de kötü koku veya ekşimiş koku eşlik eder.Bu tür zehirli armutların raf ömrü kısadır ve kolayca bozulur. 2. Elma: Kızartma maddeleri rengi güçlendirir
Büyüme düzenleyiciler büyümeyi hızlandırmak, kızartma maddeleri rengi güçlendirmek ve koruyucular tazeliği uzatmak için kullanılır. Büyüme düzenleyiciler, kızartma maddeleri ve koruyucuların aşırı kullanımı karaciğere zarar verebilir. Perakende meyve satıcıları, nemi korumak ve parlak, pazarlanabilir bir görünüm oluşturmak için elmaları endüstriyel parafin mumu ile kaplayabilir.
3. Karpuzlar: Boyut için büyüme düzenleyiciler
Olgunlaştırıcı maddelerin, büyüme düzenleyicilerin ve yüksek derecede toksik pestisitlerin aşırı kullanımı, kabuğunda düzensiz çizgiler bulunan karpuzlara neden olur. Kesildiğinde, eti taze görünür, çekirdekleri beyazdır ve olağandışı bir koku vardır.
4. Üzüm: Etilenle renklendirme
Olgunlaşmamış yeşil üzümler seyreltilmiş etilen çözeltisine batırılır ve birkaç gün içinde mor renge döner. Bu üzümler düzensiz renklere, düşük şeker içeriğine, az meyve suyuna ve tatsız bir lezzete sahiptir. Uzun süreli tüketim sağlık riskleri oluşturur.
5. Mangolar: Renklendirme için kireçle işleme tabi tutulur
Olgunlaşmamış mangolar, altın sarısı bir kabuk görünümü elde etmek için sönmemiş kireçle işleme tabi tutulur. Ancak, bu mangolar karakteristik mango lezzetinden yoksundur ve aşırı koruyucu madde kullanımı içerebilir.
6. Şeftali: Endüstriyel sitrik asit ile ıslatılmış
Şeftaliler, canlı kırmızı bir renk elde etmek ve raf ömrünü uzatmak için endüstriyel sitrik asit ile ıslatılır. Bu kimyasal kalıntılar sinir sistemine zarar verebilir, alerjik reaksiyonları tetikleyebilir ve hatta kansere neden olabilir. Yarı olgun, gevrek şeftaliler, gevreklik ve tatlılığı artırmak için şap, yapay tatlandırıcılar ve alkol ile işlenir.Şapın ana bileşeni alüminyum sülfattır; uzun süreli tüketim kemik hiperplazisi, hafıza kaybı, demans, cilt elastikiyetinin azalması ve kırışıklıkların artmasına neden olabilir. Kükürtle fumigasyona tabi tutulmuş beyaz şeftalilerde de kükürt dioksit kalıntıları bulunur.
7. Longan: Renk iyileştirme için kükürt spreyleri
Sülfürik asit veya asidik çözeltilerle püskürtme, renk canlılığını artırır.Sülfürik asit oldukça aşındırıcıdır ve sindirim sisteminde yanıklara neden olur. Ayrıca soğuk algınlığı, ishal ve şiddetli öksürüğü tetikleyebilir.Bu tür çözeltiler oldukça asidiktir ve ellerde deri soyulmasına, ağızda kabarcık oluşumuna, mide ve bağırsaklarda yanıklara neden olur. Bazı meyve satıcıları ayrıca kükürt fumigasyonu kullanır; bu işlemde kükürt dioksit gözleri ve boğazı şiddetli şekilde tahriş eder, baş dönmesi, karın ağrısı ve ishale yol açar. Kükürt dioksit ayrıca kanserojendir.
9. Muzlar: Amonyak çözeltisiyle olgunlaştırılmış
Amonyak çözeltisi veya kükürt dioksit kullanılarak olgunlaştırılan bu muzlar, yumuşak ve çekici sarı bir kabuk geliştirir. Ancak, eti sertleşir ve tatlılığını kaybeder. Kükürt dioksit, insan sinir sistemine zarar verir ve karaciğer ve böbrek fonksiyonlarını bozar.
10. Trabzon hurması: Maya ile olgunlaştırılmış
Olgunlaşmamış trabzon hurmaları, maya veya olgunlaştırıcı maddeler kullanılarak olgunlaştırılır, bu da tatlılıklarını önemli ölçüde azaltır. Bazı yetiştiriciler, kırmızılaşmayı sağlamak için sap ucuna "Yishiling" de uygular. Bu kimyasal kalıntılar meyveyi zehirli hale getirir.