Niedawno wybuch epidemii wariantu Delta doprowadził do zamknięcia wielu atrakcji turystycznych w wielu regionach. W ramach polityki bezpłatnego zwrotu biletów na różnych platformach pojawiła się znaczna liczba zamówień na anulowanie rezerwacji.Rzecznik Tongcheng Travel oświadczył, że po wybuchu epidemii w Nankinie firma natychmiast uruchomiła swój plan zapewnienia ciepłej obsługi, codziennie ulepszając środki ochrony podróży w odpowiedzi na zmieniającą się sytuację pandemiczną. Obecnie ustanowiono zasady zwrotów i zmian dla hoteli i atrakcji turystycznych w 33 miastach w 13 prowincjach, w tym w Jiangsu i Hunan, a plan jest dalej ulepszany.
Co się dzieje, gdy podróżni nie są w stanie zrealizować zarezerwowanych lotów i rezerwacji hotelowych lub wywiązać się z podpisanych umów turystycznych, co prowadzi do sporów z organizatorami wycieczek? Biorąc pod uwagę, że planowanie podróży wymaga rezerwacji lotów, hoteli i wiz z dużym wyprzedzeniem, podróżni często zobowiązują się do realizacji planów podróży i uiszczają opłaty z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem. Jednak nagłe nawroty pandemii zakłócają te ustalenia.
Wcześniej Najwyższy Sąd Ludowy, Ministerstwo Sprawiedliwości oraz Ministerstwo Kultury i Turystyki wspólnie wydały „Komunikat w sprawie właściwego rozstrzygania sporów dotyczących umów turystycznych związanych z epidemią”, wymagający zgodnego z prawem i właściwego rozstrzygania takich sporów. Podkreśla on priorytetowe traktowanie pozasądowych mechanizmów rozstrzygania sporów, wzmocnienie zarządzania u źródła i kompleksowego zarządzania oraz ustanowienie skoordynowanego systemu mediacji, w którym mediacja ludowa, mediacja administracyjna i mediacja sądowa uzupełniają się i płynnie się ze sobą łączą.W ramach środków kontroli pandemii zarówno podróże krajowe, jak i zagraniczne stały się obiektywnie niewykonalne. Zgodnie z prawem umów, prawem turystycznym i odpowiednimi interpretacjami sądowymi zarówno podróżni, jak i biura podróży zachowują prawo do rozwiązania umów. Strony mogą negocjować rozwiązanie umowy w celu złagodzenia strat.
Zgodnie z art. 94 i 117 ustawy o umowach oraz art. 67 ustawy o turystyce, w przypadku gdy wykonanie umowy turystycznej staje się niemożliwe z powodu siły wyższej, obie strony mają prawo do rozwiązania umowy i częściowego lub całkowitego zwolnienia z odpowiedzialności.Zgodnie z art. 180 ust. 2 ogólnych zasad prawa cywilnego siła wyższa oznacza nieprzewidywalne, nieuniknione i nie do pokonania okoliczności obiektywne (takie jak klęski żywiołowe, wojny, działania terrorystyczne lub nagłe sytuacje zagrożenia zdrowia publicznego). W związku z tym niemożność wykonania lub kontynuowania wykonania umowy turystycznej z powodu skutków pandemii powinna zostać uznana za zdarzenie siły wyższej.
Zgodnie z art. 67 ustawy o turystyce i art. 13 przepisów Najwyższego Sądu Ludowego w sprawie kilku kwestii dotyczących stosowania prawa w sprawach spornych dotyczących turystyki, w przypadku rozwiązania umowy z powodu siły wyższej, koszty, które nie zostały faktycznie poniesione, powinny zostać zwrócone turystom. Koszty już poniesione przez biuro podróży na rzecz lokalnej agencji przyjmującej lub usługodawcy, które nie podlegają zwrotowi, mogą zostać potrącone i nie podlegają zwrotowi. W związku z tym koszty, które należy zwrócić turystom, to koszty, które nie zostały faktycznie poniesione.
W związku z tym kluczowym aspektem sporów dotyczących umów turystycznych jest ustalenie, które opłaty uiszczone przez podróżnych powinny zostać zwrócone po rozwiązaniu umowy. Z jednej strony, w przypadku rozwiązania umowy, biuro podróży organizujące wycieczkę zwraca podróżnemu saldo po potrąceniu kosztów bezzwrotnych, które zostały już zapłacone lokalnej agencji lub usługodawcom. W przypadku zmiany umowy wszelkie wynikające z tego dodatkowe koszty ponosi podróżny, natomiast wszelkie zmniejszone koszty są zwracane podróżnemu.Z drugiej strony, po rozwiązaniu umowy z podróżnym biuro podróży niezwłocznie wstrzymuje rezerwacje, anuluje bilety lotnicze i pokoje hotelowe oraz powiadamia lokalne biuro przyjmujące o anulowaniu powierzonych mu ustaleń, minimalizując w ten sposób straty podróżnego. Biuro podróży ma również obowiązek aktywnie dochodzić zwrotu już poniesionych kosztów od usługodawców, zmniejszając w ten sposób rzeczywiste straty.
W odniesieniu do sporów i skarg dotyczących podróży związanych z pandemią, organy turystyczne wszystkich szczebli powinny podjąć szereg działań. Kierując się zasadami sprawiedliwości i bezstronności, muszą one chronić zgodnie z prawem uzasadnione prawa i interesy zarówno podróżnych, jak i biur podróży, aktywnie i rozważnie mediować w sporach i skargach oraz odpowiednio rozwiązywać konflikty. Strony umów turystycznych powinny również maksymalizować konsultacje i komunikację, aby zminimalizować straty.Organizatorzy wycieczek powinni pomagać podróżnym w załatwianiu spraw związanych z rozwiązaniem umowy i zwrotem kosztów. Podróżni powinni natomiast wykazać empatię i zrozumienie dla kosztów poniesionych przez organizatora wycieczki, które nie podlegają zwrotowi.