Ostatecznie rozwiedli się. Przeprowadziła się do wspólnego akademika w miejscu pracy, co oznaczało, że jej obiady były teraz ograniczone do stołówki pracowniczej. Pierwszego dnia zamówiła miskę zupy warzywnej z tofu. Po pierwszym łyku stwierdziła, że jest nieznośnie słona. Będąc raczej niecierpliwą, natychmiast rzuciła kucharzowi: „Nie mogłeś użyć mniej soli?”.
W rzeczywistości zupa nie zawierała wcale nadmiaru soli. Po prostu ze względu na jej wysokie ciśnienie krwi, on zawsze ściśle kontrolował poziom soli podczas gotowania w domu, dbając o jej zdrowie. Jeśli jakieś danie nie odpowiadało jej gustom lub jeśli wykrywała choćby ślad nadmiaru soli, natychmiast rzucała mu: „Chcesz mnie zabić?”. Tak samo jak przed chwilą w przypadku kucharza.
Od dawna przyzwyczaił się do jej wybuchów. Za każdym razem, gdy na niego krzyczała, nieuchronnie uśmiechał się przepraszająco i obiecywał, że następnym razem będzie bardziej ostrożny.Stopniowo przyzwyczaił się do jej wybuchów. Chociaż osobiście wolał bardziej słone potrawy, zarówno smażone, jak i zupy, zawsze dostosowywał się do jej upodobań, starannie kontrolując ilość soli. Za każdym razem, gdy patrzył, jak pije zupę, aż całkowicie się rozgrzeje, wpatrywał się w nią z rozmarzeniem, czując się całkowicie szczęśliwy.
Nie zauważono, że minął miesiąc od ich rozwodu.Pod koniec miesiąca poszedł do banku, aby sprawdzić swoje miesięczne wynagrodzenie, i odkrył wpłatę na ich wspólnym koncie oszczędnościowym. Nagle zdał sobie sprawę, że to jej konto – dzielili je, on miał książeczkę, a ona kartę.
To konto bieżące zostało pominięte podczas podziału majątku po rozwodzie. Widok jej wpłaty napełnił go nieopisaną smutkiem.
Zadzwonił na jej komórkę. Kiedy odebrała, powiedziała swobodnie do koleżanki: „Dzwoni mój mąż”. Dopiero wtedy zdała sobie sprawę, że się przejęzyczyła. „O co chodzi?” – zapytała. Wyjaśnił jej sprawę wpłaty i zaproponował spotkanie w celu rozliczenia konta.
Kiedy przyjechała, był zajęty w kuchni: „Usiądź. Kolacja będzie gotowa za chwilę. Zjedzmy razem”. Rozejrzała się po mieszkaniu – wszystko pozostało bez zmian. Para złotych rybek, które kiedyś hodowała, nadal radośnie pływała w akwarium. Przez chwilę poczuła łzy w oczach.
Podczas posiłku nagle zdała sobie sprawę, jak bardzo smak potraw odpowiada jej gustom!Nie przypominały one w niczym posiłków z kantyny, które były tak mocno solone, że prawie nie dało się ich jeść. Powiedziała: „Konto oszczędnościowe jest na twoje nazwisko. Dam ci kartę”. On odpowiedział: „Proszę bardzo. Zawsze tylko wpłacałaś pieniądze, nigdy ich nie wypłacałaś. Masz sporo oszczędności. Pamiętaj, że kiedy będziesz chciała wypłacić pieniądze, kod PIN to twoja data urodzin”. Nie mogła się już powstrzymać. Łzy natychmiast napłynęły jej do oczu. Po tym posiłku ponownie się pobrali.
Być może właśnie to jest prawdziwym powodem, dla którego wiele młodych par się rozwodzi. W rzeczywistości nie było między nimi żadnego prawdziwego konfliktu; była to jedynie chwila głupoty lub impulsu, która doprowadziła ich do pochopnego rozstania.
Jednak po faktycznym rozstaniu, patrząc teraz na siebie z perspektywy czasu, zdali sobie sprawę, że rozwód nie nastąpił z powodu wygaśnięcia miłości, ale jedynie z powodu przemijającego zmęczenia estetycznego lub zwykłej upartości.