Szerokość górnej jednej trzeciej twarzy zależy przede wszystkim od wysokości kości policzkowych i łuków jarzmowych. Wyrazistość kości policzkowych jest związana z proporcjami innych rysów twarzy, takich jak szerokość żuchwy, szerokość kości skroniowych i rozwinięcie mięśni skroniowych.Ponadto na wyrazistość kości policzkowych ma również wpływ ilość tłuszczu podskórnego. Na przykład osoby z niewystarczającą ilością tłuszczu podskórnego lub wyraźnie wychudzone mogą wydawać się mieć stosunkowo wyższe kości policzkowe i łuki jarzmowe.W związku z tym wysokość kości jarzmowej i łuku jarzmowego stanowi pojęcie względne, które obecnie nie ma jasnych granic ani kryteriów diagnostycznych. Jednakże, ponieważ w życiu codziennym i warunkach klinicznych można dokonać wyraźnego rozróżnienia między dużymi i małymi kośćmi jarzmowymi i łukami, wysokie kości jarzmowe można sklasyfikować jako „prawdziwe” lub „fałszywe”.
W przypadku gdy większość obserwatorów dostrzega wyraźne kości jarzmowe w połączeniu z wyraźnie uniesionymi łukami jarzmowymi, które zakłócają harmonię estetyczną, można postawić diagnozę „prawdziwych” wydatnych kości policzkowych. Taka konfiguracja twarzy jest powszechna w prowincji Guangdong i autonomicznym regionie Guangxi Zhuang w Chinach.Osoby z wydatnymi kośćmi policzkowymi często wykazują asymetrię obustronną, której czasami towarzyszy asymetryczny rozwój żuchwy. Można to uznać za normalne, wynikające z różnic rozwojowych między lewą a prawą stroną, a nie z przyczyn patologicznych.W przypadku nadmiernego rozwoju jednej kości jarzmowej lub łuku jarzmowego, powodującego wyraźną asymetrię obustronną, należy zachować czujność pod kątem zmian patologicznych, takich jak nieprawidłowa proliferacja włóknista lub inne guzy.
Głównym celem tego zabiegu jest usunięcie przerostowych kości jarzmowych lub łuków jarzmowych. Diagnoza przedoperacyjna musi najpierw potwierdzić, czy przerost kości jarzmowej jest normą fizjologiczną, czy patologiczną nieprawidłowością. Patologiczna proliferacja kości lub guzy wymagają dalszych systematycznych i kompleksowych badań oraz zintegrowanego leczenia chirurgicznego.W przypadku niezadowolenia wyłącznie z łagodnej morfologii kości jarzmowej lub łuku jarzmowego można rozważyć częściową resekcję. Przed operacją należy określić ilościowo zakres i rozmieszczenie przerostu kości jarzmowej, a także stopień wysunięcia łuku jarzmowego. Należy dokonać pomiarów, aby przewidzieć zakres i objętość kości, które należy usunąć.
W przypadku prawdziwie wydatnych kości jarzmowych jedynym ostatecznym rozwiązaniem jest chirurgiczne usunięcie przerostowych części. Jednak przerost kości jarzmowej przejawia się w trzech różnych wzorcach: wysunięcie do przodu, rozszerzenie boczne lub wydatność w okolicy przedusznej stawu skroniowo-żuchwowego. Pierwsze dwa wzorce można skutecznie skorygować chirurgicznie, natomiast trzeci charakteryzuje się większą złożonością chirurgiczną.
Większość osób zna tylko techniki szlifowania kości w celu modelowania kości jarzmowej, ale istnieje wiele innych procedur redukcji kości. Zgodnie z zasadami chirurgicznymi obejmują one metody szlifowania kości, metody redukcji kości lub podejścia łączone. Oprócz zwężenia szerokości policzków, głównym celem jest poprawa wyglądu, a konkretnie nadanie twarzy większej głębi i wymiarowości.
Uwaga redakcji: Ponieważ kości policzkowe i szczęka wspólnie tworzą szkielet twarzy, redukcja kości policzkowych stanowi zabieg polegający na manipulacji kością. Dlatego osoby rozważające ten zabieg kosmetyczny muszą zachować ostrożność, dokładnie zbadać odpowiednie informacje i wybrać renomowaną, akredytowaną klinikę chirurgii plastycznej oraz wykwalifikowanego chirurga.