İnternet Bağımlılığı Hakkında Altı Gerçek
Gerçek 1: Bağımlılığı Belirleyen Aile Ortamıdır
Bir çocuğun aşırı internet kullanımı yalnızca bir semptomdur; asıl temel faktör, çoğunlukla ailevi travmalardan kaynaklanan psikolojik sıkıntılardır. Tedavi gören çocukların analizi şunu ortaya koymaktadır: en yaygın travma, babanın ilgisizliğidir; ikinci sırada ise aşırı hoşgörü ile kontrolcü davranışları birleştiren ebeveynlik tarzları gelmektedir.
Uyumlu evlilik ve ebeveyn-çocuk ilişkileri içinde büyüyen çocukların sağlıklı bir şekilde geliştiği ve internet bağımlılığına daha az eğilimli olduğu söylenebilir. Tersine, uyumsuz evlilik ilişkileri ve işlevsiz ebeveyn-çocuk dinamikleri genellikle çocuklarda bağımlı kişiliklerin oluşumunu teşvik eder.
Gerçek 2: Bağımlı çocuklar acı çekiyor
Bağımlılık, acıyla başa çıkma mekanizması olarak ortaya çıkar.Tüm bağımlılıklar, bireylerin sıkıntı yaşadıklarında, insanlara veya nesnelere bağlanarak teselli aramalarından kaynaklanır. Bu nedenle, bazı çocuklar tütün ve alkole, bazıları erken romantik ilişkilere, bazıları ise internete yönelir.
Görünüşte, internet bağımlılığı olan çocuklar çevrimiçi olarak aktif olarak zevk arıyor gibi görünürler. Gerçekte ise, akademik ve yaşam baskıları ve acıdan pasif olarak kaçmakta ve bu tür bir bağlanma yoluyla kendilerini uyuşturmaktadırlar.
Gerçekte, çocuklar tüm günlerini başka aktiviteler yapmadan internette geçirmelerinin anormal olduğunu ve bu durumun onları akranlarının gerisinde bıraktığını bilirler. Sonuç olarak, bu çevrimiçi takıntı onlara baskı ve sıkıntı da getirir.
Gerçek 3: Eşgüdüm Sendromundan Muztarip Ebeveynler
Bir ailenin bir üyesi bağımlı olduğunda, diğer aile üyeleri de kaçınılmaz olarak etkilenir ve eşgüdüm sendromu geliştirir. En önemlisi, çocuğun annesi genellikle çok endişeli hale gelir.
Çocuğun internet bağımlılığı, ebeveynlerin bağımlılıklarına karşılık geldiği için, ebeveynlerin durumunu ele almadan sadece çocuğun bağımlılığını tedavi etmek, muhtemelen nüksetmeye yol açacaktır. Çocuk iyileşip eve dönse bile, ebeveynlerin işlevsiz yaklaşımı devam edecektir. Çocuk kurtulmaya çalıştığında, bu hasta ebeveynler yapıcı bir destek sunamazlar, bunun yerine uygunsuz disiplin yöntemlerini kullanmaya devam ederler.
Esasen, ebeveynler başlangıçta çocuklarını etkiler, çocuklar daha sonra bağımlı hale gelir ve ardından ebeveynlerine yük olurlar. Bu bağımlılık sendromundan muzdarip ebeveynler, daha sonra çocuklarının iyileşmesi için engeller oluştururlar. Bu nedenle, internet bağımlılığının tedavisi hem ebeveynleri hem de çocukları içermelidir.
Gerçek 4: Zevk Rezervlerinin Tükenmesinden Sonra Aşırı Davranışlar
Heyecan sırasında beyin, önemli miktarda zevk uyandıran maddeler salgılar ve yavaş yavaş bir ödül sistemi oluşturur: heyecan, mutlulukla ödüllendirilir.Ancak, bu zevk uyandıran madde sonsuza kadar salgılanamaz. İnternet kullanımı sırasında uzun süreli heyecan, bu maddeyi tüketir ve sonrasında mutluluk hissetmeyi zorlaştırır. Sonuçta ortaya çıkan huzursuzluk, tatmin olmak için tekrar internete girme dürtüsünü tetikler. Esasen, olumlu ve olumsuz pekiştirme bir arada var olur: internet kullanımı hem zevki hem de acıyı artırır.
İnternet bağımlılığının ardından, uzun süreli günlük çevrimiçi oturumlar bu zevk uyandıran maddeyi tüketir ve heyecandan hissizliğe doğru yavaş yavaş dönüşür. Tamamen tükendiğinde, çevrimiçi durumdan bağımsız olarak mutluluk onları terk eder. Çocuğun hayata bakışı giderek karamsarlık ve kasvetle kararır, şiddet eğilimleri veya psikolojik anormallikler ortaya çıkabilir. Bu, internet bağımlısı çocukların neden suç davranışlarına yatkın olduklarını açıklar.
Gerçek 5: İnternet bağımlılığı, karşılanmamış çocukluk ihtiyaçlarını yansıtır
İnternet bağımlılığına kapılan çocuklar genellikle çevrimiçi sohbet veya çevrimiçi oyunlara yönelir.
Bu bağımlılık, erken çocukluk döneminden itibaren karşılanmamış arzuları yansıtır. Çocuklukta eksik olan şeyler, bilinçaltında yetişkinlikte aranır. Örneğin, çocuklukta arkadaşlık eksikliği çekenler, çevrimiçi sohbet yoluyla arkadaşlık kurma eğilimindedir.Ya da çocuklukta tatmin edilemeyen fantezileri olanlar, büyücü veya savaşçı oldukları rol yapma oyunlarına yönelebilirler.
Çevrimiçi sohbet, karşılanmamış duygusal ihtiyaçları giderirken, oyunlar gerçek hayatta bulunmayan başarı, tatmin, aidiyet ve kontrol duygusu sağlar. Ebeveynler gerçek hayatta bu duyguları sağlayamadıkları için, çocuk internet bağımlısı olur.Gerçek 6: 7. sınıf, 10. sınıf ve 1. sınıf internet bağımlılığı açısından yüksek riskli dönemlerdir Bu üç geçiş aşamasında, akademik ve yaşam ortamlarındaki önemli değişiklikler genellikle uyumsuzluğa yol açar ve çocukları gerçeklikten kaçmaya iter. Ebeveynler, çocuklarının duygusal ve psikolojik ihtiyaçlarını sıklıkla göz ardı ederler.Birçok çocuk bu form yıllarında internet bağımlılığı geliştirir ve ebeveynler ancak sonraki yıllarda akademik performans düştüğünde sorunu fark eder.
Doğal olarak, internet bağımlılığı belirli yaş gruplarıyla sınırlı değildir. Bu kritik dönemler sorunsuz geçse bile, bağımlılık olasılığı otomatik olarak azalmaz. Kaçış ve bağımlılık alışkanlık haline geldiğinde, bağımlılık eğilimli bir kişilik ortaya çıkar.