Sześć prawd o uzależnieniu od Internetu
Prawda 1: Środowisko rodzinne determinuje uzależnienie
Nadmierne korzystanie z Internetu przez dziecko jest jedynie symptomem; głównym czynnikiem leżącym u podstaw tego zjawiska jest stres psychiczny, wynikający głównie z traumy rodzinnej. Analiza dzieci poddanych leczeniu wykazuje, że najczęstszą traumą jest zaniedbanie ze strony ojca, a drugą – styl wychowania łączący nadmierną pobłażliwość z kontrolowaniem zachowań.
Można powiedzieć, że dzieci wychowywane w harmonijnych relacjach małżeńskich i rodzicielskich rozwijają się zdrowiej i są mniej podatne na uzależnienie od Internetu. Z drugiej strony, nieharmonijne relacje małżeńskie i dysfunkcyjne relacje rodzicielskie często sprzyjają kształtowaniu się uzależniających osobowości u dzieci.
Prawda 2: Uzależnione dzieci cierpią
Uzależnienie powstaje jako mechanizm radzenia sobie z bólem.Wszystkie uzależnienia wynikają z poszukiwania ukojenia po doświadczeniu cierpienia, czy to poprzez przywiązanie do ludzi, czy przedmiotów. Dlatego niektóre dzieci sięgają po tytoń i alkohol, inne po wczesne związki romantyczne, a jeszcze inne wybierają internet.
Na pierwszy rzut oka dzieci uzależnione od internetu wydają się aktywnie poszukiwać przyjemności w sieci. W rzeczywistości biernie uciekają od presji szkolnej i życiowej oraz cierpienia, znieczulając się poprzez tę formę przywiązania.
W rzeczywistości dzieci są świadome, że spędzanie całych dni w sieci bez angażowania się w inne czynności jest nienormalne i powoduje, że pozostają w tyle za rówieśnikami. W konsekwencji ta obsesja na punkcie internetu również wywiera na nie presję i powoduje cierpienie.
Prawda 3: Rodzice cierpią na syndrom uwikłania
Kiedy jeden z członków rodziny jest uzależniony, nieuchronnie ma to wpływ na pozostałych członków rodziny, u których rozwija się syndrom uwikłania. Najczęściej matka dziecka staje się bardzo niespokojna.
Właśnie dlatego, że uzależnienie dziecka od Internetu odpowiada współuzależnieniu rodziców, leczenie tylko uzależnienia dziecka bez zajęcia się stanem rodziców prawdopodobnie doprowadzi do nawrotu. Nawet jeśli dziecko wyzdrowieje i wróci do domu, dysfunkcyjne podejście rodziców będzie utrwalać ten cykl. Kiedy dziecko próbuje się wyrwać, rodzice, sami będąc w złym stanie, nie oferują konstruktywnego wsparcia, a zamiast tego uciekają się do błędnych metod dyscyplinowania.
W istocie to rodzice wywierają początkowy wpływ na swoje dzieci, które następnie uzależniają się i stają się ciężarem dla rodziców. Rodzice dotknięci tym syndromem uzależnienia stwarzają następnie przeszkody dla swoich dzieci w przezwyciężaniu uzależnienia od Internetu. Dlatego leczenie uzależnienia od Internetu powinno obejmować zarówno rodziców, jak i dzieci.
Prawda 4: Ekstremalne zachowania po wyczerpaniu rezerw przyjemności
Podczas podniecenia mózg uwalnia znaczne ilości substancji wywołujących przyjemność, stopniowo tworząc system nagród: podniecenie jest nagradzane szczęściem.Jednak substancja wywołująca przyjemność nie może być wydzielana w nieskończoność. Długotrwałe podekscytowanie podczas korzystania z internetu powoduje jej wyczerpanie, co utrudnia odczuwanie radości po zakończeniu aktywności. Wynikający z tego niepokój powoduje chęć powrotu do sieci w celu uzyskania satysfakcji. Zasadniczo współistnieją pozytywne i negatywne wzmocnienia: korzystanie z internetu wzmacnia zarówno przyjemność, jak i ból.
W wyniku uzależnienia od Internetu długotrwałe codzienne sesje online wyczerpują tę substancję wywołującą przyjemność, stopniowo przekształcając uczucie podekscytowania w odrętwienie. W momencie całkowitego wyczerpania substancji dziecko nie odczuwa szczęścia ani w sieci, ani poza nią. Jego spojrzenie na życie stopniowo staje się pesymistyczne i ponure, co może przejawiać się skłonnością do przemocy i zaburzeniami psychicznymi. To wyjaśnia, dlaczego dzieci uzależnione od Internetu są podatne na zachowania przestępcze.
Prawda 5: Uzależnienie od Internetu odzwierciedla niezaspokojone potrzeby z dzieciństwa
Dzieci uzależnione od Internetu zazwyczaj skłaniają się ku czatowaniu lub graniu w gry online.
Uzależnienie to odzwierciedla niespełnione pragnienia z wczesnego dzieciństwa. To, czego brakowało w dzieciństwie, jest podświadomie poszukiwane w dorosłym życiu. Na przykład osoby, którym w dzieciństwie brakowało towarzystwa, mają tendencję do poszukiwania przyjaźni poprzez czat online.lub pielęgnujące niespełnione fantazje z dzieciństwa mogą skłaniać się ku grom fabularnym, w których stają się magami lub wojownikami.
Czatowanie online zaspokaja niezaspokojone potrzeby emocjonalne, a gry zapewniają poczucie osiągnięć, spełnienia, przynależności i kontroli, których brakuje w rzeczywistości. Ponieważ rodzice nie są w stanie zapewnić tych uczuć w prawdziwym życiu, dziecko staje się szczególnie uzależnione od internetu.Prawda 6: Klasa 7, klasa 10 i klasa 1 to okresy wysokiego ryzyka uzależnienia od internetu W tych trzech przejściowych etapach znaczące zmiany w środowisku akademickim i życiowym często prowadzą do nieprzystosowania, skłaniając dzieci do ucieczki od rzeczywistości. Rodzice często pomijają emocjonalne i psychologiczne potrzeby swoich dzieci.Wiele dzieci uzależnia się od internetu w tych latach, a rodzice dostrzegają problem dopiero wtedy, gdy w kolejnych latach pogarszają się wyniki w nauce.
Oczywiście uzależnienie od internetu nie ogranicza się do określonych grup wiekowych. Nawet jeśli te krytyczne okresy przebiegają bez problemów, prawdopodobieństwo uzależnienia nie zmniejsza się samoistnie. Kiedy ucieczka od rzeczywistości i uzależnienie stają się nawykiem, pojawia się osobowość uzależniona.