1. Fiziksel değişiklikler: Hızlı boy uzaması, kilo alımı ve yüzün yetişkin özelliklerine doğru gelişimi. Saç çizgisinin gerilemesi. 2. Cinsel gelişim ve olgunlaşma: Cinsel olgunluk, fiziksel gelişimin son aşamasıdır ve genellikle fizyolojik büyümenin tamamlandığını gösterir. Ergenlik döneminde belirgin genital gelişim ve ikincil cinsel özelliklerin ortaya çıkışı görülür.
Cinsel Bilincin Uyanışı
Üreme sistemi olgunlaştıkça, cinsel organlar yavaş yavaş gelişir ve buna eşlik eden cinsellik bilinci ortaya çıkar. Ergenler karşı cinse ilgi göstermeye ve yakınlık arzulamaya başlar, ancak utangaçlık ve sosyal faktörler genellikle cinsiyetler arasındaki uçurumu genişletir. Bu durum, ortaokula başlandığında genellikle hafifler.
Psikolojik Gelişim Çelişkileri
Psikolojik gelişim genellikle fiziksel olgunlaşmanın gerisinde kalır ve zihin ile beden arasında bir dengesizlik yaratır.Fiziksel olgunlukları güçlü bir yetişkinlik duygusu yaratırken, psikolojik gelişimleri büyük ölçüde çocukluk düzeyinde kalır ve yarı olgunluk durumu ortaya çıkar. Yaygın belirtiler arasında isyan ve bağımlılık, içe dönüklük ve dışa dönüklük, cesaret ve çekingenlik sayılabilir; bu durum, çocukluğu aynı anda hem reddetme hem de ona tutunma şeklinde ortaya çıkar ve derin psikolojik çatışmalara yol açar.
Ergenlikte Sosyal Gelişim
1. Öz farkındalığın gelişimi. Ergenler görünüşlerine ve fiziksel özelliklerine yoğun bir şekilde odaklanırlar; akademik yeteneklerine ve notlarına takıntılı hale gelirler ve bunları temel değerleri olarak görürler; bireyselliklerinin gelişimine öncelik verirler ve benzersiz kişiliklerini ifade etmeye çalışırlar.
2. Duygusal dengesizlik, genellikle özdenetimde zorluk, sinirlilik ve depresyon ve umutsuzluk gibi sık sık yaşanan olumsuz duygularla kendini gösterir.
Kişilerarası Gelişim
1. Akran İlişkileri. Ergenlik döneminde çeşitli gruplar oluşmaya başlar. Yakın arkadaşlar genellikle bir veya iki kişiyle sınırlıdır, genellikle aynı cinsiyettendir ve benzer özellikleri paylaşırlar. Erkek ve kız sınıf arkadaşları arasındaki ilişkiler, başlangıçta mesafeli, ardından yakınlaşan bir model izler.
2. Ebeveynlerle İlişki. Ergenler bağımsızlık duygusu geliştirir, ebeveynlerini artık mutlak rol modelleri olarak görmezler. Daha az itaatkar ve giderek daha asi hale gelirler.Başkalarına yönelik değerlendirmeleri daha objektif hale gelir ve ebeveynlerinin hem güçlü hem de zayıf yönlerini yavaş yavaş fark ederler.
3. Öğretmenlerle İlişkiler. Ergenler, öğretmenleri artık çocuklukta olduğu gibi mutlak otorite olarak görmezler ve tüm talimatları körü körüne kabul etmezler. Bazı öğretmenleri seçici bir şekilde tercih ederler ve ilgili dersleri özenle çalışırken, sevmedikleri öğretmenleri takma adlar veya başka yollarla alay ederler.