Beslenme alışkanlıkları ve yaşam tarzındaki değişikliklerle birlikte, yağlı karaciğer hastalığının görülme sıklığı son yıllarda giderek artmış ve büyük ve orta ölçekli şehirlerde %10'a ulaşarak, ağırlıklı olarak 25 ila 50 yaş arası erkekleri etkilemiştir. Yağlı karaciğer, şehirlerde yaygın bir hastalık haline gelmiştir. Ancak, çoğu kişi rutin sağlık kontrollerinde yağlı karaciğer teşhisi konduğunda, bu hastalık genellikle hafiftir ve birçok kişi bunun önemini hafife alır. Basitçe, egzersizi artırmanın ve et tüketimini azaltmanın yeterli olacağını varsayarlar.Gerçekte, yağlı karaciğerin birçok altta yatan nedeni vardır ve spesifik etiyolojiye göre farklılaştırılmış tedavi yaklaşımları gerektirir. Hafif yağlı karaciğerin tehlikeleri önemsiz değildir Yağlı karaciğer hastalarının çoğu erken aşamalarda belirgin semptomlar göstermez, bu da hastalığın gözden kaçmasını kolaylaştırır. Karaciğer ağrısı, mide bulantısı veya kusma gibi semptomlar ortaya çıktığında, hastalık genellikle önemli ölçüde ilerlemiştir.Obeziteye bağlı ve alkolik yağlı karaciğer nispeten iyi bilinirken, dislipideminin de bu durumu tetikleyebileceğini çok az kişi fark eder. Yüksek kan lipitleri karaciğerin metabolik yükünü artırarak, karaciğerin işlevini kademeli olarak bozar. Karaciğer fonksiyon bozukluğu, lipit metabolizması kapasitesini daha da azaltarak dislipidemiyi şiddetlendirir ve yağlı karaciğerin belirgin özelliği olan hepatositlerde önemli ölçüde lipit birikimine yol açar.Anormal lipid metabolizmasının en önemli ve belirgin tehlikesi, aterosklerozun tetiklenmesidir. Bu durum, ilgili organlara veya dokulara yetersiz kan akışına neden olarak koroner kalp hastalığı, serebral iskemik atak veya serebral enfarktüs ve periferik vasküler hastalığa yol açar.
Ayrıca, diabetes mellitus yağlı karaciğer hastalığının başlıca nedenlerinden biridir. Bunun nedeni, diyabetik hastaların sıklıkla glikoz ve yağ asitlerinin yetersiz kullanıldığı lipid metabolizması bozuklukları sergilemeleridir. Sonuç olarak, glikoz ve yağ asitlerinin çoğu karaciğerde yağa dönüştürülür ve depolanır. Veriler, diyabetik hastalarda yağlı karaciğer hastalığı insidansının %41'e kadar çıktığını göstermektedir.
Günlük yaşamda, diyet kontrolü ve düzenlemesi, yağlı karaciğer hastalığını önlemek ve tedavi etmek için en etkili temel yaklaşımı oluşturur. Önemli noktalar aşağıda özetlenmiştir:
1. Hepatositlerde yağın oksidasyonunu ve tüketimini kolaylaştırmak için kalori alımını kontrol edin. Obez bireyler, standart aralıkta bir vücut ağırlığına ulaşmak için kademeli olarak kilo vermeyi hedeflemelidir. Standart vücut ağırlığına göre, kalori alımı vücut ağırlığının kilogramı başına 84-105 kJ (20-25 kcal) olmalıdır.Standart vücut ağırlığı (kg) = Boy (cm) - 105 (veya 100). 165 cm'den uzun erkekler için 105 çıkarın; 165 cm'den kısa kadınlar ve erkekler için 100 çıkarın.
2. Yağ ve karbonhidrat alımını sınırlayın. Standart vücut ağırlığına göre, vücut ağırlığının kilogramı başına günlük 0,5-0,8 gram yağ alımına izin verin, tercihen bitkisel yağlar veya balıktan.Karbonhidratlar: Günlük vücut ağırlığının kilogramı başına 2–4 gram. İlave şeker alımını sınırlayın. Yağlı etler, domuz ayağı, sakatat ve yumurta sarısı gibi yüksek yağlı gıdaların tüketimini en aza indirin.
3. Yüksek proteinli diyet: Günlük vücut ağırlığının kilogramı başına 1,2–1,5 gram.Yüksek protein, karaciğer hücrelerini korur ve onarımını ve yenilenmesini destekler. Tofu, soya peyniri çubukları, yağsız et, balık, karides ve yağsız süt gibi yüksek kaliteli protein kaynaklarını tercih edin. 4. Vücudun vitamin ihtiyacını karşılamak için taze sebzeleri, özellikle yeşil yapraklı sebzeleri yeterli miktarda tüketin. Ancak, şeker içeriği yüksek sebze ve meyvelerin tüketimini sınırlayın. 5. Tuz alımını günlük yaklaşık 6 gramla sınırlayın. 6. Vücut metabolizmasını ve metabolik atıkların atılmasını desteklemek için yeterli sıvı alımını sürdürün. 7. Darı, karabuğday unu, susam ve diğer baklagiller gibi metionin açısından zengin gıdaları diyetinize dahil edin.
6. Vücut metabolizmasını ve metabolik atıkların atılmasını desteklemek için su içmeyi ölçülü tutun.
7. Darı, karabuğday unu, susam, kolza tohumu, ıspanak, karnabahar, pancar, kurutulmuş karides, kurutulmuş deniz tarağı ve midye gibi metionin açısından zengin besinler, vücutta fosfolipid sentezini destekleyebilir ve karaciğer hücrelerinde yağın dönüşümüne yardımcı olabilir.