Bir pazar sabahı, Wang Teyze Bingbing'i Mingming'in evine ziyarete getirdi, bu da Mingming'i çok sevindirdi. Annesi, Mingming'den Wang Teyze ile konuşurken küçük kardeşine eşlik etmesini istedi, Mingming de bunu seve seve kabul etti. Ancak kısa süre sonra odadan çocukların tartıştığı sesler geldi. Bingbing, Mingming'in Transformers oyuncağını ödünç almak istemiş, ancak Mingming bunu kesin bir şekilde reddetmiş ve bu da bir kavgaya yol açmıştı.Kendini haksızlığa uğramış hisseden Bingbing eve gitmekte ısrar etti. Yetişkinlerin tüm iknaları işe yaramadı ve sonunda Wang Teyze onu eve götürmekten başka çare bulamadı. Günlük yaşamda, benzer durumlarla sık sık karşılaşırız. Peki, ev sahibi olarak, çocuğunuz ve misafir arkadaşı arasında gergin veya dostane olmayan bir ilişki olduğunda ne yapmalısınız?
Uzman Analizi
Ünlü erken çocukluk eğitimcisi Chen Heqin bir keresinde, kavga etmenin Tanrı'nın çocuklara verdiği bir armağan olduğunu, bu tür anlaşmazlıklar sayesinde hem fiziksel hem de zihinsel olarak büyüdüklerini söylemiştir. Gerçekten de, şakacı kavgalar çocukluğun doğasında vardır ve çoğu çatışma ortak oyunlar sırasında ortaya çıkar. Bunun nedenleri şunlardır:
1. Çocuklar, kendi üzüntü ve hoşnutsuzluklarının tamamen karşı taraftan kaynaklandığına inanarak, birbirlerinin hatalarını görmezden gelmek istemezler.Örneğin, "O benim oyuncağımı aldı!" veya "Ben buraya önce geldim!" vb. 2. Tam olarak istedikleri gibi oynamakta ısrar ederler. Diğerleri aynı fikirde olmadığında, öfke nöbeti geçirirler. Örneğin, herkes "Mendil Yakalama" oynarken, onlar "Kartal Tavukları Yakalar" oynamakta ısrar ederler. Kimse onlara katılmadığında, ortalığı karıştırarak tartışmalara neden olurlar.
Genellikle, çocuklar kavga ettiğinde, ebeveynler uyumu korumak için çatışmayı önlemek amacıyla hemen müdahale ederler. Ancak, çocuklar arasındaki bu tür anlaşmazlıklar genellikle düşmanlık içermez, sadece oyuncaklar veya eylemlerden kaynaklanır. Oyun aşırı derecede sertleşmedikçe, müdahale genellikle gereksizdir.
Çocukların güvenliğini sağlamak ve zarar görmelerini önlemek için, yetişkinler bazı sert oyunlara izin vermeli, ancak bunların kontrolsüz bir şekilde tırmanmasına izin vermemelidir.Özellikle:
1. Tüm sert oyunlar, kendilerine veya başkalarına zarar vermeme sınırları içinde kalmalıdır. Sadece çıplak elle oynamaya izin verilir; sopa, bıçak veya benzeri nesneler asla kullanılmamalıdır.
2. Ebeveynler, oyun sırasında çocukları gizlice korumalıdır. Ani müdahalelerden kaçının, ancak çocukların eylemlerini izlerken sessizce gözlemleyin. Durumun tırmanmasını önlemek için kritik anlarda arabuluculuk yapmak için müdahale edin.
3.Anlaşmazlıklar uzlaşmaz hale gelip faaliyetleri durdurursa, ebeveynler rol değiştirme tekniklerini kullanarak çatışmaları çözebilir ve oyunu yeniden başlatabilirler.
Çocuklar kavga ettiğinde, ebeveynler gerginliği yatıştırmak, hoşgörü ve kabullenmeyi teşvik etmek için uygun şekilde rehberlik etmeli ve arabuluculuk yapmalıdır. Ebeveynlerin kendi çocuklarını kayırarak diğerlerinin moralini bozması çok zararlıdır; çocuklarını dışlayan aşırı katı taleplerde bulunmamalıdırlar.Çocuklara "göze göz" ile karşılık vermeyi öğretmek – "o sana vurursa, sen de ona vur" – veya ebeveynlerin kavgaya bizzat müdahale etmesi, son derece yanlış bir yaklaşımdır. Bu tür eylemler, çatışmayı sadece daha da tırmandırır ve çocuklara saldırgan bir zihniyet aşılar. 1. Anlaşmazlığın temel nedenini belirleyin Başkalarına misafir gittiğinde, çocuklar arasında düşmanca davranışlara neden olan yaygın tetikleyiciler şunlardır: (1) Oyuncaklar konusunda anlaşmazlıklar.Ziyaret eden çocuk, ev sahibi çocuğun oyuncağını kıskanabilir ve ev sahibi çocuk paylaşmayı reddedebilir. Alternatif olarak, ziyaret eden çocuk ev sahibi çocuğun eşyalarını kazara zarar verebilir – her ikisi de yaygın senaryolardır. (2) Kişilik çatışmaları. Bazı çocuklar inatçı bir mizaca sahiptir ve hiçbir konuda taviz vermek istemezler. Bu tür çocuklar etkileşime girdiğinde, genellikle sürtüşme ve çatışma ortaya çıkar.
2. Çocukların çatışmaları çözmelerine yardımcı olmak
(1) Oyuncaklar konusunda çıkan anlaşmazlıklarda, ev sahibi çocuğun ebeveynleri onlara şu öğüdü vermelidir: "Ev sahibi olarak, en sevdiğin şeyleri misafirle paylaşarak iyi bir çocuk olmalısın!" Ev sahibi çocuğun oyuncağı zarar görürse, ona hoşgörü ve sabır öğretin. Gerekirse, bir dahaki sefere ona yenisini alacağınızı söz verin.
(2) Dikkatleri başka yöne çekin. Tartışmalar şiddetlenirse, ebeveynler çocukların dikkatini başka bir aktivite önererek veya onları yetişkinlerin yanına davet ederek çatışmanın derinleşmesini önlemelidir.
(3) Anlaşmazlıkları sakin bir şekilde çözün. Çocuklar arasında uyumsuzluk veya düşmanlık ortaya çıktığında, ebeveynler tarafsız bir şekilde nedenini belirlemelidir. Durumu daha da kötüleştirebilecek yüksek sesle azarlamaktan kaçının.Çocuk sakinleştikten sonra, durumu onunla konuşun ve genç bir ev sahibinin misafirlerine nasıl davranması gerektiğini açıklayın.
Ayrıca, ebeveynler çocuklarının günlük yaşamdaki eğitim ve rehberliğini güçlendirmeli, onlara nezaketin değerini öğretmeli, böylece sosyal etkileşimlerde sevilen kişiler olmalarını sağlamalıdır.