Boisko jest polem bitwy, a kontuzje zawodników są na porządku dziennym. Podczas meczu belgijskiej pierwszej ligi pomiędzy Standardem Liège a Genk, zawodnik gospodarzy Casella Gonzalez został brutalnie uderzony w głowę podczas starcia. Gra została natychmiast przerwana, a Casella został przewieziony do szpitala.Kolejne badania medyczne wykazały, że Casella doznał łagodnego wstrząsu mózgu oraz złamań kości policzkowej, grzbietu nosa i prawej oczodołu. Obecnie konieczna jest operacja rekonstrukcyjna w celu przywrócenia i zmiany kształtu twarzy.

Podczas starć piłkarskich kość nosowa, ze względu na swoje wysunięte położenie, jest najczęściej ulegającą urazom strukturą twarzy. Urazy obejmują zarówno siniaki, jak i poważne złamania wieloodłamowe.Kość nosowa i sitowa są ze sobą ściśle połączone, co oznacza, że złamania nosa często wiążą się ze złamaniami kości sitowej. W wyniku takich złamań zniszczenie struktury kostnej powoduje zapadnięcie się nasady i grzbietu nosa. Powoduje to zmniejszenie wysokości nosa i uniesienie jego czubka, tworząc deformację „świńskiego nosa”, która znacząco zmienia wygląd pacjenta. Bez szybkiego i skutecznego leczenia we wczesnym stadium późniejsza rekonstrukcja staje się niezwykle trudna.Ponadto złamania kości nosowej i sitowej często uszkadzają przyczep środkowego kąta oka, powodując deformacje tkanek miękkich wokół oka, przemieszczenie środkowego kąta oka, asymetrię obustronną i poszerzenie odległości między środkowymi kątami oczu. Jednocześnie u niektórych pacjentów może dojść do urazu przewodu nosowo-łzowego, prowadzącego do epifory (nadmiernego łzawienia), zapalenia woreczka łzowego (zapalenia woreczka łzowego) i zapalenia woreczka łzowego z ropieniem (gromadzeniem się ropy w woreczku łzowym).
Za optymalny moment na operację naprawy kości nosowej uważa się zazwyczaj okres przed wystąpieniem obrzęku pourazowego (w ciągu 3-6 godzin) lub po częściowym ustąpieniu obrzęku (3-10 lub 14 dni). Wynika to z faktu, że obrzęk tkanek nie tylko utrudnia ocenę przemieszczenia złamania, ale także utrudnia jego nastawienie. Jednak w nagłych przypadkach, takich jak miejscowy krwiak, otwarte urazy lub rozległe złamania twarzy, konieczna jest wczesna interwencja.
Głównym celem operacji jest przywrócenie długości nosa i wyrównanie przegrody nosowej.Zazwyczaj stosuje się nacięcie „ptasiego dzioba” w przedsionku nosowym. Po odpowiednim odsłonięciu chrząstki przegrody nosowej, przemieszczoną chrząstkę przegrody nosowej należy ponownie umieścić w rowku zatoki klinowej i zszyć w tym miejscu. Ciężkie złamania przegrody nosowej wymagają septoplastyki lub resekcji podśluzówkowej w celu uzyskania optymalnej redukcji. Jeśli pomimo redukcji utrzymuje się znaczne zapadnięcie grzbietu nosa, wskazana może być jednoczesna rekonstrukcja grzbietu nosa.Jako rusztowania rekonstrukcyjne stosuje się zazwyczaj autologiczne przeszczepy kostne, takie jak zewnętrzna płytka czaszki lub grzebień biodrowy. Zazwyczaj preferujemy zewnętrzną płytkę czaszki ze względu na jej korzystną wytrzymałość i naturalną krzywiznę. W celu uzyskania pożądanej wysokości nakłada się dwie lub trzy warstwy przeszczepów zewnętrznej płytki czaszki. Następnie rusztowanie mocuje się do wyrostka nosowego kości czołowej przy nasadzie nosa za pomocą mikrotytanowych płytek.