Herkes ergenlik dönemini yaşar ve bu dönemde en belirgin sorun ergen isyanıdır. Ergenlik, tutkuların yükseldiği ve sınırsız merakın olduğu bir dönemdir. "Hoş olmayan veya çekici olmayan şeyleri seviyorum", "Ben isyankarım", "Ben eşsizim" gibi duygular çoğu ergenin içinde yankı bulur. Bu isyankar zihniyet, çocuğun ruh sağlığının gelişimini önemli ölçüde etkiler. Peki, ergenlerde bu isyankar tavra neden olan faktörler nelerdir?
Ergenlerin İsyanına Katkıda Bulunan Faktörler
1. Güçlenen Benlik Algısı: Bu geçiş döneminde, ergenler bağımsızlık arzusu geliştirir ve yetişkinlerin denetiminden kurtulmak için acil bir istek duyarlar. "Çocuk" muamelesi görmeyi reddederler ve yetişkin olarak kabul edilmeyi talep ederler. "Olağanüstü" olduklarını göstermek için her şeye karşı eleştirel bir tutum sergilerler.Dış dünyanın bağımsız varlıklarını göz ardı ettiğini hissettikleri veya korktukları için, dış dünyaya karşı muhalefet duyguları geliştirirler ve "benliklerini" ortaya koymak için çeşitli araç ve yöntemler kullanırlar. 2. Yoğun merak: Bir şey yasaklandığında, ergenlerin merakını ve bilgiye olan susuzluğunu en kolay şekilde uyandırır.
3. Öne çıkma arzusu: Sık sık inatçılık ve gösteriş yapma ihtiyacı gösterirler, dikkat çekmek için kasıtlı olarak diğerlerinden farklı tutum ve davranışlar sergilerler.
4. Önemli yaşam deneyimleri: Bunlar, kişilikte köklü değişikliklere, saldırgan, şüpheci veya eksantrik olmaya yol açabilir.
5. Uygun olmayan eğitim: Eğitimcilere güven eksikliği, uygun olmayan öğretim yöntemleri, yaklaşımlar veya yerler de isyankar tutumlara yol açabilir.
Ergenlikte isyanı hafifletme stratejileri
Ergenlikte isyan hem normal bir psikolojik fenomen hem de sorunlu bir durumdur; hem olumsuz hem de olumlu yönleri vardır. Bu tür isyankar eğilimler, gençlerin gelişim sürecinde kaçınılmazdır.Bu isyankarlık aşaması genellikle değişim ve farklılaşma arzusu olarak ortaya çıkar ve bilgelik ve yaratıcı potansiyelin kıvılcımlarını bünyesinde barındırır. Doğru şekilde kullanıldığında, bu olumlu isyankarlık bir ayna görevi görür ve mükemmel eğitim sonuçları verir. Ancak, aynı zamanda aile ve okul eğitimi için dikkatli bir şekilde çözülmesi gereken zorluklar da ortaya çıkarır.
Ergen isyanının rasyonel bir şekilde düzenlenmesi çok önemlidir. Bu tür isyan kontrol edilmediğinde, olumsuz bir şekilde ortaya çıkar, aile eğitimini bozar ve çatışmalara yol açar. Ciddi durumlarda, kazalara ve hatta trajedilere neden olabilir.Anormal bir psikolojik durum olan isyankarlık, patolojik psikolojiden farklı olsa da, patolojik psikolojinin bazı özelliklerini sergiler. Sonuçları ağırdır: ergenlerde şüphecilik, inatçılık, ilgisizlik ve sosyal çekilme ile karakterize edilen patolojik bir kişilik gelişimine yol açabilir, bu da irade gücünün azalmasına, pasif öğrenme tutumlarına ve isteksiz bir yaşama yol açar. İsyankarlığın daha da olumsuz gelişmesi, suçlu veya patolojik psikolojiye bile dönüşebilir.Bu nedenle, rasyonel uyum stratejileri uygulanmalıdır. Ergenlerin isyankarlığına katkıda bulunan iki faktörü tanımak ve hem özne hem de nesne yönlerini uyumlaştırmak çok önemlidir.