Depresja u nastoletnich dziewcząt objawia się w specyficzny sposób, przede wszystkim poprzez zaburzenia relacji międzyludzkich i pogorszenie wyników w nauce. Jednocześnie pacjentki mogą doświadczać szeregu objawów fizycznych, w tym migren, utraty apetytu i utraty wagi. Ponadto niektóre dziewczęta mogą wykazywać skrajną nudę, bunt wobec rodziców lub celowe niewłaściwe zachowanie.
Zalecana lektura: 8 wskazówek, jak uwolnić swoje szczęście
Zmiany fizjologiczne i rozwój społeczny to dwa główne czynniki wywołujące depresję u nastoletnich dziewcząt. Pod względem fizjologicznym dziewczęta wchodzące w okres dojrzewania doświadczają gwałtownego wzrostu poziomu estrogenu i progesteronu. Badania wskazują, że zaburzenia równowagi hormonalnej w okresie dojrzewania mogą prowadzić do depresji. Pod względem psychologicznym głównym czynnikiem przyczyniającym się do depresji jest rozwój społeczny.
Nastolatki często opierają swoją samoocenę na pozytywnych relacjach, przez co są bardzo wrażliwe na to, czy należą do grupy lub są akceptowane przez rówieśników. Postrzegane napięcia społeczne lub negatywne nastawienie mogą łatwo przytłoczyć je presją, potencjalnie wywołując depresję.
Dlatego wsparcie rodziców ma kluczowe znaczenie dla takich dzieci. Pierwszym krokiem jest poszukiwanie pomocy medycznej. W domu rodzice powinni unikać zmuszania ich do chodzenia do szkoły lub surowego pouczania. Po postawieniu diagnozy przez lekarza najlepiej jest szczerze wyjaśnić stan zdrowia, podkreślając, że depresja jest uleczalna i zachęcając do współpracy w leczeniu. Dodatkowo, rodzinne zajęcia, takie jak wędrówki, pływanie lub długie spacery, stanowią doskonałe doświadczenia terapeutyczne.