Okres dojrzewania stanowi kluczowe przejście od dzieciństwa do dojrzałości płciowej, którego kulminacją jest zdolność do reprodukcji. Jest to ostatni etap rozwoju dziecka i drugi szczytowy okres wzrostu. Faza ta charakteryzuje się szybkim rozwojem narządów płciowych i drugorzędnych cech płciowych oraz przyspieszonym wzrostem fizycznym, czemu towarzyszą odpowiednie zmiany psychiczne i behawioralne.Jednak u niektórych chłopców w okresie dojrzewania dochodzi do rozwoju piersi. Co dokładnie jest tego przyczyną?
Dr Chen Zhongyang, konsultant w Centrum Chorób Piersi w Szpitalu Zdrowia Matki i Dziecka w prowincji Guangdong, odniósł się do tej kwestii na platformie „Health Q&A” serwisu Family Doctor Online.
Większość przejściowych przypadków ginekomastii u nastolatków nie wymaga leczenia
Rozumie się, że ginekomastia u mężczyzn jest stanem klinicznym spowodowanym zaburzeniami równowagi hormonalnej wynikającymi z różnych czynników, prowadzącymi do nieprawidłowego rozwoju tkanki piersiowej u mężczyzn i nadmiernej proliferacji tkanki łącznej piersi. Ginekomastia jest najczęstszym zaburzeniem piersi u mężczyzn, stanowiącym około 70% do 90% schorzeń piersi u mężczyzn.Klinicznie często objawia się bezbolesnym, postępującym powiększaniem się jednej lub obu piersi lub pojawieniem się wrażliwych guzków pod otoczką sutkową.
Chen Zhongyang zauważył, że dokładna przyczyna rozwoju piersi u nastoletnich mężczyzn pozostaje niejasna, choć obecnie uważa się, że jest to związane ze zwiększonym wydzielaniem hormonów płciowych w okresie dojrzewania. Ponadto zwiększona lokalna aktywność aromatazy w piersi w okresie dojrzewania prowadzi do większej lokalnej produkcji estrogenu, co powoduje rozrost piersi.Inne badania sugerują, że może to wynikać ze zwiększonej wrażliwości tkanki sutkowej na fizjologicznie obecny wolny estrogen.
Podkreślił, że 50% przypadków GYN ma charakter fizjologiczny i najczęściej występuje w okresie niemowlęcym i dojrzewania. Taki GYN jest zazwyczaj przejściowy, zwykle łagodny i często nie wymaga leczenia. Jednak gdy występuje przed okresem dojrzewania, u młodych dorosłych lub w średnim wieku, jest ogólnie uważany za nieprawidłowy i wymaga dalszej diagnostyki w celu wykluczenia raka piersi lub innych nowotworów.
W przypadku przejściowej ginekomastii należy podjąć interwencję, jeśli ma ona wpływ na samopoczucie psychiczne pacjenta. Jeśli chodzi o leczenie rozwoju piersi u mężczyzn, stwierdził, że racjonalne decyzje należy podejmować w oparciu o przyczynę leżącą u podstaw, czas trwania objawów, obecność objawów towarzyszących oraz rozmiar piersi.Po pierwsze, leczenie powinno być ukierunkowane na przyczynę leżącą u podstaw schorzenia. Zazwyczaj u większości pacjentów można zidentyfikować czynniki wywołujące schorzenie. W przypadku pacjentów, u których potwierdzono przyczynę, powiększenie piersi zazwyczaj ustępuje po wyleczeniu schorzenia podstawowego. W przypadkach wywołanych lekami zaprzestanie stosowania odpowiedniego leku często prowadzi do samoistnego wyzdrowienia.
Następnie zauważył, że chociaż przejściowa ginekomastia młodzieńcza zazwyczaj nie wymaga interwencji poza obserwacją kliniczną, przypadki uporczywego bólu piersi, wrażliwości lub znacznego powiększenia piersi, które wpływają na wygląd kosmetyczny i samopoczucie psychiczne, wymagają interwencji klinicznej. Może to obejmować leczenie farmakologiczne lub chirurgiczne.
Rozszerzenie — schorzenia związane z rozwojem piersi u mężczyzn
1.Nadczynność tarczycy: Około 10% mężczyzn z nadczynnością tarczycy doświadcza rozwoju piersi, choć przyczyna tego zjawiska pozostaje niejasna. Może to wynikać ze zwiększonego stężenia hormonów tarczycy, które podnoszą stężenie SHBG w osoczu, wiążąc w ten sposób więcej testosteronu i podnosząc stosunek wolnego estrogenu do androgenu. Stan ten zazwyczaj ustępuje po zastosowaniu leków przeciwtarczycowych.Ponadto nadczynność tarczycy może upośledzać funkcjonowanie komórek Leydiga, dodatkowo podwyższając stosunek estrogenu do androgenu;
2. Niedoczynność tarczycy: Niedoczynność tarczycy z ginekomastią może być związana z hiperprolaktynemią (PRL) i niedoborem estrogenu;
3. Przewlekła niewydolność nerek: Nagromadzenie substancji toksycznych może hamować funkcjonowanie jąder, obniżając poziom testosteronu, a jednocześnie podwyższając poziom gonadotropin przysadkowych i PRL;
4. Niedożywienie: Może prowadzić do zmniejszenia syntezy androgenów oraz hamowania syntezy i wydzielania gonadotropin przysadkowych. Ten hamujący wpływ ustępuje po poprawie odżywiania.