Zhang San i Li Si byli zatrudnieni w tym samym sklepie i otrzymywali identyczne wynagrodzenie. Po pewnym czasie, z nieznanych powodów, Zhang San szybko piął się po szczeblach kariery, otrzymując awanse i podwyżki, podczas gdy Li Si pozostawał w stagnacji. Niezadowolony z postrzeganej niesprawiedliwości ze strony pracodawcy, Li Si ostatecznie poszedł złożyć skargę do szefa.Szef wysłuchał cierpliwie jego skarg, przygotowując się w myślach do wyjaśnienia różnic między nim a Zhang Sanem.
„Li Si”, zaczął szef, „idź teraz na targ i zobacz, co się dziś rano sprzedaje”.
Wkrótce potem Li Si wrócił z targu i zdał szefowi relację: „Dziś rano tylko jeden rolnik sprzedawał na targu wóz ziemniaków”.„Ile?” – zapytał szef. Li Si nie zapytał o to, więc szybko założył czapkę i pobiegł z powrotem na targ. Po powrocie poinformował szefa: „W sumie czterdzieści worków ziemniaków”.„A cena?” – naciskał szef. „Nie kazałeś mi sprawdzić ceny” – zaprotestował Li Si, wyglądając na urażonego. „No dobrze” – kontynuował szef – „teraz usiądź na tym krześle, bądź cicho i słuchaj, co mówią inni”.Następnie sklepikarz wezwał Zhang Sana i polecił mu: „Zhang San, idź teraz na targ i zobacz, co się dziś rano sprzedaje”. Zhang San wkrótce wrócił z targu i zdyszany poinformował sklepikarza: „Tylko jeden rolnik sprzedaje dziś na targu ziemniaki – w sumie czterdzieści worków, po cenie dwóch i pół fen za jin.Sprawdziłem je i stwierdziłem, że jakość jest całkiem dobra, a cena bardzo rozsądna. Przyniosłem więc jeden, żebyś mógł go obejrzeć”.
Mówiąc to, Zhang San wyciągnął ziemniaka z torby. „Uważam, że tak tanie ziemniaki muszą być opłacalne. Na podstawie naszych dotychczasowych wyników sprzedaży 40 worków powinno się sprzedać w ciągu około tygodnia. Przyprowadziłem więc również rolnika. Czeka na zewnątrz na twoją decyzję”.
Szef zwrócił się następnie do Li Si i powiedział: „Teraz rozumiesz, dlaczego Zhang San zarabia więcej niż ty?”.
Li Si zaniemówił.
Refleksja
Każde przedsiębiorstwo pilnie potrzebuje proaktywnych, odpowiedzialnych pracowników. Wybitni pracownicy rzadko biernie czekają na instrukcje; zamiast tego proaktywnie rozumieją swoje obowiązki, formułują plany, a następnie w pełni poświęcają się ich realizacji.
Problem leży w tych, którzy konsekwentnie wykazują brak inicjatywy w pracy. Traktują siebie jak maszyny, boją się wykroczyć poza wyznaczone granice lub wyrazić własne pomysły. Nawet gdy zauważają błędy w instrukcjach przełożonego, nadal wykonują „przydzielone” zadania zgodnie z nieprawidłowym planem. Jeśli coś pójdzie nie tak, całą winę zrzucają na przełożonego, argumentując: „To była decyzja przełożonego. Ja tylko wykonywałem polecenia przełożonego, więc nie ponoszę żadnej odpowiedzialności”.Jest to przykład braku odpowiedzialności i inicjatywy. Taka nieodpowiedzialność i pasywne podejście do pracy często wynikają z błędnego rozumienia wartości pracy. Jeśli ktoś postrzega swoją rolę wyłącznie jako pracę dla innych, nie może rozwinąć proaktywności ani poczucia odpowiedzialności, ani też nigdy nie zdobędzie uznania pracodawcy.W rzeczywistości cel pracy wykracza daleko poza zapewnienie sobie wynagrodzenia. Co ważniejsze, proces ten pozwala nam stale poszerzać naszą wiedzę zawodową, gromadzić bogate doświadczenie zawodowe i rozwijać umiejętności interpersonalne. Atuty te mają ogromny wpływ na całe nasze życie i sukces zawodowy, a ich wartość jest tysiąckrotnie większa niż jakiekolwiek wynagrodzenie pieniężne.Nadmierny nacisk na wynagrodzenie, postrzeganie go jako zwykłej wymiany pracy za płacę, grozi zaniedbaniem rozwoju osobistego i utratą możliwości rozwoju. Stanowi to największą stratę. Kultywowanie tej świadomości w naturalny sposób sprzyja wewnętrznej motywacji i nieograniczonej chęci do aktywnego doskonalenia się w każdym zadaniu.
Nie martw się brakiem uznania ani nie rozpamiętuj poczucia niedocenienia. Uwierz, że „złoto zawsze będzie błyszczeć” – talent nieuchronnie zdobędzie zaufanie pracodawcy. Podejmując konsekwentne działania i doskonaląc się w każdym zadaniu, które wykonujesz, sama pojawi się okazja.