Jakie są objawy niedokrwistości? Obecność lub nasilenie objawów zależy od stopnia niedokrwistości, tempa jej rozwoju, zmian w objętości krwi krążącej, wieku pacjenta oraz zdolności kompensacyjnej układu sercowo-naczyniowego. Gdy niedokrwistość rozwija się stopniowo, organizm może się do niej stopniowo dostosowywać, utrzymując funkcje fizjologiczne nawet przy znacznej niedokrwistości. Natomiast szybki początek może powodować wyraźne objawy nawet przy łagodnej niedokrwistości.Objawy są bardziej wyraźne u osób starszych, osłabionych lub z obniżoną czynnością serca lub płuc.
Niedokrwistość objawia się zazwyczaj ośmioma podstawowymi objawami:
1. Osłabienie i zmęczenie: Wynikające z niedotlenienia mięśni, jest to najczęstszy i najwcześniejszy objaw.
2. Bladość skóry i błon śluzowych: Wynika z rozmieszczenia naczyń włosowatych skóry i stanu naczyń ruchowych.
Ogólnie za wiarygodne wskaźniki uważa się spojówki, okolice dłoni (zarówno thenar, jak i hypothenar) oraz łożyska paznokci.
3. Układ sercowo-naczyniowy: Kołatanie serca jest wyraźnym objawem, któremu często towarzyszy tachykardia.Za najbardziej wiarygodny wskaźnik uważa się zazwyczaj kolor spojówek, wyrostków dłoniowych i podpalczowych oraz łożysk paznokci. 3. Układ sercowo-naczyniowy: Jednym z najbardziej widocznych objawów są kołatanie serca, któremu towarzyszy tachykardia. Nad wierzchołkiem serca lub zastawką płucną można usłyszeć delikatny szmer skurczowy, znany jako szmer niedokrwistościowy. W przypadku ciężkiej niedokrwistości słyszalny może być również szmer rozkurczowy.Ciężka anemia lub istniejąca wcześniej choroba wieńcowa serca mogą wywołać dusznicę bolesną, powiększenie serca i niewydolność serca. IV. Układ oddechowy: Duszność lub niewydolność oddechowa wynikają głównie z hipoksemii lub hiperkapnii wpływającej na ośrodek oddechowy. V. Centralny układ nerwowy: Typowe objawy to zawroty głowy, bóle głowy, szumy uszne, zaburzenia widzenia, nieuwaga i senność.W ciężkiej lub ostrej niedokrwistości, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, mogą wystąpić omdlenia, a nawet splątanie. VI. Układ pokarmowy: Najczęstsze objawy to utrata apetytu, wzdęcia brzucha, nudności i zaparcia. VII. Układ rozrodczy: Pacjentki często doświadczają zaburzeń miesiączkowania, takich jak brak miesiączki lub krwotok miesiączkowy. U obu płci często obserwuje się obniżenie libido. VIII.Układ moczowy: Ciężka anemia może objawiać się łagodnym białkomoczem i zmniejszoną zdolnością koncentracji moczu.
Ograniczenia dietetyczne w przypadku anemii
1. Osoby cierpiące na anemię nie powinny spożywać herbaty. Jeśli już cierpisz na anemię, całkowicie unikaj herbaty. Nadmierne spożycie herbaty pogarsza anemię, ponieważ żelazo zawarte w pożywieniu wiąże się z kwasem taninowym zawartym w herbacie, tworząc nierozpuszczalny kwas taninowy żelaza, co utrudnia wchłanianie żelaza.
2. Należy unikać spożywania pokarmów bogatych w żelazo wraz z mlekiem. Wchłanianie żelaza jest hamowane, gdy pokarmy bogate w żelazo są spożywane wraz z mlekiem lub niektórymi lekami zobojętniającymi kwasy. Dlatego podczas spożywania pokarmów bogatych w żelazo w celu uzupełnienia krwi należy powstrzymać się od picia mleka lub przyjmowania leków zobojętniających kwasy.
3. Nie należy spożywać czerwonych daktyli przez długi czas w celu uzupełnienia krwi. Chociaż czerwone daktyle doskonale tonizują krew, ich długotrwałe spożywanie może powodować wzdęcia brzucha i przyrost masy ciała. Spożywanie ich dwa do trzech razy w tygodniu jest wystarczające, aby uniknąć dylematu uzupełniania krwi przy jednoczesnym martwieniu się o kontrolę wagi.