Amerikalı ebeveynler çocuk yetiştirmeye sadece sevgi ve hoşgörüyle değil, bazen de oldukça ciddiyetle yaklaşırlar. Oysa çoğu Çinli ailede, çocukların pratik sorunlarını çözme görevi ağırlıklı olarak annelere düşer. Ancak çocukların ihtiyaçları tek tip değildir; anneler çocuklarının gerçekte neye ihtiyaç duyduklarını ayırt etmelidir.
Çin ve Amerikan Ebeveynlik Stilleri Karşılaştırması: Çocuklar İçin En Uygun Yaklaşım Hangisi? (Halk Sağlığı Ağı)
I. Çocuklar Kötü Davranışları İçin Özür Dilemelidir
Yemek sırasında, bir misafir ev sahibi ailenin çocuğu için ayrılmış koltuğa oturdu. Küçük çocuk itiraz etti: "O benim yerim! Orada oturmak istiyorum!" Ev sahibi kadını onu sakinleştirmek için aceleyle yanına gitti, ancak çocuk ısrar etti. Ev sahibi sertleşti:Dinlemeyeceksen odana git!" dedi. Çocuk, her zamanki gibi inatçı davranarak gözyaşları içinde yukarı çıktı.
Misafir hemen "Sorun değil, yerlerimizi değiştirelim!" dedi. Ancak ev sahibi kadın "Hayır, bu çocuğu şımartır" diye cevap verdi. On dakika sonra çocuk aşağı indi. Ev sahibi "Hazır mısın?" diye sordu. Çocuk kararlı bir şekilde başını salladı, eğildi ve misafirden özür diledi.
O anda ev sahibi ve ev sahibi kadın çatal bıçaklarını bırakıp çocuğa şefkatle öpücük verdiler.O anda, anne ve baba çatal bıçaklarını bırakıp çocuğa yaklaştılar ve onu şefkatle öptüler. II. Anne, çocuğun genel müdürüdür Çin'de anne, çocuğun "koruyucu tılsımı"dır; kayırma ve şımartma, onun "münhasır alanı"dır. Ancak Amerika'da durum tamamen farklıdır.
Bir süpermarkette, Amerikalı bir anne yaklaşık iki yaşında bir çocuğun elini tutuyordu. Çocuk, oyuncak bir saldırı tüfeğini sıkıca tutarak yere oturmuş, "Bunu istiyorum! Bunu istiyorum!" diye ağlıyordu. Birkaç dakika onu ikna etmeye çalıştıktan sonra, çocuğu omuzlarından sıkıca tutup kaldırdı ve sert bir sesle, "Küçük Peter, annenin gözlerine bak. Annen hayır diyor!" dedi. Çocuk başını kaldırmayı reddetti.Amerikalı anne daha sert bir tavır takındı: "Peter, çeneni kaldır!" Çocuk yavaşça başını kaldırdı ve annesinin gözlerine baktı. Birkaç saniye sonra, annesinin ifadesini anlamış gibi göründü ve itaatkar bir şekilde oyuncak silahı annesine uzattı.Amerika'da çocuklar çikolata yemek, video oyunu oynamak veya arkadaşlarını eve davet etmek gibi konularda önceden annelerinin iznini almalı ve bu tür etkinlikler için bir "bütçe" belirlemelidir. III. Çocuklar Her Zaman Ebeveynlerinin Gurur Kaynağıdır Bir Amerikalı çocuk sık sık arkadaşlarına çocukça çizimlerinden oluşan bir koleksiyonunu gösterirdi. Açıkçası, resimler karalamalara benziyordu; bazıları kuş veya ev olarak belli belirsiz tanınabilirken, diğerleri tamamen anlaşılmazdı.Yine de baba bu çizimleri çok değerlidir ve çocuğunun hangi çizimleri hangi yaşta yaptığını titizlikle anlatarak, çocukların ebeveynlerinin gururu olduğunu canlı bir şekilde aktarır.
Başka bir seyahatte, Amerikalı bir yönetici tur lideri sürekli telefon görüşmeleri yaparak dalgın görünüyordu. Arkadaşları, ailesinde acil bir durum olduğunu düşündüler, ancak daha sonra oğlunun o gün mahallede bir futbol maçında oynadığını öğrendiler.Bazıları "Ne telaş bu? Sadece çocuklar oynuyor!" dedi. Yine de çocuk, maçın sonucunu babasına bildirdiğinde gözle görülür şekilde moralini bozmuştu. Babası dinledikten sonra güven verici bir şekilde gülümsedi: "Ne heyecanlı! Canım! Maçı kaçırmam ne yazık! Rakip çok güçlü olmalı! Bir dahaki sefere daha çok çabalayacağız ve onları kesinlikle yeneceğiz!"