Günümüz toplumunda kozmetik işlemler moda haline gelmiş ve saç ekimi giderek daha fazla ilgi görmektedir. Ancak, çok sayıda kaş ekimi tekniği mevcuttur – hangi yöntemler en etkili yöntemlerdir? Aşağıda, değerlendirmeniz için üç yaygın kaş ekimi yaklaşımını özetliyoruz:
1. Deri Şeridi Kaş Ekimi: Bu teknik, birkaç kalın kıl içeren 3–4 mm'lik deri şeritlerinin derinin derin fasya tabakasına ekilmesini içerir.Temas yüzeyini en üst düzeye çıkarmak ve implante edilen sütuna yeterli kan akışını sağlamak için sütun kesilebilir. İmplant tabanı, yerleştirme sırasında "W" şekline getirilerek temas yüzeyi genişletilir. Ameliyat sırasında titiz bir hemostaz çok önemlidir; implantasyon bölgesinde hematom oluşumunu önlemek için sütür ligasyonu yapılmamalı ve böylece greftin canlılığı sağlanmalıdır.
2. Deri grefti kaş nakli: Geleneksel kaş nakli yöntemi, kulak arkasından 4 mm genişliğinde bir kafa derisi şeridi alınmasını, kaş şekline göre kesilmesini ve hastanın kaş bölgesine cerrahi olarak implante edilmesini içerir. 4 mm'den daha geniş greftler, canlı olsalar bile genellikle merkezi bölgede doğrusal saç dökülmesi gösterir; buna merkezi saç dökülmesi denir.
Şu anda, greftler çoğunlukla etkilenmemiş taraftan alınmaktadır; buna kontralateral kaş hemiseksiyon greftleme tekniği denir.Başarılı bir şekilde nakledildiğinde, bu teknik kaş kıllarının dokusunu doğal görünüme daha yakın hale getirir.
Ameliyat sırasında, alınan kaş greftinden deri altı yağ çıkarılır. Alıcı bölge, deriden kas tabakasına kadar merkezi olarak kesilir ve saç kökleri bu tabakaya nakledilir. Nakledilen saç köklerinin iskemik nekrozunu önlemek için, dikişler orta gerginlikte ve sığ olmalıdır. Greftin hayatta kalmasını kolaylaştırmak için, tabanında çevre dokuya sıkıca yapışması gerekir.
3. Delme tarzı kaş nakli: Bu teknik, sütunlu saç nakline benzer. Alıcı bölgeye kesi yapılmasına gerek yoktur; bunun yerine, 3-7 saç teli içeren küçük deri greftleri, nakil iğnesi kullanılarak deriye yerleştirilir.Bu kaş nakli yönteminin avantajları şunlardır: doğal yukarı doğru saç akışı ve yönü, hayatta kalma oranı potansiyel olarak %100'e ulaşabilir. Dezavantajı ise prosedürün nispeten zahmetli olmasıdır. Ayrıca, donör bölge olarak en sık oksipital bölge seçilir ve genellikle 35-45 küçük greft gerekir, bu da yaklaşık 120-160 saç teli verir; kadınlar için ise onda bir daha az greft yeterli olabilir.