Większość osób dowiaduje się o stłuszczeniu wątroby podczas rutynowych badań kontrolnych. Wielu pacjentów nie wykazuje żadnych wyraźnych objawów w momencie diagnozy, a najczęstszą dolegliwością jest zmęczenie. Jednak nasilenie zmęczenia nie koreluje bezpośrednio ze stopniem niedokrwienia tkanki wątroby. Zmęczenie objawia się ogólnym osłabieniem, a pacjenci często zgłaszają uporczywe złe samopoczucie i senność. Niektórzy mogą odczuwać dyskomfort w prawej górnej części brzucha.Podczas badania fizykalnego stwierdza się przede wszystkim otyłość. Ponad 50% otyłych pacjentów może wykazywać powiększenie wątroby. U niewielkiej liczby pacjentów mogą pojawić się pajączki i rumień dłoni. Postęp choroby do marskości wątroby może prowadzić do wodobrzusza, krwawienia z pękniętych żylaków w dolnej części przełyku lub encefalopatii wątrobowej.
Rozpoznanie opiera się na badaniach surowicy, badaniach obrazowych i USG. Badanie fizykalne ujawnia łagodną do umiarkowanej powiększenie wątroby; badania surowicy wykazują podwyższony poziom transaminaz, hiperlipidemię i podwyższony poziom cholesterolu lipoprotein o niskiej gęstości (LDL). Triglicerydy przekraczają 1,7 mmol/l, podczas gdy poziom cholesterolu lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) pozostaje poniżej 1,9 mmol/l.Poziom glukozy we krwi na czczo przekracza 7,1 mmol/l, a poziom glukozy po posiłku przekracza 7,8 mmol/l. Rozproszona stłuszczenie wątroby wykazuje charakterystyczne cechy ultrasonograficzne: ogniska hiperechogeniczne, zwane również „jasną wątrobą”. Diagnostyka ultrasonograficzna osiąga 90% czułość w przypadku stłuszczenia wątroby o zawartości tłuszczu ≥50%. Biopsja wątroby pozostaje złotym standardem w potwierdzaniu patologii.