Yükseköğretim Basın Sosyal Öğrenme Kaynakları Bölümü tarafından 28 yükseköğretim kurumundan 747 öğrenci arasında yapılan son anket araştırması, yanıt verenlerin %59'unun çeşitli derecelerde kişilerarası iletişim güçlükleri yaşadığını ortaya koydu. Bu durum, diğer psikolojik sorunlardan daha yaygın bir durumdur.
Anketten sorumlu Sosyal Öğrenme Kaynakları Bölümü Baş Planlayıcısı Yang Liping, "Üniversite öğrencilerinin psikolojik sorunları daha önce de vardı, ancak odak noktamız öncelikle onların temel ihtiyaçları ve akademik kaygılarıydı, psikolojik sağlıklarına ise nispeten daha az dikkat ediliyordu" dedi.
Yang, eğitim sektöründe (özellikle üniversitelerde) öğrencilerin zihinsel sağlığı konusunda eğitim eksikliklerine dikkat çekti. Peki bunun arkasında ne yatıyor? Anketin gösterdiği kadar basit mi? Anket, öğrencilerin %57,4'ünün iş bulmayı en büyük baskı kaynağı olarak gördüğünü, %53,4'ünün ise akademik talepleri en büyük stres faktörü olarak belirlediğini ortaya koydu.
Bu, yüzeysel bir gözlem olsa da, şüphesiz daha derin nedenleri ortaya çıkarmak için ipuçları sunuyor. İstihdam baskısı herkesi etkiliyor, ancak neden üniversite öğrencilerinin sosyal etkileşimlerinin önündeki en büyük engel haline geldi? Kendi araştırma röportajlarım, toplumsal baskılar (yani istihdam baskıları) pazar odaklı yükseköğretim sistemi aracılığıyla kolayca yayıldığını ve hem öğrencileri hem de üniversite öğretim üyelerini etkilediğini ortaya koyuyor.Sonuç olarak, öğrencilerin birincil hedefleri istihdam odaklı hale geliyor: gayretli çalışma istihdam için, sosyal uygulama istihdam için, lisansüstü giriş sınavları istihdam için... Esasen, her şey gelecekteki istihdam olanaklarını güçlendirmeye yöneliktir, bu sahte bilgiler uydurmak anlamına gelse bile.
Bu doğrudan nedenidir. Altta yatan nedenler, bu doğrudan nedenle çeşitli derecelerde bağlantılı olsa da, tamamen önemlidir ve göz ardı edilemez.
İlk olarak, eğitim sistemindeki belirli rol ve işlevlerdeki eksiklikler, yükseköğretim kurumlarının öğrencilerin psikolojik refahını ihmal etmesine yol açmıştır. Örneğin, öğrenci danışmanları: bu danışmanların rolü, öğrencilere hem yaşam hem de akademik konularda rehberlik etmeyi, ideolojik ve politik gelişimlerini de içermelidir. Ancak, geçmişte de, günümüzde de, bu danışmanlar büyük ölçüde sembolik figürler haline gelmiştir – ya bazıları için (yüksek lisans veya doktora eğitimi alanlar gibi) bir basamak görevi görürler ya da güçsüzleştirilirler.Dahası, birçok yükseköğretim kurumunun varlığı bile sorunludur. Bu kurumların tek değerlendirme kriteri istihdam (veya ileri eğitim) sonuçlarıdır, bu da diğer tüm hususları önemsiz kılar — istihdam (veya ilerleme) oranları olmadan, eğitim için fon sağlanamaz! Eğitim fonu olmadan hiçbir şey düzgün işleyemez.İkincisi, hem okul eğitimi hem de aile yetiştirme, sevgi eğitimini ihmal etmiştir. Sosyal çekilme ve bencil tavırlar gibi birçok sorun, sevme yeteneğinin eksikliğinden kaynaklanmaktadır.80'lerden sonra doğan nesil (ve bazı 90'lardan sonra doğanlar) Wenchuan depremi öncesinde sert eleştirilere maruz kalmış, ancak sonrasında yaygın bir övgü almıştır. Ancak bu tür değişiklikler, bu neslin sevgi eğitimindeki derin çatlakları onaramaz. Nasıl büyüdüler? Genellikle ebeveynlerinin aşırı beklentilerinin yükü altında, maddi ihtiyaçları hiçbir zaman bir sorun olmamıştır.Böylece, sevgiye dayalı eğitimin yokluğu, bugün biriken sayısız sorunun temel nedeni haline geldi. Yali Psikoloji Çevrimiçi
Ünlü sosyolog Wu Wenzao (Bing Xin'in eşi), en küçük kızı Wu Qing üniversiteye girmeden önce ona özel bir tavsiye verdi: üniversiteye girdikten sonra uygun bir eş bulması gerektiğini söyledi.Reform ve açılımın 30. yılında, düşünce yapısının giderek liberalleşmesiyle, böyle bir tavsiye veren ebeveyn var mı? Hiç yok! Bunun yerine, eşin sahip olması gereken nitelikleri ayrıntılı olarak açıklıyorlar. Bu durumda, üniversite öğrencilerinin %27'sinin duygusal sorunlardan kaynaklanan sosyal zorluklar yaşadığını bildirmesi şaşırtıcı değil.