Ostatnia ankieta przeprowadzona przez Dział Zasobów Społecznych Nauki Wyższej wśród 747 studentów z 28 uczelni wyższych wykazała, że 59% respondentów wykazuje w różnym stopniu trudności w komunikacji interpersonalnej, co jest problemem częściej występującym niż inne kwestie psychologiczne.
Yang Liping, główny planista działu zasobów społecznych odpowiedzialny za ankietę, stwierdził: „Problemy psychologiczne wśród studentów uniwersytetów istniały już wcześniej, ale skupialiśmy się głównie na ich podstawowych potrzebach i kwestiach akademickich, poświęcając stosunkowo mniej uwagi ich samopoczuciu psychicznemu”.
Yang zwrócił uwagę na braki edukacyjne w sektorze edukacji (szczególnie na uniwersytetach) w zakresie zdrowia psychicznego studentów. Co jednak kryje się za tym zjawiskiem? Czy jest to tak proste, jak sugeruje ankieta? Badanie wykazało, że 57,4% studentów jako główne źródło presji wskazało zatrudnienie, a 53,4% uznało wymagania akademickie za największy czynnik stresogenny.
Chociaż są to obserwacje powierzchowne, niewątpliwie dostarczają one wskazówek pozwalających odkryć głębsze przyczyny. Presja związana z zatrudnieniem dotyka wszystkich, ale dlaczego stała się ona główną przeszkodą w interakcjach społecznych studentów? Z moich wywiadów wynika, że presja społeczna (a mianowicie presja związana z zatrudnieniem) łatwo przenosi się poprzez zorientowany rynkowo system szkolnictwa wyższego, wpływając zarówno na studentów, jak i kadrę akademicką.W rezultacie głównym celem studentów staje się zatrudnienie: pilna nauka służy zatrudnieniu, praktyka społeczna służy zatrudnieniu, egzaminy wstępne na studia podyplomowe służą zatrudnieniu... Zasadniczo wszystko jest ukierunkowane na poprawę przyszłych perspektyw zatrudnienia, nawet jeśli oznacza to podawanie nieprawdziwych informacji.
Jest to bezpośrednia przyczyna. Przyczyny leżące u podstaw, choć w różnym stopniu związane z tą bezpośrednią przyczyną, są całkowicie istotne i nie można ich pominąć.
Po pierwsze, braki w niektórych rolach i funkcjach w systemie edukacji spowodowały, że instytucje szkolnictwa wyższego zaniedbały dobrostan psychiczny studentów. Weźmy na przykład doradców studenckich: ich rola powinna obejmować doradzanie studentom w kwestiach życia, studiów i rozwoju ideologicznego. Jednak zarówno w przeszłości, jak i obecnie doradcy ci stali się w dużej mierze ozdobą – służąc jako trampolina dla niektórych (np. osób kontynuujących studia podyplomowe lub doktoranckie) lub pozbawieni jakiejkolwiek władzy.Co więcej, samo istnienie wielu instytucji szkolnictwa wyższego jest problematyczne. Jedynym kryterium ich oceny są wyniki zatrudnienia (lub dalszej nauki), co sprawia, że wszystkie inne kwestie są pomijane – bez wskaźników zatrudnienia (lub postępów) nie ma finansowania dla edukacji! Bez finansowania edukacji nic nie może funkcjonować prawidłowo.Po drugie, zarówno edukacja szkolna, jak i wychowanie rodzinne zaniedbały nauczanie miłości – wiele problemów wynika z niezdolności do kochania, takich jak wycofanie społeczne i egocentryzm.Pokolenie urodzone po 1980 roku (i niektóre osoby urodzone po 1990 roku) spotkało się z ostrą krytyką przed trzęsieniem ziemi w Wenchuan, ale po nim otrzymało powszechne pochwały. Jednak takie zmiany nie są w stanie naprawić głęboko zakorzenionych pęknięć w edukacji miłości tego pokolenia. Jak dorastali? Często obciążeni nadmiernymi oczekiwaniami rodziców, nigdy nie martwili się o swoje potrzeby materialne.W ten sposób brak edukacji opartej na miłości stał się podstawową przyczyną niezliczonych problemów, które nagromadziły się do dziś. Yali Psychology Online
Zanim jego najmłodsza córka Wu Qing rozpoczęła studia, znany socjolog Wu Wenzao (mąż Bing Xin) udzielił jej jednej szczególnej rady: kiedy pójdzie na uniwersytet, powinna znaleźć odpowiedniego partnera.Czy po trzydziestu latach reform i otwarcia, przy coraz bardziej liberalnym sposobie myślenia, rodzice nadal udzielają takich rad? Wcale nie! Zamiast tego dokładnie określają, jakie cechy powinien posiadać partner. Nic więc dziwnego, że 27% studentów zgłasza trudności społeczne wynikające z problemów emocjonalnych.