OKB'nin ortaya çıkışı, bireyin kişiliği ve yaşam deneyimleriyle bağlantılıdır. Çoğu hasta, semptomların şiddetlenmesinden önce meydana gelen ani bir olayı tanımlayabilir: sevilen birinin ölümü, ebeveynlerin boşanması veya aile çatışmaları gibi. Bu nedenlerden kaynaklanan psikolojik gerginlik ve duygusal dalgalanmalar OKB'yi tetikleyebilir. Hastanın kişilik özellikleri de bozukluğun başlangıcında önemli bir rol oynar.
Birçok kişi günlük yaşamında çeşitli derecelerde OKB yaşar, bu da şu soruyu akla getirir: Yaşamın kendisi OKB'ye neden olur mu? Şimdi bunu inceleyelim. OKB'nin belirtileri, kişinin kişiliği ve yaşam deneyimleriyle bağlantılıdır. Çoğu hasta, sevdiği birinin ölümü, ebeveynlerin boşanması veya aile çatışmaları gibi semptomların şiddetlenmesinden önce meydana gelen ani olayları belirleyebilir.Bu tür nedenlerden kaynaklanan psikolojik gerginlik ve duygusal dalgalanmalar OKB'yi tetikleyebilir. Hastanın kişilik özellikleri de bu bozukluğun ortaya çıkmasında önemli bir rol oynar. Araştırmalar, çoğu hastanın belirli karakter özellikleri sergilediğini göstermektedir: birçok genç hasta aşırı titiz, uyumlu ve görevlerinde titizdir; yetişkin hastalar genellikle güçlü bir zaman algısına sahiptir, kurallara ve düzenlemelere sıkı sıkıya bağlıdır, aşırı temkinli ve kararsız olma eğilimindedir, kendilerine aşırı yüksek standartlar dayatır ve başkalarının görüşlerine karşı oldukça duyarlıdır.
Ayrıca, bilim adamları, çocukluk döneminde katı ebeveyn kontrolü altında olan ve kişisel duygularını uygun şekilde ifade edemeyen bireylerin de OKB'ye yakalanma riskinin yüksek olduğunu öne sürmektedir. Bu çocuklar yeterli özgürlüğe sahip değillerdi ve sürekli ebeveyn denetimine maruz kalıyorlardı, bu da psikolojik baskıya yol açıyordu. Duygularını paylaşacak sırdaşlarının olmaması da buna eklenince, sonunda umutsuz ve cesaretsiz hale geldiler.Birikmiş ıstıraplarını dışa vurmak için, odalarını sürekli düzenlemek gibi kompulsif davranışlara başvururlar.
Ergenlik dönemi boyunca bu alışkanlığı sürdürmek, obsesif-kompulsif eğilimleri pekiştirebilir.Çocuk bu durumu geliştirdiğinde, bir aksilikle karşılaştığında ebeveynleri dahil kimseye yardım istemez. Bunun yerine, içsel kargaşasını gidermek için baskıyı tek başına taşır ve genellikle evde durmadan çamaşır yıkamak veya yüzeyleri tekrar tekrar silmek gibi işlerle meşgul olur. Obsesif kompulsif bozukluk için kendi kendine yardım yaklaşımları konusunda, aşağıdaki dört adım çok önemlidir:
İlk olarak, düşünce durdurma. Bu özdenetim tekniği, takıntılı düşünceleri, duyguları ve dürtüleri kesintiye uğratmak için irkilme tepkilerini kullanır. Örneğin, her üç dakikada bir çalacak bir alarm kurun; alarm çaldığında, "Dur!" diye bağırarak bu müdahaleyi ortadan kaldırın. Tekrar tekrar pratik yaptıktan sonra, ses seviyesini kademeli olarak normal bir tona, ardından fısıltıya indirin, ta ki takıntılı semptomları ortadan kaldırmak için sadece içsel bir "Dur!" sesine ihtiyaç duyulana kadar.
İkincisi, sistematik duyarsızlaştırma. Öncelikle gevşeme tekniklerini öğrenin. Ardından, kompulsif davranışları ve tetikleyici durumları zorluk derecesine göre sıralayın. Bu senaryolar içindeki her kompulsif tepkiye yavaş yavaş gevşeme duyarsızlaştırmasını uygulayın. El yıkama kompulsif davranışları için, algılanan kirliliğe maruz kalma süresini artırırken yıkama süresini kademeli olarak azaltın ve bu adımları sırayla uygulayın.
Son olarak, katarsis yöntemi, olumsuz duyguların hayatta kaçınılmaz olarak ortaya çıktığını kabul eder. Uygun bir şekilde serbest bırakılmadıkları ve düzenlenmedikleri takdirde, bunlar zihinsel ve fiziksel sağlığı ciddi şekilde etkileyebilir. Bu nedenle, hoş olmayan duygular veya şikayetleriniz varsa, bunları içinizde saklamayın. Güvenilir arkadaşlarınızla veya ailenizle paylaşmak çok faydalı olabilir.