Shaolin Qigong ewoluowało z qigong terapeutycznego w unikalną praktykę sprzyjającą wewnętrznemu spokojowi i zewnętrznej odporności. Dzięki wielopokoleniowej, wytrwałej praktyce mnichów Shaolin, wzbogaconej spostrzeżeniami zewnętrznych mistrzów, rozkwitło ono jako wyjątkowy skarb tradycji sztuk walki Shaolin.Szczególnie po 621 r. n.e., kiedy to trzynastu mnichów pod wodzą Jueyuana i Huichanga zdecydowanie pokonało armię Zheng, pomagając w ten sposób cesarzowi Tang, świątynia Shaolin zyskała ogromną sławę. Shaolin Qigong rozkwitło i osiągnęło niezwykły poziom, przejawiając się w technikach takich jak „Pięść Vajra”, „Dłoń rozłupująca drewno”, „Głowa rozłupująca cegłę”, „Głowa łamiąca kamień” i „Lecąca chmura biegnąca”.W tym samym czasie pojawiło się wielu mistrzów qigong o głębokich umiejętnościach, w tym czcigodny Huishan z dynastii Tang, opat Fuyu z dynastii Song, wojowniczy mnich Yueling z dynastii Ming, mistrz Zhenjun z dynastii Qing oraz współczesny mistrz Dechan.
Klasyfikacja:
Qigong Shaolin obejmuje dwie główne kategorie: kultywację wewnętrzną i kultywację zewnętrzną. Kultywacja wewnętrzna jest stosowana głównie w medytacji siedzącej i samokultywacji, okazując się szczególnie skuteczna w zapobieganiu i leczeniu wielu przewlekłych dolegliwości, takich jak choroby serca, neurastenia i histeria.Długotrwała praktyka może rozjaśnić ciało i przedłużyć życie; legenda sugeruje nawet, że może odwrócić proces starzenia się. Umiejętności zewnętrzne są stosowane głównie w sztukach walki, kierując podstawową energię ciała, energię witalną i esencję do wszystkich technik walki. Jak stwierdzono w podręcznikach boksu: „Gdzie uderzają ręce i stopy, energia poprzedza je; krew chroni energię, a jej moc jest potężna”. To podsumowuje tę zasadę.
Opanowanie qigong Shaolin
Ćwiczenia fizyczne obejmują dwa aspekty: postawę i wykonywanie ruchów.Dla początkujących opanowanie podstawowych pozycji ciała ma ogromne znaczenie. Nieprawidłowe pozycje sprawiają, że ruchy są niezgrabne i nienaturalne, ponieważ postawa stanowi podstawę wszystkich czynności fizycznych podczas treningu.
Jak głosi starożytna mądrość: „Jeśli forma jest wadliwa, qi płynie słabo; jeśli qi płynie słabo, intencja słabnie; jeśli intencja słabnie, qi rozprasza się chaotycznie”. Podkreśla to kluczowe znaczenie podstawowej postawy.Po opanowaniu technik należy dalej doskonalić precyzję i zasady ruchów, dążąc do dokładności, prawidłowego wykonania, pełnej wdzięku postawy i dostojnych ruchów. Samo wykonywanie czynności nie oznacza, że wykonuje się je poprawnie, a tym bardziej mistrzowsko; wymaga to procesu powtarzalnej praktyki i doskonalenia. Po pewnym czasie treningu ruchy stopniowo przechodzą od napięcia do rozluźnienia, od rozluźnienia do obciążenia, a od obciążenia do stabilności, w miarę jak umiejętność staje się coraz bardziej zakorzeniona.
Na tym etapie praktyka qigong Shaolin powinna kłaść nacisk na podkreślanie charakterystycznych cech stylistycznych formy. Oznacza to osiągnięcie miękkości i powolności, płynności i ciągłości, integracji napięcia i rozluźnienia, równowagi ruchu i bezruchu, połączenia ducha i formy oraz internalizacji qi. Powyższe uwagi dotyczą jedynie kluczowych kwestii związanych z ruchami fizycznymi w ośmiu brokatach qigong zdrowia, widzianych przez pryzmat różnych etapów praktyki.W praktyce czynniki te są ze sobą powiązane, choć ich znaczenie może się różnić. Istotna jest również relacja między trzema dostosowaniami, choć wykracza to poza zakres niniejszej dyskusji. Ponadto ruchy fizyczne w qigong Shaolin powinny być dostosowane do indywidualnych potrzeb. Wysokość pozycji i zakres ruchu powinny być elastycznie dostosowywane; nie należy wymuszać ruchów, które obecnie sprawiają trudności. Należy zmniejszyć poziom trudności, aby zapewnić komfortową praktykę.