Ciężar wiosny na barkach
Nie pozwól, aby lata poszły na marne,
A oddanie pozostało niewypowiedziane.
Wiosna to pora odchodzenia,
Więc weź teraz swój ciężar na barki.
Zapakuj blask wiosny do swojego plecaka,
Niech ciepło obudzi zielone marzenia.
Niech opustoszałe gałęzie zrzucą swoją melancholię,
Niech rozkwitnie pełen pasji blask pokryty atramentem.
Spakuj wiosenne bryzy do swojego plecaka,
Niech delikatność pieści Twoje policzki.
Niech kwiaty falują i kołyszą się,
Niech wdzięczne melodie rozproszą ciężar smutku.
Spakuj wiosenny deszcz do swojego bagażu,
Niech odżywcza wilgoć podniesie mocny kręgosłup.
Niech tysiąc gór i rwących strumieni przepełnia poezja,
Niech dziesięć tysięcy ścieżek ponownie rozbrzmiewa echem bitwy.
Spakuj tęsknotę do swojego bagażu,
Niech czystość porusza duszę.Niech oddanie przekracza to, co przyziemne, niech nasze światy wypełnią pachnące dziedzińce. Zapakuj nadzieje do bagażu, niech wiosenne zasiewy przyniosą jesienne plony i zimowe zapasy. Niech tysiąclecia tańczących tęczowych szat mdleją z zachwytu dla ciebie, niech z tęsknotą spoglądam wzdłuż drogi, na której na ciebie czekam.
Spakuj swoje obietnice do bagażu,
Niech niezachwiane kroki stąpają ścieżką ponownego spotkania.
Niech podniesione żagle na zawsze zachowają radość pierwszego spojrzenia,
Niech upojenie trwa i wędruje po jeziorze serca.
Spakuj swoją skruchę do bagażu,
Niech życie nie będzie już jałowe.Niech dusza ponosi mniej winy, niech pokrewne dusze odnajdują większy spokój. Weź na barki ciężar wiosny, wędruj po bezkresnych polach. Siej pracowitość pod niebem i ziemią, a zbierz poetyckie kwiaty, zielone liście i marzenia.