Tuina ve masaj, pediatrik serebral palsi için hayati öneme sahip fonksiyonel rehabilitasyon yöntemleridir ve meridyen düzenlemesinin temelini oluşturur. Bu tekniklerin ustaca uygulanması, tedavi etkinliğini doğrudan etkiler ve rehabilitasyon sonuçları için çok önemlidir.
Çocuklar, ciltlerinin daha hassas olması, uzuvlarının daha küçük olması ve işbirliği yapmayabilmeleri açısından yetişkinlerden farklıdır. Bu nedenle, ancak teknikleri ustaca kullanarak tatmin edici sonuçlar elde edilebilir. Yeterlilik, sadece eşit basınç, sabit ve sağlam uygulama ve sürekli güç uygulamakla elde edilmez; hafif basıncın yüzeysel olmaması, sağlam basıncın durgun olmaması ve sertliğin esneklikle dengelenmesi gibi bir denge sağlanması ve ayrıca yanlış tekniklerin tedavi etkinliğini tehlikeye atabileceğinden, doğru el pozisyonunun sağlanması da gerekir.
Pediatrik masaj ve manipülasyon teknikleri çok çeşitlidir. Bazı yöntemler yetişkin teknikleriyle benzerlikler gösterse de, duruşlar ve hareketler önemli ölçüde farklılık gösterir. Önemli olan, serebral palsili çocuklar için masajda düzeltici duruşların kullanılmamasıdır.Örneğin, itme tekniğinde, pediatrik manipülasyonda başparmak veya işaret parmağı ve orta parmakların uçları tek yönde okşamak veya aynı anda zıt yönlerde düz çizgiler boyunca itmek için kullanılır. Yetişkin manipülasyonunda ise başparmak ucu ile basınç uygulanır ve distal falanks kullanılarak kademeli olarak ileri doğru ilerlerken fleksiyon ve ekstansiyon yapılır. Bu iki itme yöntemi, hem fiziksel uygulama hem de duyusal deneyim açısından farklılık gösterir.
Yaygın pediatrik masaj teknikleri arasında ondan fazla yöntem bulunmaktadır: itme, yuvarlama, yoğurma, ovma, çimdikleme, sürtme, okşama, kazıma, sıkma, sallama, titreştirme ve ortopedik manipülasyon. Bunlar en çok beş yaşın altındaki çocuklarda etkilidir ve daha küçük hastalar daha iyi yanıt verir. Beş yaşın üzerindeki çocuklar ortopedik tekniklere eşzamanlı olarak tabi tutulabilir.