Burada editör şunu söylemek istiyor: umutsuzca aşık olan gençler, dikkat edin!
Sohbet geçmişlerini, fotoğraf albümlerini ve tüm sosyal medya uygulamalarını sürekli olarak kaydırmak;
Onun her erdemini sonsuza dek hayal etmek;
Sosyal medya paylaşımlarındaki her kelimeyi inceleyip durmak;
Tek bir emoji veya beğeni ile bütün gün moralinizi düzeltmek;
Birlikteyken büyük bir mutluluk hissetmek, şiddetli bir koruma içgüdüsüyle sürekli onun ihtiyaçlarını önceliklendirmek.
Kalabalıkta onun siluetini görmek, anında odaklanmak ve otomatik olarak arka plan bulanıklaştırma efektini etkinleştirmek.
Bu elbise ona çok yakışır.
Bu yemeği hiç denemedi.
Ne güzel manzara, bir dahaki sefere onu buraya getirmeliyim.
Bu pastayı sever mi? Yoksa şunu mu?
Bugün bulunduğu yerde yağmur yağıyor mu?
Bugün tanıştığım kız çok hoştu, ama onun kadar değil.
Bana verdiği eşarbı nereye koydum?
O kızın silueti tıpkı ona benziyor.
En güzel maskeyi tekrar takmak istiyorum;
Ama tüm sahte davranışlardan kurtulmak istiyorum.
Ne yüzünü ne de kusurlarını görmek, eleştirilerini ya da horlamasını duymak istemiyorum.
Onun şampuanının kokusu kalbimi hızla attırıyor, kapanış saatinden önce onun en sevdiği donutları almak için yağmurda on kilometre koşmaktan mutluluk duyarım.
Onun kusurları bile bana erdem gibi geliyor.
Hatta onun kullandığı şampuanın aynısından alırım.
Bu bir hastalık gibi geliyor.
En bariz belirtisi ise kontrol kaybı.
Ne kadar mantıklı, ne kadar ölçülü olursam olayım, onunla ilgili her şeyi bilmek, ona yakın olmak istiyorum, ne kadar zor olursa olsun.
Onunla bir gelecek senaryoları kurmaya başlıyorum.
Kendi rutinlerimi bozmaya başlıyorum, kendimi tanıyamaz hale geliyorum.
Tüm varlığımı onun etrafında odaklamaya başlıyorum.
Düşüncelerim sürekli onunla dolu.
Her an onun yanında olmak, onunla konuşmak istiyorum.
Özlemim giderek artıyor; daha sonraki aşamalarda, onun sözlerini sonsuza dek inceliyorum, her gün takıntım biraz daha derinleşiyor.
Burada özetlediğim şeyler eksiksiz olmayabilir, kendi görüşlerinizi eklemekten çekinmeyin! Ancak kalp meseleleri nihayetinde her iki tarafa da bağlıdır. Karşılıksız bir aşkı sürdürmek, kendini geliştirip karşılıklı olanları çekmekten daha akıllıca değildir. Sizce de öyle değil mi?