Wodorosty to powszechnie spożywane odmiany, takie jak kelp, laver i wakame. Wiele wodorostów zawiera galaretowatą substancję zwaną alginianem, która występuje głównie w algach brązowych i dlatego jest również nazywana kwasem alginowym. Kiedy kelp moczy się w wodzie, na jego powierzchni tworzy się lepka, żelowa substancja – jest to alginian.
Istotnym czynnikiem przyczyniającym się do podwyższonego ciśnienia krwi jest brak równowagi między pierwiastkami śladowymi sodu i potasu w organizmie. Ze względu na spożycie soli ludzie codziennie przyjmują sód, ale niekoniecznie uzupełniają wystarczającą ilość potasu. W rezultacie wiele osób, zwłaszcza tych z nadciśnieniem, często znajduje się w stanie niskiego poziomu potasu i wysokiego poziomu sodu. Suplementacja potasu przy jednoczesnym ograniczeniu spożycia sodu jest wyraźnie korzystnym podejściem do zapobiegania nadciśnieniu i jego leczenia.
Kwas alginowy zawarty w wodorostach jest zasadniczo mieszaniną zawierającą jony metali, takich jak potas, wapń i magnez. Posiada on wyjątkową właściwość: w środowisku kwaśnym oddziela się od tych jonów metali, natomiast w środowisku zasadowym ponownie się z nimi wiąże. Tak więc, gdy wodorosty trafiają do ludzkiego żołądka, kwas żołądkowy powoduje, że kwas alginowy uwalnia związane z nim jony potasu i innych metali.Jednakże, ponieważ alginian nie może być trawiony ani wchłaniany przez żołądek, kontynuuje swoją podróż przez organizm. Po dotarciu do jelit, które są zasadowe, alginian ponownie wiąże się z jonami metali. Ponieważ sól jest spożywana codziennie, jony sodu są najbardziej obfite w jelitach. W rezultacie alginian intensywnie wiąże się z jonami sodu, mocno je otaczając, aż do momentu ich wydalenia z organizmu.W ten sposób spożywanie wodorostów skutecznie uzupełnia potas, jednocześnie eliminując nadmiar sodu. Ponadto alginian obniża poziom cholesterolu w organizmie. Po pierwsze, po wejściu do układu pokarmowego jego galaretowate właściwości otaczają niektóre cząsteczki cholesterolu, zapobiegając ich wchłanianiu.Po drugie, trawienie i wchłanianie tłuszczów zależy od kwasów żółciowych wydzielanych przez organizm; im większe stężenie kwasów żółciowych, tym więcej tłuszczu jest wchłaniane. Niektóre kwasy żółciowe, po rozbiciu tłuszczów, są ponownie wchłaniane i wykorzystywane przez ścianę jelita. Jednak galaretowata substancja alginianu rozprzestrzenia się po ścianie jelita, utrudniając ponowne wchłanianie kwasów żółciowych i zmniejszając ich stężenie w przewodzie pokarmowym.W odpowiedzi organizm automatycznie syntetyzuje nowe kwasy żółciowe, aby to zrekompensować. Surowcem do syntezy kwasów żółciowych jest właśnie cholesterol zgromadzony w wątrobie. Oznacza to, że w celu syntezy kwasów żółciowych wątroba zużywa duże ilości zgromadzonego cholesterolu, zmniejszając w ten sposób jego zawartość we krwi. Dzięki tym mechanizmom hamowania wchłaniania cholesterolu i promowania jego zużycia w wątrobie alginian wywiera korzystny wpływ na obniżenie poziomu lipidów.