Częstość występowania niepłodności męskiej jest obecnie coraz większa, a przyczynia się do tego wiele czynników. Wiele przypadków wynika ze stresu w życiu codziennym i pracy, a niezdrowy tryb życia i złe nawyki żywieniowe stanowią główne czynniki ryzyka różnych chorób. Jak zatem rozpoznać i zdiagnozować ten stan? Przyjrzyjmy się naukowym podstawom tego zjawiska.
Niepłodność męska: różnicowanie i diagnoza
1. Niepłodność związana z zaburzeniami seksualnymi
Odnosi się do niepłodności spowodowanej zaburzeniami seksualnymi uniemożliwiającymi odbycie stosunku płciowego lub wprowadzenie nasienia do pochwy. Pacjenci często zgłaszają się z historią zaburzeń erekcji, braku wytrysku lub wytrysku wstecznego, które można zidentyfikować poprzez badania funkcji seksualnych.
(1) Anejakulacja:
Odnosi się do normalnej erekcji prącia bez wytrysku podczas stosunku płciowego. Stan ten obejmuje formy funkcjonalne i organiczne. Pierwsza z nich jest często związana z niewiedzą seksualną, czynnikami psychologicznymi (np. nerwowością w okresie nowożeńczym) lub nadmierną aktywnością seksualną. Druga z nich wynika zazwyczaj z uszkodzeń lub urazów neurologicznych (np. operacji miednicy); zaburzeń prącia (np. stulejki lub nadmiernej długości napletka);zaburzeniami endokrynologicznymi, takimi jak niedoczynność przysadki, hipogonadyzm lub niedoczynność tarczycy powodująca neuropatię; lub czynnikami farmakologicznymi, takimi jak środki uspokajające lub blokery receptorów adrenergicznych, które hamują wytrysk.
(2) Wytrysk wsteczny:
Odnosi się do odczucia wytrysku podczas stosunku płciowego bez wydalenia nasienia przez cewkę moczową. Oddanie moczu bezpośrednio po stosunku płciowym może ujawnić znaczną ilość plemników w moczu.Do częstych przyczyn należą: niepełne zamknięcie szyi pęcherza moczowego, operacja miednicy, przezcewkowa resekcja prostaty lub zwężenia cewki moczowej utrudniające wydalenie nasienia. 2. Niepłodność spowodowana zmianami obturacyjnymi przewodów nasiennych Produkcja plemników w jądrach pozostaje prawidłowa, ale niedrożność przewodów uniemożliwia przedostanie się plemników do ejakulatu.Rozpoznanie różnicowe jest następujące:
(1) Wrodzona niedrożność przewodów nasiennych:
Spowodowana głównie wrodzonym niedorozwojem lub brakiem nasieniowodów, niedorozwojem pęcherzyków nasiennych, brakiem połączenia nasieniowodów z najądrzami lub niedorozwojem najądrzy. Charakteryzuje się małą objętością nasienia (często <1 ml), brakiem krzepnięcia nasienia, brakiem fruktozy w osoczu nasiennym i azoospermią.
(2) Infekcyjne niedrożność nasieniowodów:
Typowe infekcje obejmują obustronną gruźlicę najądrzy, gonokokowe zapalenie najądrzy i filariozę. Charakteryzuje się azoospermią przy normalnej wielkości jąder.
(3) Jatrogenna niedrożność nasieniowodów:
Pacjenci często mają w wywiadzie angiografię nasieniowodów lub wazektomię;Przypadkowe podwiązanie nasieniowodów podczas obustronnej operacji przepukliny pachwinowej powodujące niedrożność; uszkodzenie najądrza lub powrózka nasiennego podczas operacji jądra lub najądrza.
(4) Urazowa niedrożność przewodów nasiennych:
Azoospermia wynikająca z niedrożności przewodów nasiennych po urazie jądra, najądrza lub powrózka nasiennego.
3.Niepłodność spowodowana dysfunkcją spermatogenezy w jądrach
Powstaje, gdy jądra z różnych powodów nie produkują plemników, co powoduje azoospermię pomimo nienaruszonych przewodów nasiennych. Rozpoznanie różnicowe obejmuje:
(1) Nieprawidłowości genetyczne:
Takie jak stany interseksualne lub zespół Klinefeltera, spowodowane nierozdzielaniem chromosomów podczas mejozy, prowadzące do mozaikowości.Objawy kliniczne obejmują ginekomastię, rzadkie owłosienie na twarzy i łonowym, wąskie ramiona i szerokie biodra (kobieca budowa ciała); małe, miękkie jądra; osłabioną funkcję seksualną; oraz azoospermię. Obserwuje się podwyższone stężenie FSH w osoczu i moczu, a także poniżej normy poziom testosteronu w osoczu.
(2) Wady wrodzone:
Takie jak wrodzony brak jąder, obustronne wnętrostwo i dysgeneza gonad. W przypadku dysgenezy gonad wirylizacja jest prawidłowa, ale nasienie jest bezplemnikowe. Jądra mają normalną wielkość, piersi pozostają niepowiększone, poziom testosteronu w osoczu i LH w surowicy jest prawidłowy, natomiast poziom FSH w osoczu jest podwyższony.Pacjenci z obustronnym wnętrostwem również wykazują azoospermię, ale ich jądra są niewyczuwalne. Poziom testosteronu w osoczu i LH w surowicy jest niski, chociaż poziom testosteronu w osoczu znacznie wzrasta po pojedynczym wstrzyknięciu 5000 j. gonadotropiny kosmówkowej.W przypadku wrodzonego braku jąder, oprócz niewykrywalnych jąder, zarówno poziom testosteronu w osoczu, jak i poziom LH w surowicy są znacznie obniżone. Po pojedynczym wstrzyknięciu gonadotropiny kosmówkowej poziom testosteronu w osoczu wykazuje jedynie niewielki wzrost.
(3) Nieprawidłowości endokrynologiczne:
Takie jak hipogonadyzm, niedoczynność przysadki, niedoczynność tarczycy i przerost kory nadnerczy. Pacjenci z pierwotnym hipogonadyzmem często wykazują podwyższony poziom FSH i LH w surowicy, któremu towarzyszy obniżony poziom testosteronu.Niewydolność przysadki mózgowej może powodować wtórny hipogonadyzm, w którym poziomy FSH i LH w surowicy są zazwyczaj niskie, czemu towarzyszy osłabienie funkcji komórek śródmiąższowych jąder, zmniejszenie funkcji seksualnych i zmniejszenie objętości nasienia. (4) Zaburzenia dojrzewania komórek spermatogenicznych: takie jak uszkodzenia popromienne, skutki działania leków, żylaki powrózka nasiennego itp. Wielkość i struktura jąder pozostają normalne, ale analiza nasienia wykazuje zmniejszoną liczbę plemników lub azoospermię.Biopsja jąder wykazuje, że proces spermatogenezy jest często zatrzymany na etapie spermatocytów, a w kanalikach nasiennych występuje bardzo niewiele dalej rozwijających się spermatydów. 4. Niepłodność immunologiczna Niepłodność immunologiczna dzieli się na dwa rodzaje: jeden związany z autoimmunizacją przeciw plemnikom wytwarzaną przez mężczyzn, a drugi związany z alloimmunizacją przeciw plemnikom wytwarzaną przez kobiety. Pacjenci z tym schorzeniem wykazują zazwyczaj prawidłowe funkcje seksualne, wyniki analizy nasienia i poziomy hormonów.
Przedstawiliśmy zarys diagnostyki i oceny różnicowej niepłodności męskiej. Biorąc pod uwagę różnorodne przyczyny niepłodności męskiej, zdecydowanie zalecamy poddanie się badaniom w renomowanym szpitalu w celu zidentyfikowania przyczyny leżącej u podstaw niepłodności przed podjęciem ukierunkowanego leczenia. Należy unikać reagowania na reklamy uliczne, które nie tylko nie prowadzą do wyleczenia, ale mogą spowodować dalsze straty finansowe. Życzymy wszystkim zdrowia.