Jeśli para nie stosowała antykoncepcji w ciągu dwóch lat od ślubu, można zdiagnozować bezpłodność. Przyczyny mogą leżeć po stronie mężczyzny, kobiety lub obojga partnerów. Wiele bezdzietnych par próbuje zwiększyć szanse na poczęcie poprzez częste stosunki płciowe, jednak sama ta praktyka może przyczyniać się do bezpłodności mężczyzn.
Dane ankietowe wskazują, że 70% mężczyzn, zwłaszcza nowożeńców, uprawia nadmierną aktywność seksualną. Niektóre pary utrzymują nawet częste stosunki płciowe podczas leczenia niepłodności, kierując się powszechnym błędnym przekonaniem, że częstsze stosunki zwiększają szanse żony na poczęcie. W rzeczywistości nadmierna aktywność seksualna może powodować niepłodność męską. Ze względu na chęć poczęcia dziecka wiele osób pomija tę kwestię.
Zazwyczaj zdrowy mężczyzna wytryskuje podczas stosunku 1–6 mililitrów nasienia, zawierającego ponad 50 milionów plemników. Chociaż 70% z nich wykazuje normalną ruchliwość, tylko 1–5% dociera do jamy macicy, a ostatecznie tylko jeden plemnik zapładnia komórkę jajową. Ilustruje to wyjątkowo wysoki wskaźnik śmiertelności plemników.
Nadmierna aktywność seksualna zmniejsza zarówno jakość, jak i ilość plemników, zmniejszając tym samym szanse na poczęcie.
Jeśli para zbyt często uprawia seks, zapotrzebowanie na plemniki przewyższa podaż, a ich jakość pogarsza się, co utrudnia zapłodnienie. Ponadto, ponieważ plemniki działają jak substancje antygenowe, częsty kontakt z nimi może powodować, że kobiety nieustannie wytwarzają przeciwciała przeciwko plemnikom. Przeciwciała te mogą powodować aglutynację plemników lub utratę ich ruchliwości, co bezpośrednio utrudnia zapłodnienie. Jest oczywiste, że nadmierna aktywność seksualna często przynosi efekt odwrotny do zamierzonego.Jednocześnie oboje partnerzy powinni poddać się terminowym badaniom płodności. Kobiety wymagają badań potwierdzających drożność jajowodów, dojrzałość komórek jajowych, zdolność owulacji i zdolność macicy do rozwoju płodu. Mężczyźni powinni poddać się badaniom jakości nasienia i badaniom przesiewowym w kierunku przeciwciał immunologicznych u obojga partnerów. Wczesne rozpoznanie przyczyn niepłodności umożliwia ukierunkowane leczenie bez utraty optymalnego okna terapeutycznego.
Przypadki niepłodności męskiej wynikające z nadmiernej aktywności seksualnej nie są rzadkością. Bardzo ważne jest zachowanie właściwej perspektywy: częstsze stosunki nie oznaczają wyższych wskaźników poczęcia. Tylko rozsądna aktywność seksualna może zwiększyć prawdopodobieństwo poczęcia, a utrzymanie dobrego stanu zdrowia dodatkowo poprawia perspektywy płodności. Ponadto należy zwrócić uwagę na kilka innych przyczyn niepłodności i zapobiegać im.
Co powoduje niepłodność męską?
Płodność obejmuje kilka kluczowych procesów: po pierwsze, jądra muszą wytwarzać wystarczającą ilość normalnych, zdrowych plemników. Po drugie, plemniki muszą przejść dalszy proces dojrzewania i selekcji w najądrzu. Po trzecie, plemniki muszą zostać przetransportowane przez drogi rodne w celu ejakulacji. Po czwarte, osocze nasienne i związane z nim funkcje gonad muszą działać normalnie.Po piąte, plemniki muszą zostać wprowadzone do żeńskich dróg rozrodczych poprzez normalną funkcję seksualną i stosunek płciowy. Ponadto oboje partnerzy nie mogą mieć zaburzeń odpornościowych ani nieprawidłowości. Problemy na którymkolwiek z tych etapów rozrodczych mogą prowadzić do niepłodności męskiej. Na przykład, jeśli jądra nie produkują plemników, niepłodność pojawia się u źródła.Inne czynniki to: - Brak produkcji plemników przez jądra - Brak dojrzewania plemników w najądrzach - Niedrożność przewodów nasiennych uniemożliwiająca przepływ plemników - Dysfunkcja gruczołów pomocniczych (pęcherzyków nasiennych lub prostaty) - Dysfunkcja seksualna Wszystkie te czynniki mogą upośledzać funkcje rozrodcze mężczyzny i powodować niepłodność. Istnieje wiele konkretnych czynników przyczyniających się do tego stanu.
Płodny mężczyzna musi spełniać następujące warunki:
① Normalne narządy rozrodcze i funkcje rozrodcze; ② Normalne funkcje seksualne; ③ Brak przeciwciał w organizmie mężczyzny, które powodują aglutynację lub hamowanie plemników. Warunkiem koniecznym do poczęcia jest zdolność mężczyzny do wytworzenia wystarczającej ilości zdrowych plemników i dostarczenia ich do odpowiedniego miejsca w żeńskich drogach rozrodczych. Nieprawidłowości na dowolnym etapie tego procesu mogą prowadzić do niepłodności.
W szczególności na niepłodność męską wpływa wiele czynników. Klasyfikacja według etiologii obejmuje: ① wrodzone nieprawidłowości rozwojowe; ② niepłodność spowodowana zaburzeniami genetycznymi; ③ niepłodność spowodowana chorobami endokrynologicznymi; ④ niepłodność wynikająca z infekcji dróg rozrodczych; ⑤ niepłodność związana z żylakami powrózka nasiennego; ⑥ niepłodność wynikająca z zaburzeń seksualnych; ⑦ niepłodność wywołana czynnikami fizycznymi i chemicznymi; ⑧ niepłodność psychologiczna.
Klasyfikacja według cech nasienia:① Azoospermia; ② Oligospermia; ③ Astenospermia i nekrospermia; ④ Brak upłynnienia płynu nasiennego; ⑤ Nadmierne nieprawidłowości plemników; ⑥ Nieprawidłowa objętość nasienia; ⑦ Nieprawidłowe pH nasienia itp. Klasyfikacja według charakteru patologicznego: Dzieli się na niepłodność organiczną i funkcjonalną. Niepłodność organiczna odnosi się do niepłodności spowodowanej zmianami patologicznymi w narządach rozrodczych i tkankach sąsiednich;Niepłodność funkcjonalna odnosi się przede wszystkim do przypadków, w których badania nie wykazują zmian patologicznych, a jedynie zaburzenia seksualne. Klasyfikacja według rokowań: Dzieli się na niepłodność absolutną (np. wrodzone nieprawidłowości rozwojowe, azoospermia) i niepłodność względną. Pierwsza z nich uniemożliwia poczęcie nawet po leczeniu, podczas gdy druga może przywrócić płodność po interwencji terapeutycznej. Zapobieganie niepłodności i postępowanie w jej przypadku powinno koncentrować się na czterech kluczowych obszarach: 1.Zapewnienie terminowych szczepień i utrzymanie dobrej higieny osobistej w celu zapobiegania chorobom zakaźnym, które upośledzają płodność mężczyzn, takim jak świnka i infekcje przenoszone drogą płciową. 2. Zdobycie podstawowej wiedzy na temat zdrowia seksualnego, w tym zrozumienie fizjologii mężczyzn i praktyk zdrowotnych. Natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku zauważenia nietypowych zmian w jądrach, takich jak obrzęk, stwardnienie, nierówności lub ból.
3. W przypadku regularnego narażenia na działanie substancji radioaktywnych, wysokich temperatur lub materiałów toksycznych należy ściśle przestrzegać protokołów operacyjnych i wytycznych dotyczących ochrony. Nigdy nie należy lekceważyć tych zaleceń. Jeśli planujesz wkrótce poczęcie dziecka, zaleca się zaprzestanie wykonywania takiej pracy na co najmniej sześć miesięcy przed podjęciem prób poczęcia.
4. Jądra są bardzo wrażliwymi narządami, które funkcjonują optymalnie w temperaturze około 1°C poniżej temperatury ciała. Podwyższona temperatura zaburza produkcję plemników. Należy unikać czynności, które podnoszą temperaturę moszny, w tym długotrwałej jazdy na rowerze, gorących kąpieli i noszenia obcisłych dżinsów.
5. Zmodyfikuj niezdrowe nawyki, rzucając palenie i spożywanie alkoholu. Unikaj nadmiernie tłustych potraw, ponieważ mogą one osłabiać libido. Ponadto staraj się unikać narażenia na działanie substancji toksycznych występujących w życiu codziennym.