Powszechnie uznaje się, że kąpiele w gorących źródłach mają wiele zalet zdrowotnych. Minerały zawarte w wodach termalnych mogą wygładzać i nawilżać skórę, łagodząc jednocześnie dolegliwości stawów. Jednak w przypadku osób cierpiących na łuszczycęnależy zachować ostrożność i zróżnicować metody leczenia. W przypadku pacjentów w fazie remisji kąpiele w gorących źródłach mogą złagodzić objawy łuszczycy, poprawić lokalne krążenie krwi i złagodzić swędzenie. Jednak w fazie aktywnej, kiedy występują częste zaostrzenia łuszczycy, kąpiele mogą nasilać swędzenie z powodu stymulacji temperaturą wody i usuwania naturalnych olejków. Dlatego też odpowiedniość kąpieli w gorących źródłach należy oceniać indywidualnie dla każdego pacjenta.
Czasopisma medyczne i raporty dotyczące zdrowia sugerują, że kąpiele w gorących źródłach mogą leczyć łuszczycę. Aby określić przydatność tej terapii, należy najpierw zrozumieć jej działanie. Kąpiele w gorących źródłach nie tylko rozluźniają mięśnie i stawy, łagodząc zmęczenie, ale także rozszerzają naczynia krwionośne, poprawiają krążenie i przyspieszają metabolizm.
Bogate składniki chemiczne wody termalnej mają pewne właściwości prozdrowotne. Bogate w wapń, potas i radon, elementy te mogą pomóc w regulacji układu sercowo-naczyniowego oraz leczeniu cukrzycy, dny moczanowej, nerwobólów i zapalenia stawów. Źródła siarkowe zmiękczają zrogowaciałą skórę, a wody bogate w sód i dwutlenek węgla mają właściwości rozjaśniające i zmiękczające skórę.
Pomimo tych korzyści zdrowotnych, kąpiele w gorących źródłach nie są odpowiednie dla wszystkich. Siarka i inne związki kwasowe/zasadowe zawarte w wodzie mają właściwości przeciwzapalne i przeciwbakteryjne, co sprawia, że są skuteczne w leczeniu niektórych infekcyjnych lub pasożytniczych chorób skóry. Mogą one jednak również podrażniać skórę, pogarszać stan ran, a nawet wywoływać „zapalenie skóry spowodowane gorącymi źródłami”. W związku z tym osoby z określonymi schorzeniami skóry wymagają indywidualnej oceny.
Łuszczyca jest poważną chorobą skóry. Nieleczona powoduje znaczne uszkodzenia skóry i ma skłonność do nawrotów. Pacjenci muszą zatem priorytetowo traktować ochronę skóry: unikać silnie alkalicznych produktów do kąpieli, nosić bawełnianą bieliznę i stosować środki ostrożności w diecie — powstrzymywać się od spożywania pikantnych lub drażniących potraw, ograniczać spożycie surowych lub zimnych produktów oraz zwiększyć spożycie witamin i białka.