(1) Pacjenci z łuszczycą powinni zwracać uwagę na temperaturę wody i temperaturę otoczenia. Zbyt gorąca woda (powyżej 40°C) może podrażniać zmiany chorobowe, powodując niekorzystne skutki; zbyt zimna woda (poniżej 34°C) może nie zmiękczać wystarczająco łusek ani nie pobudzać krążenia krwi w skórze, utrudniając ustępowanie zmian chorobowych.Ogólnie rzecz biorąc, temperatura wody powinna być dla pacjenta lekko ciepła lub umiarkowanie gorąca, zazwyczaj między 35 a 39°C. Temperaturę wody można również dostosować do rodzaju zmian skórnych: na przykład w aktywnej fazie łuszczycy zwykłej lub w przypadku zmian erytrodermicznych, krostkowych lub wysiękowych należy unikać nadmiernej stymulacji, stosując chłodniejszą wodę.Natomiast w przypadku zmian w fazie stacjonarnej, szczególnie wyraźnie pogrubionych zmian typu blaszkowatego, można zastosować wyższą temperaturę wody. Ponadto należy zadbać o utrzymanie ciepła otoczenia podczas kąpieli, aby zapobiec wychłodzeniu, które mogłoby zaostrzyć łuszczycę.Pacjenci z łuszczycą, jeśli pozwalają na to okoliczności, powinni kąpać się codziennie. Preferowane są kąpiele lecznicze lub mineralne. Doświadczenie kliniczne wskazuje, że pacjenci, którzy konsekwentnie kąpią się raz lub dwa razy dziennie przez 20–40 minut, zazwyczaj osiągają wyleczenie szybciej niż pacjenci stosujący równoważne leki bez kąpieli.Czas trwania każdej kąpieli różni się w zależności od wybranej temperatury wody i indywidualnej tolerancji, zazwyczaj wynosi od 20 do 50 minut. Jeśli woda jest chłodniejsza, a pacjent ma większą tolerancję, czas kąpieli może być dłuższy; odwrotnie, jeśli woda jest cieplejsza, a tolerancja niższa, czas trwania powinien być krótszy. W każdym przypadku kąpiel powinna być tak długa, aby nie podrażniała zmian chorobowych, nie powodowała zmęczenia ani nie wywoływała dyskomfortu.
(3) Metody kąpieli dla pacjentów z łuszczycą
Preferowane jest branie prysznica. Należy unikać nadmiernego drapania zmian chorobowych lub energicznego pocierania ręcznikiem. Doświadczenie pokazuje, że podrażnienia spowodowane drapaniem lub pocieraniem często utrudniają gojenie się zmian chorobowych.
(4) Kąpiel dla pacjentów z łuszczycą o szczególnych schorzeniach
W przypadku osób z uogólnioną łuszczycą krostkową, erytrodermiczną lub wysiękową woda do kąpieli nie powinna być zbyt gorąca, aby uniknąć podrażnienia zmian chorobowych. Zaleca się również kąpiele z dodatkiem manganu lub skrobi.W przypadku osób starszych lub słabych fizycznie, a także osób z chorobami współistniejącymi, takimi jak choroby serca lub nadciśnienie, kąpiel powinna odbywać się w pozycji siedzącej pod prysznicem ze względów bezpieczeństwa. Opiekun powinien być obecny, aby pomagać lub nadzorować kąpiel.
Powyżej przedstawiono kluczowe kwestie dotyczące kąpieli pacjentów z łuszczycą. Należy podkreślić, że kąpiel wymaga szczególnej uwagi i nie należy jej lekceważyć.