Dzieci rozwijające się normalnie zaczynają wypowiadać słowa „tata” lub „mama” w wieku około jednego roku, a w wieku osiemnastu miesięcy potrafią tworzyć krótkie zdania. Jeśli dziecko w wieku dwóch lat nadal nie mówi lub używa tylko pojedynczych słów, takich jak „tata” lub „mama”, można uznać, że rozwój mowy jest opóźniony.
Mowa jest wrodzonym instynktem człowieka, służącym jako środek komunikacji w celu zaspokojenia potrzeb. Kiedy pragnienia pozostają niespełnione, właśnie ta frustracja pobudza dziecko do mówienia. Jednak niektórzy rodzice, chcąc uniknąć napadów złości, natychmiast spełniają życzenia dziecka. Pozbawia to dziecko cennej okazji do nauki języka, a gdy nawyk ten się utrwali, utrudnia rozwój jego zdolności językowych.
Jeśli dziecko prosi o ciastko, rodzic może je przynieść, ale nie podawać od razu. Zamiast tego należy nauczyć dziecko mówić „ciastko, ciastko”, aż wypowie to słowo, a dopiero potem podać mu ciastko. Takie podejście pozwala jednocześnie nauczyć dziecko mowy i rozpoznawania przedmiotów. Rodzice powinni wykorzystywać zaspokajanie codziennych pragnień dzieci do rozwijania ich umiejętności językowych i stymulowania rozwoju intelektualnego.