Żaden rodzic nie przestaje kochać swojego dziecka, ale w okresie dzieciństwa niezbędna jest umiar i zasady. Trzeba kontrolować swoje emocje, opierając się chwilowej łagodności i bezsensownym impulsom.Niektórzy rodzice nie mają poczucia miary i nadmiernie rozpieszczają swoje dzieci, nie stawiając im żadnych granic. Tolerują nieuzasadnione żądania i niewłaściwe zachowanie, obdarowują je drogim jedzeniem i ubraniami, zaniedbując jednocześnie kształtowanie niezależnych, zdrowych wartości. Nieuchronnie prowadzi to do zepsucia dziecka – taka miłość jest nie tylko bezużyteczna, ale i głęboko szkodliwa.Czy obecnie stosujesz któreś z tych niebezpiecznych form pobłażliwości wobec swojego dziecka?
1. Robienie wszystkiego za dziecko
Rodzice, którzy zgadzają się na każde żądanie i wykonują wszystkie zadania za swoje dziecko, nie pozwalając mu nic robić, łatwo wychowują je na uparte i leniwe. Kiedy zapytałam kilka matek, czy wymagają od swoich dzieci pomocy w pracach domowych, niektóre odpowiedziały: „Nie mogę znieść widoku, jak się ranią, jak mogłabym kazać im pracować?”.Inne zauważyły: „Zmuszanie „malucha” do robienia różnych rzeczy jest bardziej kłopotliwe niż warte zachodu – wolę po prostu zrobić to sama”. W rezultacie trzy- lub czteroletnie dzieci nadal potrzebują pomocy przy jedzeniu i nie potrafią się samodzielnie ubrać, a pięcio- lub sześciolatki nie wykonują żadnych prac domowych. Pozbawione radości z pracy i odpowiedzialności za odciążenie rodziców, takie nadmierne chronienie nieuchronnie hamuje rozwój pracowitego, życzliwego, empatycznego, zdolnego i ambitnego dziecka. Nie jest to bynajmniej alarmistyczne podejście.
2. Nadmierna miłość i uwaga
Maggie, kanadyjska psycholog kliniczna,