Ostatnie badania wskazują, że młodzi ludzie w Wielkiej Brytanii prawdopodobnie nie będą cieszyć się lepszym standardem życia niż ich rodzice, co stanowi pierwsze wystąpienie tego zjawiska od prawie pięćdziesięciu lat. Wynika to z faktu, że starsze pokolenie korzysta z ustalonych świadczeń socjalnych, podczas gdy oszczędności młodych ludzi w ostatnim dziesięcioleciu uległy stagnacji. Jeśli tendencja ta się utrzyma, dysproporcje między pokoleniami będą się pogłębiać, co doprowadzi do wzrostu liczby „dzieci pasożytniczych” w Wielkiej Brytanii i ograniczenia mobilności społecznej.
Punktem zwrotnym był rok 2000
Badanie przeprowadzone przez Financial Times wyjaśnia, że oszczędności gospodarstw domowych większości Brytyjczyków w wieku od 20 do 30 lat w ciągu ostatniej dekady w dużej mierze pozostawały na niezmienionym poziomie. Wynika to z faktu, że młodzi ludzie borykają się z rosnącymi wydatkami gospodarstwa domowego w połączeniu ze zmniejszonymi świadczeniami.Na przykład wzrosły koszty edukacji i ubezpieczenia, a świadczenia socjalne, takie jak ulgi podatkowe i zasiłki na dzieci, uległy zmniejszeniu. Natomiast osoby powyżej 60. roku życia cieszą się znacznie wyższym standardem życia. Wynika to z faktu, że korzystały one z bezpłatnej edukacji uniwersyteckiej, przystępnych cen nieruchomości i wysokich emerytur, a także z bieżących świadczeń dla seniorów, takich jak bezpłatne abonamenty telewizyjne, ulgi na przejazdy i dodatki na ogrzewanie w zimie.
Wyniki te opierają się na danych zebranych przez brytyjskie Centrum Analiz Danych.Centrum zebrało i przeanalizowało dane ekonomiczne z 730 000 gospodarstw domowych w latach 1961–2010, ujawniając, że przez większość XX wieku standard życia dzieci konsekwentnie przewyższał standard życia ich rodziców. Jednak pod koniec wieku ta tendencja wzrostowa zaczęła słabnąć w przypadku osób urodzonych w latach 1985–1995.
Raport wskazuje, że punkt zwrotny tej tendencji nastąpił w 2000 r., na długo przed kryzysem finansowym. W tym momencie dochody gospodarstw domowych w wieku od 20 do 30 lat po raz pierwszy zostały przewyższone przez dochody osób urodzonych w okresie powojennego wyżu demograficznego. Po uwzględnieniu kosztów mieszkaniowych różnice w poziomie życia między tymi dwoma pokoleniami stają się jeszcze bardziej wyraźne.
Pogłębiająca się przepaść pokoleniowa
Co gorsza, różnice te nadal się pogłębiają.Brytyjski minister finansów George Osborne oświadczył, że nowa runda środków oszczędnościowych będzie nadal chronić osoby starsze. Były minister finansów Alistair Darling zauważył: „Szczerze mówiąc, młodzi ludzie nie mogą oczekiwać, że będą żyć lepiej niż ich rodzice. Tendencja ta utrzyma się przez wiele lat”.
Główną konsekwencją pogłębiającej się przepaści między młodymi a starszymi jest rosnąca zależność młodych ludzi od rodziców.Niektórzy eksperci uważają, że Wielka Brytania może ostatecznie nadać większe znaczenie wartościom rodzinnym, podobnie jak Hiszpania i Grecja, co spowoduje zmniejszenie mobilności społecznej.
John Hills z London School of Economics twierdzi, że dysproporcja ta nie wywoła poważnych konfliktów społecznych. „Ponieważ znaczna część majątku starszego pokolenia zostanie przekazana lub już została przekazana. Oczywiście bez takiego wsparcia rodziny życie młodych ludzi byłoby znacznie trudniejsze”.
Grecja: osoby starsze jako filary rodziny
Grecy wyznają silne wartości rodzinne, a wielu z nich polega na wsparciu rodziców. Ta struktura rodziny wspieranej przez osoby starsze wykazuje niezwykłą odporność. Podczas kryzysu finansowego i zadłużenia ta cecha społeczna stała się kluczowym czynnikiem subiektywnym w pokonywaniu przeciwności losu i kołem ratunkowym dla zwykłych Greków.
W Grecji osoby starsze pozostają aktywną siłą w społeczeństwie, odgrywając kluczową rolę w utrzymaniu stabilności rodziny. W tradycyjnych greckich strukturach rodzinnych dziadkowie od dawna pełnią rolę filaru opieki nad wnukami. Dla osób pozostających w stanie wolnym mieszkanie z rodzicami jest czymś powszechnym, co pozwala zaoszczędzić na czynszu i wydatkach na żywność, dzięki czemu „życie na koszt rodziców” jest naturalnym rozwiązaniem.W rezultacie, pomimo skromnych zarobków, młodzi ludzie zachowują dochody do dyspozycji na cele rekreacyjne, takie jak wizyty w kawiarniach.
Taka struktura rodzinna wykazuje większą odporność na presję ekonomiczną. W obliczu kryzysu zadłużenia dochody gospodarstw domowych znacznie się zmniejszyły. Osoby starsze zarządzające sprawami gospodarstwa domowego rutynowo oszczędzają drobne kwoty z cotygodniowych zakupów w supermarketach na nieprzewidziane wydatki.W krytycznych momentach znajdują sposoby, aby wesprzeć rodzinę finansowo i fizycznie, stając się jej opiekunami. Nawet pomimo malejących emerytur osoby starsze wolą wracać na wieś, aby samodzielnie się utrzymać, niż prosić dzieci o pomoc. Hiszpania: najbardziej znane „pokolenie pasożytów” w Europie Hiszpanie tradycyjnie wyznają silne wartości rodzinne, a „życie na utrzymaniu rodziców” jest w Hiszpanii powszechnym zjawiskiem.Młodzi ludzie, najbardziej dotknięci spowolnieniem gospodarczym, pozostają niewzruszeni właśnie dlatego, że ich rodziny zapewniają im zabezpieczenie. Jednak ta zależność od wsparcia rodziców zdecydowanie osłabiła ambicje hiszpańskiej młodzieży.
Pod wpływem kryzysu finansowego i zadłużenia średni wiek, w którym pokolenie to opuszcza dom, aby żyć samodzielnie, wynosi aż 32 lata – najwięcej w Europie – umacniając status Hiszpanii jako najbardziej znanego „pokolenia pasożytów” w Europie.
Zjawisko pozostawania młodych dorosłych w komfortowym gnieździe rodziców jest w Hiszpanii powszechne. Wielu Hiszpanów po trzydziestce nadal mieszka z rodzicami. Wynika to częściowo z wysokich cen nieruchomości w Hiszpanii, które sprawiają, że posiadanie własnego domu jest dla młodych ludzi nieosiągalne, a częściowo z tradycyjnej niechęci Hiszpanów do wydawania pieniędzy na czynsz. Jednak znaczącym czynnikiem jest nadmierna opiekuńczość i pobłażliwość hiszpańskich rodziców wobec dzieci.
Rodzice zgadzają się, aby ich dzieci pozostały w domu, nadal zapewniając im wszelkie wygody i udogodnienia, wychowując dorosłych jak dzieci. Niektórzy młodzi ludzie, nawet po zakupie własnego domu, decydują się mieszkać z rodzicami. Będąc samotni, nie mają umiejętności ani ochoty do gotowania i prowadzenia gospodarstwa domowego, dlatego wracają do przytulnego gniazda rodziców, aby cieszyć się życiem, w którym wszystko jest za nich zrobione.
Włochy: Starsi rodzice podejmują kroki prawne, aby eksmitować 41-letniego „pasożytniczego syna”
Statystyki wskazują na rosnącą liczbę włoskich gospodarstw domowych borykających się z problemem dorosłych dzieci, które pozostają zależne finansowo od rodziców i żyją na ich koszt aż do późnej dorosłości.We wrześniu ubiegłego roku starsza para z Wenecji zwróciła się o pomoc do służb socjalnych, aby eksmitować swojego 41-letniego syna, nakłaniając go do „opuszczenia gniazda” i zaprzestania „pasożytniczego stylu życia”. Weneccy rodzice zgłosili, że pomimo zatrudnienia ich syn pozostawał w domu, nie tylko oczekując, że będzie mu podawane jedzenie i napoje, ale także wymagając od swojej starszej matki prania i prasowania jego ubrań.Matka trafiła do szpitala z powodu wyczerpania fizycznego, co skłoniło ojca do zwrócenia się o pomoc do służb socjalnych. Prawnik z agencji pomocy społecznej wysłał formalne pismo do dorosłego syna, żądając, aby opuścił dom rodziców w ciągu sześciu dni lub poniesie konsekwencje prawne.Doniesienia wskazują, że na początku września 2011 r. włoskie władze socjalne opublikowały podobną sprawę, w której interweniowały, aby przekonać dorosłego „pasożyta” do wyprowadzki. Po jego wyjeździe rodzice natychmiast zmienili zamki.