Een jeugdig gezicht begint bij de botstructuur
Encyclopedic
PRE
NEXT
Facelifts en andere ingrepen om rimpels in het gezicht te verminderen zijn populair bij veel mensen die tekenen van veroudering willen uitwissen. Onderzoek onder leiding van artsen van het University of Rochester Medical Centre laat echter significante veranderingen zien in de gezichtsbotstructuur, met name de kaakhoek, die ook tekenen van veroudering vertoont naarmate mensen ouder worden.
Onderzoeksproces:
Aan de hand van 120 CT-scans van het gezicht die oorspronkelijk om andere medische redenen waren gemaakt, hebben plastisch chirurgen de veranderingen in de gezichtsbotstructuur in de loop van de tijd gemeten. Deze scans werden ingedeeld naar geslacht en leeftijd, met 20 mannen en 20 vrouwen in elk van de drie leeftijdsgroepen: de jonge groep (20-36 jaar);de middelbare leeftijdsgroep (41-64 jaar); de oudere leeftijdsgroep (65 jaar en ouder).
Onderzoekers gebruikten computerprogramma's om de lengte, breedte en hoek van de onderkaak of bovenkaak in elk scanbeeld te meten en vergeleken vervolgens de resultaten tussen de groepen. Door gebruik te maken van CT-scans was een nauwkeurige driedimensionale reconstructie mogelijk, waardoor de meetnauwkeurigheid werd verbeterd.Traditioneel onderzoek was omstreden vanwege het gebruik van röntgenstralen, die veranderingen in de onderkaak bij het ouder worden aan het licht brachten. Deskundigen leggen uit: Gezichtsbeenderen vormen de basis van de gezichtscontouren en na verloop van tijd ondergaat hun morfologie subtiele, voortdurende veranderingen.Als organische structuren ondergaan skeletweefsels voortdurend veranderingen, wat betekent dat gezichtsveroudering onvermijdelijk wordt beïnvloed door de veroudering en vervorming van gezichtsbeenderen. De gebogen vorm is een alomtegenwoordige vorm in de natuur, en gezichtsbeenderen kunnen worden gezien als een organische combinatie van verschillende bogen, zoals de jukbeenboog, onderkaak, bovenkaak en neuspunt.
Uit onderzoeksmetingen blijkt dat de jukbeen-, voorhoofd- en onderkaakbeenderen met de leeftijd naar buiten toe uitzetten in een gebogen patroon, hoewel de mate van deze uitzetting aanzienlijk verschilt van persoon tot persoon. Deze variatie zorgt voor de verschillende gezichtscontouren die we bij verschillende mensen zien.Bij jongeren steekt de oogkasrand uit met een vlakke oogkasbodem, die de inhoud van de oogkas volledig ondersteunt. Naarmate men ouder wordt, trekt de onderkaak zich echter terug en trekt de oogkasrand zich naar achteren en naar beneden terug. Dit veroorzaakt verslapping van de zachte weefsels in het midden van het gezicht, waardoor wallen onder de ogen worden geaccentueerd en de neus-mondplooien dieper worden.De gezichtsstructuur ziet er bij de geboorte niet op zijn jeugdigst uit. Tijdens de kindertijd blijven de schedel- en gezichtsbeenderen onderontwikkeld, waarbij de zachte weefsels van het gezicht relatief laag en hangend zijn. Daardoor lijkt de gezichtsvorm relatief oud, vergelijkbaar met die van een persoon van in de zeventig.Toekomstige richting: Onderzoek dat werd gepresenteerd op de jaarlijkse conferentie van de American Society of Plastic Surgeons en gepubliceerd in het Journal of Plastic and Reconstructive Surgery suggereert dat toekomstige gezichtsverjongingsprocedures twee verschillende niveaus kunnen omvatten. Voordat de gezichtshuid wordt aangespannen, zullen waarschijnlijk onderliggende structurele aanpassingen nodig zijn.
PRE
NEXT