İdrar taşları öncelikle dizüri, idrar yaparken zorlanma şeklinde kendini gösterir ve idrar akışında kesintiler ve idrar retansiyonu ile birlikte idrarın damla damla akmasına neden olabilir. İdrar yapma bazen penis başı bölgesine yayılan şiddetli ağrıya neden olabilir. Arka üretra taşları perine ve skrotumda ağrıya neden olur.Penis taşları, ağrı bölgesinde elle hissedilebilen kitleler şeklinde ortaya çıkabilir ve kuvvetli idrar yapma sırasında dışarı atılabilir. Tam tıkanma, akut idrar retansiyonuna yol açar. Enfekte vakalarda pürülan üretral akıntı görülebilir. Kadınlarda üretral divertikül taşları, öncelikle alt idrar yolu enfeksiyonu semptomlarına neden olur: sık idrara çıkma, dizüri, noktüri, piyüri, hematüri ve özellikle dispareuni, bazen üretral akıntı.Erkeklerde üretral divertikül taşlarında, üretral akıntı ve dizüriye ek olarak, penis altında giderek büyüyen, sert bir kitle ortaya çıkabilir. Bu durum belirgin hassasiyetle birlikte görülür, ancak idrar tıkanıklığı semptomları görülmez. Tüm ürolitiyazis hastaları ekstrakorporeal şok dalga litotripsi (ESWL) için uygun adaylar değildir.Ekstrakorporeal şok dalga litotripsi (ESWL) belirli endikasyon ve kontrendikasyonlara sahiptir. Genel olarak, litotripsi aşağıdaki durumlarda kullanılabilir: ESWL, çapı ≤2 cm veya yüzey alanı ≤300 mm² olan böbrek taşları için standart tedavidir. Çapı ≥2 cm olan böbrek taşları ve boynuzlu taşlar için perkütan nefrolitotomi (PNL) veya kombine ESWL önerilir.
Çapı ≤1 cm olan üst üreter taşları öncelikle ESWL ile tedavi edilir. 1-1,5 cm arasındaki taşlar ESWL, üreteroskopi (URS) veya PNL ile tedavi edilebilir. Çapı ≥1,5 cm olan üst üreter taşları (L4 seviyesinin üstünde) PNL, laparoskopik taş çıkarma veya açık cerrahi çıkarma için uygundur.Çapı ≤1,5 cm olan orta ve alt üreter taşları için ESWL ve URS seçilebilir; ≥1,5 cm olan taşlar laparoskopik litotripsi veya açık cerrahi litotripsi ile tedavi edilebilir. Mesane taşları da ekstrakorporeal şok dalga litotripsiye tabi tutulabilir, ancak yöntemler farklılık gösterir ve transüretral endoskopik litotripsi birincil yaklaşımdır.
Üretral taşlar genellikle ESWL için uygun değildir; tedavi, mesane taşları için kullanılanlara benzer endoskopik yaklaşımlar ile yapılabilir.
Litotripsi aşağıdaki durumlarda kontrendikedir: ⒈ Taşın distalinde kalıcı idrar yolu tıkanıklığı; ⒉ Kanama bozukluğu olan hastalar; ⒊ Taşın bulunduğu bölgede kontrol edilemeyen enfeksiyon; ⒋ Kalp, karaciğer veya böbrek fonksiyon bozukluğu;5. Hamile kadınlar; 6. Odak konumunu etkileyen aşırı obezite sorunu olan hastalar; 7. Kifoz sorunu olan hastalar; 8. Renal arter sklerozu sorunu olan hastalar vb. Litotripsi sonrasında idrar taşları hemen dışarı atılmaz. Bunun nedeni, litotriptörlerin "taş atıcı" olmamasıdır; litotriptörler taşları dışarı atma özelliğine sahip değildir ve sadece taşları idrar yolundan geçebilecek küçük parçalara ayırır.Bu parçacıkların başarılı bir şekilde atılması, böbrek idrar çıkışı, üreter açıklığı ve itme kapasitesi ve parçacıkların boyutu gibi birçok faktöre bağlıdır. Sonuç olarak, litotripsi sonrası, klinisyenler genellikle taş geçişini kolaylaştırmak ve atılmasını hızlandırmak için diüretikler, üreter dilatatörleri veya üreter peristaltizmini uyaran ajanlar uygularlar.